Κατσαπλιάδες

Καλά να πάθουμε, γιατί δεν φταίει κανείς άλλος εκτός από εμάς. Οι Τούρκοι κινήθηκαν πρώτοι με το περιβόητο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, που αμφισβητεί ακόμη και την αιγιαλίτιδα ζώνη στη Νότια Κρήτη.

Εμείς αντί να ξεκινήσουμε τη διαδικασία για την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ., όπως έχουμε το δικαίωμα και το επαναλαμβάνουμε κουραστικά χωρίς ποτέ να κάνουμε τίποτα, επινοήσαμε την κουτοπόνηρη στρατηγική να χωθούμε μεταξύ των δύο αντιμαχομένων στρατοπέδων στον εμφύλιο της Λιβύης και, με αξιοσημείωτη σοφία, διαλέξαμε την πλευρά των κατσαπλιάδων. Αξέχαστη μένει η φάρσα με τον «στρατάρχη» Χαλίφα Χαφτάρ και το βαμμένο μουστάκι του ποντικοουρά να καταλύει στη «Μεγάλη Βρεταννία» αργά τη νύχτα.

Και δεν μας έγινε μάθημα, επιμείναμε στην κωμωδία, μέχρι και πρόσφατα, καλλιεργώντας καλές σχέσεις με τους διαδόχους του δήθεν στρατάρχη, που είναι φυσικά οι γιοι του, οι οποίοι εξίσου φυσικά τσακώνονται μεταξύ τους.

Υποκύψαμε στον εκβιασμό τους και τους βρήκαμε λεφτά μέσω της Ευρώπης, για να μη στέλνουν τις καραβιές με τους μετανάστες. (Ελπίζω να σταματήσαμε εκεί και να μη μας δάγκωσαν βαθύτερα οι κατσαπλιάδες). Στο τέλος όμως, μας φάγαν τα λεφτά, μας πιάσαν και τον πισινό από πάνω. (Μετά συγχωρήσεως, αλλά η γλώσσα προσαρμόζεται στο θέμα: κατσαπλιάδες). Γιατί συνέχισαν να στέλνουν, έπειτα από μια παύση λίγων μηνών, και τις προάλλες ενέκριναν το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, μέσω της Βουλής τους, η οποία είναι Βουλή όσο και ο Χαλιφάκος ο φίλος μας είναι στρατάρχης.

Εφόσον λοιπόν η Τουρκία μπορεί να προσφέρει περισσότερα, εκεί θα πάνε. Αυτοί οι Χαφταραίοι, που λέτε, είναι μια οικογένεια που εκτείνεται σε φατρία και οι οποίοι έχουν πάρει υπό τον έλεγχό τους μια περιοχή της Λιβύης, με τον σκοπό να την εκμεταλλευτούν οικονομικά προς ίδιον όφελος. Πειρατές είναι οι άνθρωποι, επαγγελματίες, δεν νομίζω ότι το έκρυψαν ποτέ.

Εμείς τους είδαμε ως οιονεί κρατικό μόρφωμα. Οσον αφορά, τέλος, τις συνέπειες από την αναγνώριση του Μνημονίου εκ μέρους της δήθεν Βουλής, παραπέμπω στη φοράδα και το αλώνι. Πρόκειται για μια μπούρδα, την οποία μόνο η Τουρκία και η δική μας αντιπολίτευση παίρνουν στα σοβαρά. Η τελευταία όμως δεν μετράει, γιατί αυτοί παίρνουν στα σοβαρά και το ξυλόλιο…

Αν πιστέψουμε την «Daily Mail», η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ έχει ταμπουρωθεί, που λέει ο λόγος, στην πρεσβευτική κατοικία, με τον σκοπό να εξαντλήσει την προθεσμία που της έχει δοθεί από το υπουργείο Εξωτερικών της χώρας της. Το ότι αποφεύγει να επιστρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν εκπλήσσει, γιατί το αμάρτημά της είναι άκρως ντροπιαστικό. Γι’ αυτό, εξάλλου, απομακρύνθηκε αμέσως από τη θέση της, ενώ ο Τραμπ παρίστανε ότι δεν την ξέρει.

Θα είναι αφόρητο λοιπόν να κινείται στους ίδιους κοινωνικούς κύκλους. Ξέρει ότι θα καλεί και θα της απαντάει πάντα ο τηλεφωνητής. Αφήστε δε ότι είναι αδύνατο να περάσει απαρατήρητη, που σημαίνει ότι δεν θα μπορεί να κυκλοφορήσει πουθενά. Εκτός, βέβαια, αν αλλάξει κόμμωση. Νομίζω όμως ότι πιθανότερο είναι να την προσλάβει ο Τραμπ για τη θέση της εκπροσώπου Τύπου του Λευκού Οίκου, που άδειασε προσφάτως, παρά να αλλάξει κόμμωση η Κίμπερλι.

Οπότε, ακόμη και αν η «Daily Mail» έχει βγάλει τον ισχυρισμό από το κεφάλι της, ακούγεται λογικό αυτό που έγραψε  ότι, δηλαδή, η Κίμπερλι σκοπεύει για ένα διάστημα να μείνει εδώ, στην Ελλάδα. Καλή σκέψη. Αλλωστε έχει κάνει τόσο πολλούς φίλους εδώ.

Δεν φαντάζομαι να προλάβαμε να ξεχάσουμε πόσο θερμά άνοιξαν την αγκαλιά τους διάφοροι επιφανείς για να την υποδεχθούν. Είμαι βέβαιος, λοιπόν, ότι τώρα όλοι αυτοί είναι στο πλευρό της. Ελπίζω να φροντίζουν ώστε να μην της λείπουν ποτέ παγάκια. Ο δε Αργυρός θα είναι πάντα εύκαιρος, φαντάζομαι, με τον ζουρνά του, το μαντολίνο του ή ό,τι άλλο παίζει, για να την παρηγορήσει με τα τραγούδια του.

Οχι, δεν ανησυχώ καθόλου για την Κίμπερλι. Αυτή είναι καπάτσα και θα βρει τον δρόμο της.  Η σκέψη όλων μας στρέφεται στον Fancy James…