Κόντρα σε όλες τις αντιξοότητες

Η Αντιγόνη Ντρισμπιώτη σε μία ακόμα μεγάλη διοργάνωση έδειξε την κλάση της και κατακτώντας την τέταρτη θέση στον μαραθώνιο βάδην είχε μία από τις κορυφαίες παρουσίες της ελληνικής αποστολής στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Μπέρμιγχαμ. Ουσιαστικά ήταν η καλύτερη εμφάνιση μέλους της αποστολής μετά τα μετάλλια του Τεντόγλου (χρυσό) και του Καραλή (ασημένιο).

Ομως η απουσία του προσωπικού προπονητή της, του Αυστραλού Μπρεντ Βάλανς, από το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Μπέρμιγχαμ έχει προκαλέσει ερωτήματα, ιδιαίτερα μετά

τις δηλώσεις της ίδιας της ελληνίδας πρωταθλήτριας στο Athletiko και στον απεσταλμένο συνάδελφο Παναγιώτη Βότση, ότι βρέθηκε στη διοργάνωση χωρίς τον άνθρωπο που έχει την καθημερινή ευθύνη τής προετοιμασίας της, κάτι που, όπως παραδέχτηκε, την αποσυντόνισε και της δημιούργησε εκνευρισμό.

Στις 11 Νοεμβρίου 2022 ολοκληρώθηκε η περίπου τριετής συνεργασία της με τον Ναπολέοντα Κεφαλόπουλο ύστερα από απόφαση του ιδίου, λίγους μήνες μετά το ιστορικό χρυσό νταμπλ (σε 20 και 35 χλμ.) της Ντρισμπιώτη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Μονάχου, και πλέον συνεργάζεται με τον Μπρεντ Βάλανς επίσημα από τον Μάιο του 2023 καθώς η ελληνίδα πρωταθλήτρια είχε ταξιδέψει στην Αυστραλία και προπονήθηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα με το γκρουπ του Βάλανς, στο πλαίσιο ερευνητικού πρότζεκτ στο Πανεπιστήμιο της Καμπέρα. Η συνεργασία αποδείχθηκε λειτουργική και στις 5 Μαΐου 2023 επισημοποιήθηκε.

Με τον Βάλανς στο πλευρό της, η Ντρισμπιώτη κατέκτησε λίγες ημέρες αργότερα το χρυσό μετάλλιο στα 20 χλμ. βάδην στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων του Ποντεμπράντι, ενώ τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς ανέβηκε στο βάθρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος της Βουδαπέστης, παίρνοντας το χάλκινο μετάλλιο στα 35 χλμ. με 2:43:22.

Την ίδια ώρα ο Ναπολέων Κεφαλόπουλος είναι επικεφαλής του αυτόνομου τμήματος βάδην του ΣΕΓΑΣ, έπειτα από σχετική απόφαση που προέκυψε στη συνάντηση των προπονητών του αγωνίσματος με τη διοίκηση της ομοσπονδίας.

Η ηλικίας 42 ετών Ντρισμπιώτη υποστηρίζει ότι δεν έχει υπάρξει καμία προσωπική επικοινωνία μαζί της από το νέο τμήμα, ενώ το (δικαιολογημένο) παράπονό της ήταν ότι δεν πήρε απάντηση από τους αρμόδιους γιατί ο προπονητής της δεν ήταν μαζί της.

Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα ότι από τους δέκα αθλητές και αθλήτριες της ελληνικής αποστολής που ταξίδεψαν στο Μπέρμιγχαμ με ατομικά όρια, μόνο η Ντρισμπιώτη και η Πένυ Τσινοπούλου – που βγήκε πέμπτη στον μαραθώνιο βάδην – δεν είχαν μαζί τους τούς προπονητές τους.

Η ομοσπονδία εξήγησε ότι οι έλληνες αθλητές στο Μπέρμιγχαμ έχουν προπονητική και ιατρική υποστήριξη και ότι «η καθοδήγηση στον αγώνα όλων έγινε και εξακολουθεί να γίνεται από ομοσπονδιακούς και συνεργάτες τεχνικούς».

Η ίδια σε μήνυμά της στα social του ΣΕΓΑΣ αναφέρει: «Επιβιώνω όπου και να με βάλετε, σαν κάποιο έντομο που δεν πεθαίνει ποτέ. Τον νου σας λοιπόν», ενώ σε άλλες δηλώσεις της στην κάμερα της ΕΡΤ πρόσθεσε: «Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη, είμαι ακόμη εδώ για όσους θέλουν να με διώξουν, θα τους κάνω τη ζωή λίγο δύσκολη και θα βρίσκομαι λίγο ακόμη εδώ. Εγώ το πάω μέρα μέρα. Μέρα με τη μέρα βρίσκω τον εαυτό μου. Αντιμετωπίζω πάρα πολλά πράγματα από τον περίγυρο, αλλά έχω μάθει να είμαι σκληρή. Οσο προσπαθούν να με αποδυναμώσουν, εγώ γίνομαι ακόμη πιο σκληρή».

Η ίδια αποκάλυψε μετά τον τερματισμό ότι αντιμετώπισε τέσσερα ρωγμώδη κατάγματα στα πλευρά μέσα σε διάστημα ενός χρόνου και ότι ο τελευταίος τραυματισμός την άφησε εκτός για περίπου 25 ημέρες, με αποτέλεσμα να φτάσει στο Ευρωπαϊκό έχοντας ουσιαστικά μόλις 25 ημέρες προπόνησης.

Αλλά η καρδιτσιώτισσα πρωταθλήτρια είναι φτιαγμένη από σκληρό μέταλλο και έχει μάθει να αντέχει στα δύσκολα.

Δούλευε στην οικογενειακή επιχείρηση εστίασης στην Καρδίτσα (τσιπουράδικο), σερβίροντας τους πελάτες και βοηθώντας την οικογένειά της, ενώ η μητέρα της βρισκόταν στην κουζίνα. Εργαζόταν επτά ημέρες την εβδομάδα και, όταν τελείωναν το σέρβις και οι τελευταίες δουλειές στο μαγαζί, δεν επέστρεφε σπίτι για να κοιμηθεί, αλλά ξημερωνόταν στο Εθνικό Στάδιο της Καρδίτσας για να πραγματοποιήσει την προπόνησή της, ενώ κάποιες φορές προπονούνταν και πριν αρχίσει η δουλειά.

Με αυτό το πρόγραμμα κατάφερε να προκριθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο και να φτάσει στην όγδοη θέση στα 20 χιλιόμετρα βάδην. Και όλα αυτά ενώ είχε σταματήσει 8 χρόνια για να κάνει οικογένεια, αλλά κάθε φορά που επιστρέφει είναι καλύτερη και πλέον έχει στόχο τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2028, έχοντας ζήσει το προνόμιο να είναι σημαιοφόρος μαζί με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο στους Αγώνες στο Παρίσι το 2024.

Η Αντιγόνη είναι πάντα εδώ, κόντρα σε όλες τις αντιξοότητες, μια μαχήτρια και νικήτρια της ζωής.