Κούγκι

Ηταν επόμενο ο πρόεδρος του Ιράν να μαζέψει τη συγγνώμη του προς τα γειτονικά κράτη, αφού οι σοφοί γέροντες επέλεξαν έναν σκληροπυρηνικό, τον γιόκα του μακαρίτη, για τον ρόλο του ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη. Εναν ρόλο, σημειωτέον, για τον οποίο ο τζούνιορ δεν έχει τα τυπικά προσόντα (το απαιτούμενο επίπεδο θεολογικών σπουδών), ούτε όμως και την έγκριση του μακαρίτη, ο οποίος τον είχε αποκλείσει ρητώς, διότι δεν ήθελε κληρονομικότητα στο αξίωμα. Τον επέβαλε, όμως, ο πόλεμος και η επιλογή του συμβολίζει τη συνέχεια, όπως και την αποφασιστικότητα του καθεστώτος να μη συνθηκολογήσει. Αφού λοιπόν

στάθηκαν ξανά στα πόδια τους, άρχισαν τα ίδια, δηλαδή να εκτοξεύουν πυραύλους στους γείτονες αδιακρίτως. Χθες είχαμε και δεύτερο βαλλιστικό πύραυλο κατά της Τουρκίας, ενώ συνεχίζουν να χτυπάνε και το Αζερμπαϊτζάν.

Προφανώς, μετά το πρώτο πλήγμα, πρέπει να υπήρξε ένα διάστημα σύγχυσης στην ιρανική ηγεσία. Ξεπεράστηκε όμως και επιστρέφουν στη στρατηγική επιβίωσης που ακολουθούν, για την οποία αρκεί μία λέξη: Κούγκι. Απειλούν ότι θα κάνουν την περιοχή Κούγκι. Δεν μπορούν να ανταποδώσουν τα πλήγματα που τους καταφέρνουν οι αντίπαλοι, έτσι χτυπάνε τους γείτονες και τις ενεργειακές υποδομές τους, που είναι ο εύκολος στόχος. Πρόκειται για κάτι πρωτοφανές: ένα ολόκληρο κράτος συμπεριφέρεται σαν βομβιστής αυτοκτονίας, αδιαφορώντας τελείως για τα προσχήματα.

Είναι όμως πολύ αμφίβολο έως και απίθανο να αποδώσει η στρατηγική τους, διότι, μπορεί μεν να αυξάνεται το οικονομικό κόστος του πολέμου για τους τρίτους, μέσω των αυξήσεων στην τιμή του πετρελαίου, συγχρόνως όμως γίνεται και πιο επιτακτική η ανάγκη να εξαλειφθεί διά παντός η απειλή την οποία αντιπροσωπεύει για τον κόσμο ολόκληρο το Ιράν των μουλάδων. Με τη στρατηγική «Κούγκι», οι μουλάδες δεν πετυχαίνουν τίποτα άλλο παρά να προκαλούν τη μοίρα τους. Μάλλον θα κυκλοφόρησε στους κύκλους τους κάποια φήμη ότι το «γλυκό, αγνό απόσταγμα του μαρτυρίου», αυτό που είπε ο παππούλης ο Χαμενεΐ, πρέπει να είναι θεσπέσιο και βιάζονται να το πιούν και οι άλλοι…

ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ

Ο μεγάλος Πελέ της διανόησης και του θεάτρου επιστρέφει. Επειτα από μακρά περίοδο απουσίας, ο Θεοδόσης Πελεγρίνης θα εμφανίζεται πλέον στη σκηνή του ΠΑΣΟΚ. Ολοι μας, νομίζω, αντιλαμβανόμαστε τι σημαίνει αυτό για το ΠΑΣΟΚ. Επομένως, αποφεύγω κάθε άλλο σχόλιο για το κίνημα, γιατί δεν μου βγαίνει να αστειεύομαι με όσους ψάχνουν για την τροφή τους στα σκουπίδια των άλλων.

Πάντως, από τον κατάλογο των νέων μεταγραφών, που ανακοίνωσε χθες το ΠΑΣΟΚ, ξεχωρίζει το όνομα του κ. Μιχάλη Πατεντάλη, για τον λόγο ότι έχει την ιδιότητα του προέδρου των Ελληνοκυπρίων Συγγραφέων Γερμανίας, των οποίων ο αριθμός δεν είναι εντυπωσιακός (περισσότεροι από οκτώ πάντως), όμως η επιρροή τους είναι τεράστια. Θα ήθελα να ξέρω αν υπάρχουν και τουρκοκύπριοι συγγραφείς Γερμανίας και αν έχουν και αυτοί πρόεδρο…

«ΝΟΜΙΜΟΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ»

Φρίττουν κάποιοι δικοί μας αναλυτές με την «πρόκληση» της Τουρκίας να στείλει και εκείνη F-16 και αντιαεροπορικά συστήματα στην Κύπρο, ενώ διαθέτει ήδη 45.000 στρατιώτες στα Κατεχόμενα. Και πώς θα αναχαιτίσει το πεζικό τους πυραύλους των Ιρανών, με το χέρια; Λογικό είναι να πάρουν τα μέτρα τους, όπως ακριβώς κάναμε και εμείς. Αλλωστε, ο Νίκος Δένδιας, σε όλες τις δηλώσεις του για τον θέμα, τόνισε ότι η Ελλάδα έστειλε ναυτικό και αεροπορία στην Κύπρο, για να προστατεύσει τον «νόμιμο πληθυσμό του νησιού». Κάποιος έπρεπε, συνεπώς, να αναλάβει την προστασία και του «παράνομου» πληθυσμού…

ΑΠΟΡΙΑ ΑΔΑΟΥΣ

Το βαρέλι του crude, λέει, αυξήθηκε στα 100 δολάρια. Πολύ θα ήθελα να ξέρω, λοιπόν, τι μπορεί να σημαίνει η αύξηση της τιμής για το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, στην εμπορία του οποίου έχουν πλέον ρόλο και οι Αμερικανοί. Την έχω αυτή την απορία ο αδαής, γιατί θυμάμαι τους ειδικούς αναλυτές που προειδοποιούσαν τον περασμένο Ιανουάριο ότι, με την τιμή που είχε τότε το πετρέλαιο τύπου crude, δεν ήταν συμφέρουσα η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων της Βενεζουέλας. Αραγε τώρα να είναι; Πάντως, η Ντέλσι (η κοπέλα που άφησε πίσω ο Τραμπ, για να του προσέχει το νέο απόκτημα) πρέπει να κάνει πολύ καλή δουλειά, για να εκφράζει ο πρόεδρος δημοσίως την ικανοποίησή του για τις υπηρεσίες της.