Μεταφυσικά

Αφού περάσαμε τις δύο εβδομάδες, είναι πια φανερό ότι ο πόλεμος στον Περσικό είναι ένας στρατηγικός αυτοσχεδιασμός από πλευράς των Αμερικανών. Οχι ότι δεν ξέρουν τι θέλουν, κάθε άλλο. Θέλουν τέλος στο πυρηνικό πρόγραμμα, καταστροφή των βαλλιστικών, νέα ηγεσία πρόθυμη να συνεργαστεί ή ακόμη και αλλαγή καθεστώτος. Δεν ξέρουν όμως τι από αυτά συνιστά «νίκη».

Ιδεωδώς, όλα μαζί θα ήταν το καλύτερο, ώστε η νίκη να είναι πλήρης θρίαμβος. Στην πορεία όμως, αν ο δρόμος αποδειχθεί στρωμένος με πτώματα, βολεύονται μια χαρά και

με έναν μόνον από τους στόχους. Ανακοινώνουν, π.χ., ότι κατέστρεψαν το 90% του προγράμματος των βαλλιστικών του Ιράν (άντε να το τσεκάρεις μετά εσύ…), προσθέτουν και ένα «νικήσαμε» στο τέλος και χαίρετε. Εξαρτάται από την αντοχή των Αμερικανών να βλέπουν τα δισεκατομμύρια να τρέχουν σαν τα λίτρα της βενζίνης στον μετρητή της αντλίας, εξαρτάται επίσης από την αντοχή του ιρανικού καθεστώτος και των δομών του να μένουν στη θέση τους παρά το ανελέητο σφυροκόπημα από αέρος.

Στην παρούσα φάση, λοιπόν, επικρατεί η «ομίχλη του πολέμου», κατά τη διατύπωση του Μόλτκε. Οσο για τις δηλώσεις του πάντα λαλίστατου προέδρου Τραμπ, δεν έχει νόημα να τις παρακολουθεί κανείς, παρά μόνο για την πλάκα τους. Χρησιμοποιεί τις λέξεις για την ευχαρίστηση που του προκαλεί ο ήχος τους, με μια κατά προσέγγιση ιδέα για τη σημασία τους. Μόλις την περασμένη Παρασκευή, λ.χ., τον άκουσα να λέει σε δημοσιογράφο ότι ο πόλεμος είναι «very complete». Περισσότερα καταλαβαίνεις για τον πόλεμο αν ανοίξεις τον γεωγραφικό άτλαντα στις σελίδες με τους χάρτες του Ιράν παρά ακούγοντας τον πορτοκαλί πρόεδρο…

Γι’ αυτό και εγώ βρίσκω την ευκαιρία για να ερευνήσω τις μεταφυσικές ανησυχίες που με βασανίζουν από την πρώτη μέρα του πολέμου. Οπως ξέρουμε, ο Χαμενεΐ είναι ήδη ψηλά στον ουρανό και περιμένει τον Μοζτάμπα. Η συνάντησή τους προεξοφλείται από τους Αμερικανούς, οι οποίοι έχουν ήδη ανακοινώσει την πρόθεσή τους να συμβάλουν στην κατά το δυνατόν ταχύτερη επανένωση πατέρα και γιου. Μπορεί μάλιστα να συμβεί γρηγορότερα από όσο φανταζόμαστε, καθώς από την περασμένη εβδομάδα κυκλοφορούσαν έντονα οι φήμες ότι ο Μοζτάμπα είναι βαρύτατα τραυματισμένος, ίσως ακόμη και νεκρός. Ο Πιτ Χέγκσεθ, αυτή η παρωδία υπουργού Αμυνας, υποστήριξε ότι ο Μοζτάμπα έχει «παραμορφωθεί». Εδώ να προσθέσω ότι δεν γνωρίζουμε σε τι κατάσταση ήταν το νεκρό σώμα του Χαμενεΐ όταν ανασύρθηκε από τα ερείπια. Επομένως, ρωτώ, πώς είμαστε βέβαιοι ότι θα αναγνωριστούν μεταξύ τους πατέρας και γιος όταν συναντηθούν στον ουρανό;

Αν υποθέσουμε ότι τον Χαμενεΐ σχεδόν τον εξαέρωσε η βόμβα και αυτό που βρήκαν για να θάψουν ήταν ένα πόδι από το γόνατο και κάτω (το δεξί) και το αριστερό αφτί, μαζί με μια λωρίδα δέρματος τριών εκατοστών από το τριχωτό της κεφαλής, ενώ ο Μοζτάμπα είναι παραμορφωμένος στο πρόσωπο, έχει χάσει όραση, ακοή και τα δύο πόδια του. Πώς θα αναγνωριστούν σε τέτοια κατάσταση; Η συνάντηση θα είναι, φαντάζομαι, σε ένα παγκάκι στον παράδεισο (σ.σ.: η λέξη είναι περσικής προέλευσης και σημαίνει τον περίκλειστο κήπο), ένας μουλάς θα έχει φέρει το αφτί και το πόδι του Χαμενεΐ, δύο άλλοι θα έχουν σε ένα φορείο τα υπολείμματα του γιου του. Πώς θα καταλάβουν ο ένας τον άλλον; Πώς ένας σακατεμένος κορμός θα αναγνωρίσει το πόδι του πατέρα του;

Πάντως, το γεγονός ότι το μήνυμα που έστειλε στον ιρανικό λαό ήταν γραπτό δεν αποτελεί απόδειξη του θανάτου του. Ο Μοζτάμπα κρύβεται και ηλεκτρονικά μέσα δεν χρησιμοποιεί για τον κίνδυνο του εντοπισμού. Πώς επικοινωνεί από το λαγούμι; Με ταχυδρομικά περιστέρια. Τα περιστέρια μόνο γραπτά μηνύματα μπορούν να μεταφέρουν τυλιγμένα γύρω από το πόδι τους. Αν τους βρίσκεται κανένα δημοσιογραφικό μαγνητόφωνο από αυτά της δεκαετίας του 1990, με τις κασέτες που είχαν μέγεθος σπιρτόκουτου, τότε κάτι μπορεί να γίνει για να φτάσει η φωνή του στον λαό. Θα χρειαστεί όμως κάτι μεγαλύτερο από περιστέρι για να τη μεταφέρει. Θα πρέπει να εκπαιδεύσουν ένα κοράκι, νομίζω. Το κοράκι είναι δυνατό και έξυπνο. Θα φέρει εις πέρας την αποστολή…