Κοινωνικές ανισότητες

Τίποτε πιο εκνευριστικό δεν υπάρχει από τον όρο «επίορκοι», που χρησιμοποιούμε για δημοσίους υπαλλήλους, οι οποίοι συλλαμβάνονται να μετέχουν ή να συνεργάζονται σε εγκληματικά κυκλώματα, όπως τώρα με τον κ. Χωριάτικο. Ο χαρακτηρισμός «επίορκοι», για τέτοιους τύπους, είναι επιεικής και σκοπίμως αποπροσανατολιστικός.

Υπονοεί ότι η αθέτηση του όρκου (ορκίζονται και στην Πολεοδομία άραγε;) βαραίνει περισσότερο από το ίδιο το έγκλημα στο οποίο ο «επίορκος» είναι συνεργός. Ο συγκεκριμένος όρος είναι έκφραση διακριτικής μεταχείρισης υπέρ των υπαλλήλων του Δημοσίου που εγκληματούν – φαντάζομαι

Ο κόσμος ξέρει, βέβαια, ότι πολύ συχνά, αν όχι στις περισσότερες περιπτώσεις, οι υπάλληλοι που αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους προβλήματα, για να το θέσω κομψά, πέφτουν στα μαλακά, επειδή με τα χρόνια έχει δημιουργηθεί γύρω τους ένα πλέγμα προστασίας από κανονισμούς και γραφειοκρατικές διαδικασίες, με αυτό τον σκοπό.

Είναι κοινός τόπος, άλλωστε, ότι η νοοτροπία που διέπει τον συνδικαλισμό υπηρετεί τη λογική του κράτους ως αυτοσκοπού. Του κράτους, δηλαδή, που υπάρχει πρωτίστως για να υπηρετεί όσους εργάζονται σε αυτό – μάλλον, για να είμαι ακριβής, όσους μισθοδοτούνται από αυτό.

Επειδή ο Πρωθυπουργός το καταλαβαίνει αυτό, στην πρόσφατη εκδήλωση για τα δύο χρόνια λειτουργίας της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος (ΔΑΟΕ) με λαμπρά αποτελέσματα, έστειλε «αυστηρό μήνυμα», κατά το προσφιλές στερεότυπο, στους λεγόμενους επίορκους: «Οσοι δημόσιοι υπάλληλοι βρεθούν να βάζουν πλάτη σε κυκλώματα δεν έχουν θέση στη Διοίκηση. Θα εντοπιστούν, θα οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη και θα αποπεμφθούν», είπε.

Δεν αμφιβάλλω για τη γνησιότητα της πρόθεσης· δεν νομίζω, όμως, ότι γίνεται, τουλάχιστον με την ταχύτητα που λέγεται. Ολοι θυμόμαστε τον «επίορκο» που φυλούσε σκοπιά, υποτίθεται, μπροστά από το Αστυνομικό Τμήμα, όταν δολοφονήθηκε η Κυριακή Γρίβα. Δεν νομίζω να έχει αλλάξει κάτι έκτοτε, ούτε και περιμένω δεδομένου ότι είμαστε πάντα σε προεκλογικό κλίμα, έστω και χαμηλής ισχύος. Η προνομιακή μεταχείριση του δημοσίου τομέα εις βάρους του ιδιωτικού επεκτείνεται, δυστυχώς, και στο έγκλημα.

Η υπόθεση της Αλίνα Χάμπα ήταν πολύ μικρή για να μας απασχολήσει στην Ελλάδα, είναι όμως απολύτως χαρακτηριστική του είδους της διαφθοράς, που τιμώρησαν με την ψήφο τους οι αμερικανοί πολίτες στις ενδιάμεσες εκλογές. Η κυρία αυτή ανήκει στην κατηγορία «από φωνή κορμάρα».

Ευειδέστατη μεν, πλην κάτω του μετρίου ως δικηγόρος, χωρίς αξιόλογη εμπειρία. Καταφέρνει όμως να ανελίσσεται κοινωνικά και επαγγελματικά, μέσω του πόθου της να αποκτήσει οικογένεια, που δεν εκπληρώνεται δυστυχώς και, γι’ αυτό, αλλάζει συχνά συζύγους. Πρώτα παντρεύτηκε έναν μεγιστάνα των πάρκινγκ στο Νιου Τζέρσι, μετά τον ιδρυτή της Google και, προσφάτως, έναν πλούσιο τούρκο επιχειρηματία, είκοσι χρόνια νεότερό της – και μπράβο της.

Υπήρξε δικηγόρος του Τραμπ και, παρότι έχασε τη δίκη, εκείνος προσπάθησε να τη διορίσει γενική εισαγγελέα στο Νιου Τζέρσι. Δεν εγκρίθηκε ο διορισμός της από το Κογκρέσο, εντούτοις ο πρόεδρος κατάφερε να τη βολέψει σε κάποια θέση στο υπουργείο Δικαιοσύνης, όπου και παραμένει.

Προ μερικών εβδομάδων, αποκαλύπτεται ότι η κυρία εργάζεται συγχρόνως ως νομική σύμβουλος σε νεοσύστατη εταιρεία, με τετραετές συμβόλαιο και αμοιβή δέκα εκατομμύρια τον χρόνο, συν άλλα δέκα ως μπόνους, σύνολο πενήντα εκατομμύρια σε τέσσερα χρόνια. Το σκανδαλώδες της υπόθεσης είναι ότι η εταιρεία ανήκει στην κόρη ενός μεγαλοαπατεώνα από τη Βενεζουέλα, στον  οποίο η προεδρία Τραμπ απένειμε χάρη και έτσι  βγήκε από τη φυλακή.

Oταν έσκασε το θέμα και έγινε «talk of the town», που θα έλεγε ο Αλέξης, ο πρόεδρος Τραμπ δεν αμφισβήτησε την ύπαρξη του θέματος, ούτε όμως απαίτησε από τους αρμόδιους να ερευνήσουν την καταγγελία κ.λπ. Η ηθική διάσταση δεν τον ακούμπησε καθόλου. Αυτό που έκανε ήταν να ζητήσει μερτικό, επειδή η συναλλαγή έγινε πίσω από την πλάτη του!

Είπε, συγκεκριμένα, ότι η Αλίνα Χάμπα θα πρέπει να δώσει ένα ποσοστό για την «προεδρική βιβλιοθήκη» του. (Αυτή είναι η μεταφορά που χρησιμοποιεί για τον προσωπικό τραπεζικό λογαριασμό του.) Σιγά μη χαμπαριάζει όμως η κυρία Χάμπα, το προσπέρασε περιπαικτικά με σχόλιό της – το οποίο έκανε με μεγάλη καθυστέρηση, αφού περίμενε πρώτα να ηττηθεί ο Τραμπ στις εκλογές.