Λευκό πραξικόπημα

Αυτή η φράση του προέδρου Τραμπ θα πρέπει να ενόχλησε ακόμη και τους, διόλου ευάριθμους, εν Ελλάδι putinistas: στο κάτω-κάτω οι περισσότεροι από αυτούς μπορεί να θαυμάζουν τον άρχοντα του Κρεμλίνου, αλλά δεν θέλουν και να παραδώσουμε ένα τμήμα της Ελλάδας στους Τούρκους!

Διότι μια τέτοια πράξη, εννοώντας φυσικά τους Ρώσους και όχι τους Τούρκους, υπονοούσε ο αμερικανός πρόεδρος όταν κάλεσε τους Ουκρανούς να βρουν έναν νέο ηγέτη που να μπορεί να συμφωνήσει με τη Μόσχα, κατηγορώντας τον Ζελένσκι ότι «θα μπορούσε να έχει τελειώσει τον πόλεμο πολλές φορές, αλλά επέλεξε να μην το κάνει».

Στην πραγματικότητα, ακόμη κι αν ήθελε ο Ζελένσκι να παραχωρήσει το ένα τρίτο της χώρας του στη Ρωσία, όπως του ζητά ο Τραμπ, δεν θα μπορούσε να το κάνει γιατί θα έβρισκε απέναντί του τις περισσότερες πολιτικές δυνάμεις και το συντριπτικό μέρος του πληθυσμού. Αλλά δεν θέλει.

Πρώτον, επειδή είναι ο άνθρωπος που, όταν του προτάθηκε να εγκαταλείψει τη χώρα του μετά τη ρωσική εισβολή, απάντησε ότι αυτό που θέλει είναι όπλα, όχι ένα αεροπλάνο. Δεύτερον, επειδή η παράδοση στον εχθρό θα ήταν προσβολή για τη μνήμη των εκατοντάδων χιλιάδων Ουκρανών που έπεσαν ή ακρωτηριάστηκαν στα πεδία του πολέμου. Τρίτον, επειδή γνωρίζει καλά ότι ο Πούτιν δεν θα χορτάσει με την Κριμαία και το Ντονέτσκ, θέλει όλη τη χώρα, όπως θέλει όλη τη Βαλτική, όπως θέλει όλη την ανατολική Ευρώπη.

Με βάση τα παραπάνω, αλλά και την κοινή λογική, η δήλωση του Τραμπ μάλλον καλό κάνει στον Ζελένσκι, αφού συσπειρώνει τους Ουκρανούς γύρω του όσα παράπονα κι αν έχουν για την ανοχή του σε σκάνδαλα διαφθοράς. Το ερώτημα είναι τι έχει στο μυαλό του ο αμερικανός πρόεδρος. Θα αρκεστεί στις «εκκλήσεις»; Θα μοιραστεί με τους Ρώσους πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών που θα τους επιτρέψει να ξεπαστρέψουν τον ενοχλητικό ηγέτη; Ή θα αναλάβει ο ίδιος αυτόν τον ρόλο, εφαρμόζοντας μια συνταγή είτε α λα ιρανικά (δολοφονία) είτε α λα βενεζουελάνικα (απαγωγή);

Το δεύτερο ερώτημα είναι πώς θα αντιδράσει η Ευρώπη, η οποία βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη όχι μόνο με την ανάγκη να χορηγήσει η ίδια στο Κίεβο τα όπλα που αρνούνται να χορηγήσουν οι Αμερικανοί, αλλά και με ένα κανονικό «λευκό πραξικόπημα», όπως χαρακτηρίζει ο πρώην διευθυντής της Repubblica Ετσο Μάουρο την αποκήρυξη του ουκρανού ηγέτη από την Ουάσιγκτον. Και το ερώτημα αυτό αποκτά ακόμη πιο επείγοντα χαρακτήρα αν λάβει κανείς υπόψη του ότι σε λίγους μήνες από σήμερα, μετά τις εκλογές δηλαδή στην Ισπανία, τη Γαλλία και ενδεχομένως στη Γερμανία και την Ιταλία, η Ευρώπη μπορεί να είναι τελείως διαφορετική από αυτή που βλέπουμε σήμερα.

Ο Τραμπ θα είναι πάντως στη θέση του. Το ίδιο κι ο Πούτιν. Θα επιτρέψουμε να λείπει ο Ζελένσκι;

Keywords