Κompromat και αηδίες

Είναι η σκηνή με την οποία ξεκίνησε η σύνοδος κορυφής ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και τον Βλαντίμιρ Πούτιν στο Ανκορατζ της Αλάσκας, τον Αύγουστο του 2025. Μία πραγματικά αλλόκοτη σκηνή. Ο Τραμπ φτάνει με το Air Force One, κατεβαίνει τα σκαλιά και προχωράει πάνω στο κόκκινο χαλί. Εκείνη τη στιγμή, ο Πούτιν εμφανίζεται στην πόρτα του δικού του αεροπλάνου. Και τότε ο Τραμπ αρχίζει να χειροκροτεί.

Ο Πούτιν είναι ένας δολοφόνος, καταζητείται από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Είναι ο άνθρωπος που ξεκίνησε τον μεγαλύτερο και φονικότερο πόλεμο στην Ευρώπη από το 1945. Κι όμως, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών στέκεται μπροστά του και τον χειροκροτεί.

Την ίδια στάση κράτησε ουσιαστικά και στη συνέχεια. «Οχι, δεν θέλουμε κατάπαυση του πυρός», δήλωσε ο Τραμπ στη διάρκεια της συνόδου, εγκαταλείποντας την έως τότε αμερικανική θέση. «Χρειαζόμαστε μια συνολική συμφωνία και μετά μπορούν να σταματήσουν οι μάχες», πρόσθεσε.

Με άλλα λόγια, υιοθέτησε τη ρωσική γραμμή. Ο,τι έχει κάνει από τότε που επέστρεψε στον Λευκό Οίκο, από τη διακοπή της άμεσης στρατιωτικής βοήθειας έως την εκδίωξη του Βολοντίμιρ Ζελένσκι από το Οβάλ Γραφείο, κατά την περιβόητη εκείνη συνάντησή τους τον Φεβρουάριο του 2025, από την αδιάκοπη αναπαραγωγή της παραπληροφόρησης του Κρεμλίνου μέχρι την πρόσφατη «γιγαντιαία» συμφωνία που ανακοίνωσε για την αγορά ντίζελ από τη Ρωσία, όλα ωφελούν τη Μόσχα. Καιρός λοιπόν να (ξανα)κάνουμε την ερώτηση του ενός εκατομμυρίου δολαρίων. Είναι ο Τραμπ άνθρωπος του Πούτιν; Ενας νέος «Ανθρωπος της Μαντζουρίας»;

Γνωρίζουμε ότι η τσεχοσλοβακική μυστική αστυνομία παρακολουθούσε τον Τραμπ και την οικογένειά του ήδη από τη δεκαετία του 1970, όταν εκείνος παντρεύτηκε μια γυναίκα από την άλλη πλευρά του Σιδηρού Παραπετάσματος – την Ιβάνα Τραμπ.

Το ενδιαφέρον της εντάθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1980, όταν ο Τραμπ άρχισε να εκφράζει την επιθυμία να ασχοληθεί με την πολιτική. Το 1987, μάλιστα, ο ίδιος και η Ιβάνα προσκλήθηκαν στη Μόσχα και στο Λένινγκραντ από τον τότε σοβιετικό πρεσβευτή στην Ουάσιγκτον. Στη συνέχεια, ο Τραμπ πραγματοποίησε αρκετά επαγγελματικά ταξίδια στη Ρωσία, μεταξύ των οποίων και ένα το 2013, με αφορμή τον διαγωνισμό ομορφιάς Miss Universe – χωρίς την τότε και νυν σύζυγό του.

Φυσικά και η KGB ή η FSB θα παρακολουθούσε τον Τραμπ, όπως άλλωστε και οποιονδήποτε Αμερικανό διέμενε στην προεδρική σουίτα του Ritz-Carlton στη Μόσχα, λέει στον ιστότοπο openDemocracy ο Λιουκ Χάρντινγκ, βραβευμένος ξένος ανταποκριτής της εφημερίδας «The Guardian». Θα υπάρχουν, προσθέτει, μαγνητοσκοπημένες καταγραφές του Τραμπ, μεταξύ των οποίων και πλάνα που τραβήχτηκαν κρυφά στην κρεβατοκάμαρά του. Θα υπάρχει ένα εκτενές προφίλ της προσωπικότητάς του, καθώς και αναφορές πρακτόρων που ανάγονται σε δεκαετίες πριν. Το θέμα, λέει, είναι ότι ο Πούτιν γνωρίζει ακριβώς τι περιλαμβάνει αυτός ο φάκελος και ο Τραμπ γνωρίζει ότι ο Πούτιν το γνωρίζει.

Θεωρίες υπάρχουν στην πραγματικότητα πολλές. Δύο πρώην ρώσοι κατάσκοποι έχουν υποστηρίξει ότι ο Τραμπ υπέστη εκβιασμό κατά την επίσκεψή του στη Σοβιετική Ενωση το 1987 και ότι του είχε δοθεί η κωδική ονομασία «Κράσνοφ».

Γράφοντας πέρυσι στο Foreign Policy, ο βρετανός δημοσιογράφος και συγγραφέας Εντουαρντ Λούκας δεν απέκλειε το ενδεχόμενο να υπέκυψε τότε σε έναν συνδυασμό κολακείας και εκβιασμού, προσφιλή μέθοδο της KGB. Πολλοί άλλοι Δυτικοί, σημείωνε, είχαν υποκύψει σε ανάλογες πρακτικές. Δεν απέκλειε, επίσης, το ενδεχόμενο η Ρωσία να διοχέτευσε χρήματα στον Τραμπ τη δεκαετία του 1990, προκειμένου να διασώσει την επιχειρηματική του αυτοκρατορία, η οποία βρισκόταν τότε στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Είναι, άλλωστε, σαφές ότι έχει περιβάλει τον εαυτό του με αδίστακτους και εκκεντρικούς τύπους, που θα προκαλούσαν συναγερμό σε κάθε υπηρεσία αντικατασκοπείας. Αλλά να τον χειρίζονται πράγματι ως πράκτορα; Μπορεί κανείς να φανταστεί τον Τραμπ να φτάνει εγκαίρως σε μια μυστική συνάντηση; Να θυμάται πού βρίσκεται το προκαθορισμένο σημείο για την κρυφή παράδοση πληροφοριών ή υλικού; Να συντάσσει αναφορές; Να χρησιμοποιεί σωστά ένα βιβλίο με κώδικες; Να κρατά μυστικά; Να εκτελεί εντολές; Με τον απρόβλεπτο και ευέξαπτο χαρακτήρα του, θα αποτελούσε εφιάλτη για οποιονδήποτε χειριστή.

Η πιθανότερη και απλούστερη εξήγηση, έγραφε ο Λούκας, είναι ότι ο Τραμπ είναι ακριβώς αυτό που φαίνεται: ένας φανατικός θαυμαστής του Βλαντίμιρ Πούτιν, με μια αχόρταγη απληστία. Μπορεί να λειτουργεί προς όφελος της Ρωσίας χωρίς ωστόσο να είναι «πράκτοράς» της με την αυστηρή έννοια του όρου. Απλώς γοητεύεται από το αυταρχικό μοντέλο διακυβέρνησης του ρώσου προέδρου, καθώς και από τον τρόπο με τον οποίο το καθεστώς επιτρέπει στον στενό κύκλο του Κρεμλίνου – αλλά και στον ίδιο τον Πούτιν – να μετατρέπουν την πολιτική ισχύ σε προσωπικό πλούτο. Να, η συμφωνία για το ντίζελ: για τον στενό κύκλο του αμερικανού προέδρου, υπόσχεται ευκαιρίες διαφθοράς σε κλίμακα δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Αν αναγκάσετε την Ουκρανία να παραδοθεί, θα σας κάνουμε αμύθητα πλούσιους: αυτό είναι το ντιλ που προτείνουν στους Τραμπ και Σία οι Πούτιν και Σία. Και δεν χρειάζονται καν kompromat για να το δεχθούν, μόνο μερικά απλά, πεζά θανάσιμα αμαρτήματα.