Μάρμαρα και κόκκαλα

Παραδόθηκαν λοιπόν στους στενότερους συγγενείς τα (υποτιθέμενα) χιλιόχρονα οστά του τσάρου Σαμουήλ με τελετές που είχαν κόκκινα χαλιά, κανονιοβολισμούς, υπέρπτήσεις αεροπλάνων, παράταξη εκατοντάδων επισήμων και μερικές χιλιάδες Βουλγάρων – απλώς κάπως περισσότεροι από τους Ελληνες που αυθόρμητα και ιδιωτικά τίμησαν τη σορό του Γιώργου Μαζωνάκη, σύμφωνα με το οπτικό υλικό που είδα και τις περιγραφές που διάβασα.

Φαίνεται πως οι Βαλκάνιοι καταφέρνουμε να γινόμαστε σιγά-σιγά αξιότεροι από τους πολιτικούς μας, που με φανφάρες και μεγαλοστομίες προσπαθούν μονίμως να ερεθίσουν τα ευτυχώς αποδυναμωμένα εθνικιστικά ανακλαστικά – ιδιαίτερα αυτές του επαγγελματία πατριώτη της φακής Αντώνη Σαμαρά που παίνεψε τη Βουλγαρία επειδή «υποδέχθηκε με τις πιο επίσημες τιμές τα οστά του Σαμουήλ, που γι’ αυτούς είναι σαν να ήρθαν στην Ελλάδα τα οστά του Μεγάλου Αλεξάνδρου».

Μέγα εθνικό όνειρο λοιπόν να επιστρέψουν τα οστά του Μεγάλου Αλεξάνδρου και να στέκεται δίπλα στο φέρετρο «τιμητική φρουρά» με στολή τσολιά, με όπλο σε θέση «παρουσιάστε αρμ’» ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς –  μήπως στην ίδια στάση και ο Κυριάκος Μητσοτάκης όταν θα υποδεχθούμε τα Ελγίνεια «με τιμές αρχηγού κράτους»;

Στην περίπτωσή του ο εθνικισμός παίρνει την ήπια μορφή της διεκδίκησης «πολιτιστικού έργου» – ενώ είναι πάντα σε εφεδρεία οι «Πρέσπες», αν χρειαστεί, όπως χρειάστηκε το 2019. Σαν να μη γνωρίζουμε γιατί η Μελίνα Μερκούρη – στην αντιιμπεριαλιστική ακόμη φάση του ΠαΣοΚ – έκανε μείζον θέμα την «Επιστροφή των «Μαρμάρων» και έκτοτε οι κυβερνήσεις το έχουν σαν εύκολο θέμα απόδειξης της εθνικής μας ανωτερότητας: οι βαλανοφάγοι βάρβαροι κατακρατούν τις αποδείξεις του μεγαλείου μας, επειδή την Εποχή των Μαρμάρων εκείνοι κατοικούσαν σε καλύβες στον Τάμεση, που πλημμύριζε και τους έπνιγε κάθε τόσο.

Αντίστοιχη βουτιά στο ένδοξο παρελθόν αλλά και σε σκοτάδια θεολογικά βυζαντινά έκανε ο Αλέξης Τσίπρας με το μυστικιστικό «Ψέλνεις στη Σιμωνόπετρα και ακούγεται στον Αδη…» – όπως στη Νέκυια του Οδυσσέα· άρτζι μπούρτζι και λουλάς, παρηγοριά που δεν σε ακούν οι ψηφοφόροι. Ειλικρινή «πνευματική ανάγκη» άθεου που έχει πλούσιο πνευματικό κόσμο, περιέγραψαν την επίσκεψη φίλια εξαπτέρυγα. Τόσο πνευματική, όσο και ο φακός που την απαθανάτιζε και τα ημέιλ με τα οποία στάλθηκε στα μέσα επικοινωνίας.

Γιατί τέτοια πενία συμβόλων; Γιατί τα δύο φτωχότερα κράτη της Ενωσης, Ελλάδα και Βουλγαρία, εφαρμόζουν συνταγές της εποχής των Βαλκανικών Πολέμων, τότε που ξεχείλιζαν οι αντίπαλες πολιτικές ελίτ από αυτοκρατορικούς ενθουσιασμούς, προσωποποιούμενους στον Σαμουήλ και στον Βασίλειο Βουλγαροκτόνο; Από την άλλη, οι οικονομικές ελίτ σιτίζουν κομπογιαννίτες με εκατομμύρια, ενώ οι αστρολόγοι περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους.

Κενότης και κουφότης· αντί των ωραίων, μεγάλων και αληθινών, σκύβαλα.

Keywords