Κράτος

Ο Τραμπ είναι ο μοναδικός άνθρωπος στον κόσμο που μπορεί να παραληρεί και συγχρόνως να σε νανουρίζει με τον τόνο της φωνής του. Μου συνέβη παρακολουθώντας τις δηλώσεις που έκανε μαζί με τον Νετανιάχου. Η φωνή του έβγαινε υπνωτικά, λες και ακούς κουρασμένο ψάλτη να διαβάζει Ευαγγέλιο. Σαν να παρακολουθείς καρδιογράφημα νεκρού. Και ξαφνικά η βελόνα κάνει μία βίαιη αναπήδηση ύστερα από ένεση αδρεναλίνης. Είναι η στιγμή που λέει ότι λύνει ένα πρόβλημα το οποίο απασχολεί την ανθρωπότητα εδώ και χιλιάδες χρόνια. Τσάμπα χάλασαν τις καρδιές τους ο Δαβίδ με τον Γολιάθ.

Στη σουρεαλιστική εποχή

των άκρων δεν αποκλείεται τίποτα. Μπορεί στο τέλος ο Τραμπ να στείλει ειρηνευτική δύναμη στη Γάζα και τους πεζοναύτες στη Σουηδική Ακαδημία για να του φέρουν το Νομπέλ. Από την άλλη, ο Νετανιάχου ήταν, φυσικά, πιο συγκροτημένος και αρκετά πιο σαφής. Παίρνεις όσα είπε και τα βάζεις στο στόμα του Μάρλον Μπράντο στον «Νονό».

Ομως το πιο ενδιαφέρον που εκστόμισε ήταν η αναφορά του στη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους. Την απέκλεισε, λέγοντας ότι πρέπει να προηγηθεί μία μεγάλη αλυσίδα αλλαγών, μεταρρυθμίσεων και ιστορικών συμβιβασμών. Ας υποθέσουμε ότι κάποια στιγμή ωριμάζουν οι συνθήκες για λύση. Αυτή είναι η πρόκληση για εκείνο το κομμάτι της Δύσης που στέκεται δίπλα στους Παλαιστίνιους. Διότι δεν αρκεί να αναγνωρίζεις ένα ανύπαρκτο κράτος.

Το θέμα είναι να συγκροτήσεις ένα κράτος στο οποίο κανένας δεν θα μπορεί να αρνηθεί την αναγνώριση. Εδώ, λοιπόν, θα μετρηθούν οι αληθινοί φίλοι της Παλαιστίνης. Θα τους βοηθήσουν να φτιάξουν μία σταθερή δομή που θα ικανοποιεί τα κριτήρια για την αναγνώρισή της ως κράτος; Θα δώσουν χρήμα, τεχνογνωσία και υποστήριξη στην Παλαιστινιακή Αρχή; Θα μου πείτε ότι για να συμβεί αυτό, θα πρέπει να τους το ζητήσει η ίδια η Αρχή. Σωστό. Ετσι όπως τίθεται πλέον το πλαίσιο, η μοναδική διέξοδος που οδηγεί προς «λευτεριά», είναι να σχηματιστεί ένα κράτος δυτικού τύπου. «Μας ζητούν να χάσουμε την ψυχή μας, να την πουλήσουμε στη Δύση», έγραψε ένας Παλαιστίνιος. Σωστά. Αλλά δεν γίνεται αλλιώς. Εν προκειμένω, καλύτερα να είσαι χωρίς ψυχή, παρά χωρίς ζωή.

Το προφίλ του καλλιτέχνη

Δεν ξέρω αν παρακολουθείτε στενά την περιπέτεια του ηθοποιού με το αγροτικό που τσαλάκωσε τα αυτοκίνητα των τσιφλικάδων της Φιλοθέης. Μάλλον την παρακολουθείτε. Ακόμα και αν δεν το θέλετε εσείς, το επιθυμούν σφόδρα τα κανάλια. Ακουσα, λοιπόν, σχολιάστρια σε πάνελ να τονίζει ότι το προφίλ του αγαπημένου ηθοποιού υπέστη ανεπανόρθωτη βλάβη.

Αυθορμήτως σηκώθηκα από τον καναπέ και αναφώνησα: «Τι λες χρυσή μου;». Τώρα είναι που το προφίλ του άνδρα του σκληρού, του μάγκα του ασυμβίβαστου, απέκτησε χαλύβδινη επίστρωση σαν άγαλμα βορειοκορεάτη ηγέτη. Και το μόνο που έλειπε από την εικόνα του, όταν περπατούσε με τις χειροπέδες, ήταν ένα τσιγάρο να κρέμεται από τα χείλη του. Κατά προτίμηση σέρτικο. Ισως και ένα σακάκι, μισοφορεμένο, για να συμβολίζει το ζευγάρωμα του κουτσαβακισμού με τη λεβεντιά.

Ετσι γίνονται οι δουλειές

Θα έπεσε στην αντίληψή σας το θέμα για τη φωτογραφία του ζεύγους Μητσοτάκη με τους Τραμπ. Εγινε και πρωτοσέλιδο, μίλησε και ο Μητσοτάκης σχετικά. Σύμφωνα με το «ρεπορτάζ», οι δικοί μας φωτογραφήθηκαν μόνοι τους και εν συνεχεία, με μοντάζ, εμφανίστηκε δίπλα τους και το ζεύγος Τραμπ. Fake news. Ομως έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον να δούμε πώς ξεκίνησε όλο αυτό. Από ανάρτηση ρωσικής προπαγανδιστικής σελίδας στο Facebook που προωθεί περιεχόμενο στα ελληνικά. «Οι δυτικοί ηγέτες που προσήλθαν στη δεξίωση του Τραμπ φωτογραφήθηκαν μόνοι τους καθώς ο πρόεδρος τους σνόμπαρε, βαρέθηκε να τους περιμένει». Η ανάρτηση άρχισε να αναπαράγεται από ελληνικούς λογαριασμούς που έφαγαν το σανό. Ωστόσο το πιο εντυπωσιακό, είναι τα σχόλια κάτω από την ανάρτηση. Με έλληνες χρήστες να καλούν τον Βλαδίμηρο να μας σώσει, να αναθεματίζουν την «κυβέρνηση των απατεώνων» και να δοξάζουν το «ομόδοξο ξανθό γένος», όπως θα έλεγε και ο γέροντας. Ναι, γίνεται όντως καλή δουλίτσα από τη Μόσχα…