Καταδικασμένος για την κορυφή

Τη φανέλα της Εθνικής Γαλλίας την έχουν φορέσει μυθικοί παίκτες. Ο Ζιστ Φοντέν με το αξεπέραστο ρεκόρ των 13 γκολ σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο (1958), ο Μισέλ Πλατινί των τριών Χρυσών Μπαλών (1983-1985), ο Ρεϊμόν Κοπά, επίσης με Χρυσή Μπάλα και ο πρώτος που τιμήθηκε με το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής, ο Ζινεντίν Ζιντάν που ηγήθηκε στην κατάκτηση του πρώτου Παγκοσμίου Κυπέλλου των Μπλε και ενός Euro,

Μόλις στα 27 του χρόνια κατάφερε να γίνει ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής Γαλλίας παίρνοντας το ρεκόρ από τον Ολιβιέ Ζιρού (58-57).

Ηταν κάτι το αναμενόμενο βάσει της εξέλιξης του Εμπαπέ στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα των Γάλλων. Το άλλοτε «χελωνονιντζάκι» της Μονακό έμοιαζε από την πρώτη μέρα που συστήθηκε στον ποδοσφαιρικό κόσμο πως είναι καταδικασμένος να γράψει τη δική του ιστορία.

Είναι χαρακτηριστικό πως έμαθε τη Μασσαλιώτιδα στα τρία του χρόνια για να είναι έτοιμος για την ημέρα που θα αγωνιζόταν για πρώτη φορά με τους Μπλε.

«Θα σπάσει κάθε ατομικό ρεκόρ, σε συμμετοχές και γκολ. Πιστεύω πως εύκολα θα φτάσει τα 100 γκολ. Εχει πάντα υψηλή απόδοση σε Παγκόσμια Κύπελλα και μεγάλους αγώνες», σχολίασε ο Ζιρού βλέποντας τον άλλοτε αρχηγό και συμπαίκτη του να του κλέβει το ρεκόρ.

Ο Εμπαπέ βρίσκεται έναν αγώνα μακριά από τις 100 συμμετοχές και στην περίπτωση που η Γαλλία φτάσει μέχρι τα ημιτελικά θα ξεπεράσει τον προπονητή του Ντιντιέ Ντεσάν (103) που βρίσκεται στην 9η θέση της ιστορικής κατάταξης. Πρώτος είναι ο Ούγκο Λιορίς με 145.

Δυνητικά ο Εμπαπέ είναι ο παίκτης που μπορεί να πατήσει στην κορυφή των κορυφαίων σκόρερ στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων.

Εχοντας αγωνιστεί μόλις ένα παιχνίδι στην τρίτη συμμετοχή του στη διοργάνωση, έχει πετύχει ήδη 14 γκολ και μοιράζεται την τρίτη θέση στη σχετική λίστα με τον Γκερντ Μίλερ, απέχοντας μόλις δύο γκολ από τους Κλόζε και Μέσι.

Ο Γάλλος ωστόσο έχει μπροστά του άλλα δύο Παγκόσμια Κύπελλα και με τον μέσο όρο που διαθέτει (0,93) εύκολα μπορεί να ξεπεράσει τα 20 γκολ όταν ο Πελέ έχει πετύχει 12.

Σύμφωνα με τον ειδικό του γαλλικού ποδοσφαίρου, Ζιλιέν Λοράνς ο Εμπαπέ θα γίνει ο σπουδαιότερος παίκτης στην ιστορία του γαλλικού ποδοσφαίρου.

«Υπάρχουν ακόμα πολλά να έρθουν από αυτόν, αλλά αν σταματούσε αυτή τη στιγμή, ο Ζινεντίν Ζιντάν και ο Μισέλ Πλατινί θα παρέμεναν σίγουρα οι δύο κορυφαίοι γάλλοι παίκτες όλων των εποχών», τόνισε ο Λοράνς.

«Ο Εμπαπέ είναι σίγουρα μπροστά από τους Τιερί Ανρί, Αντουάν Γκριεζμάν, Ολιβιέ Ζιρού και άλλους. Ακόμα και αυτοί της παλιάς γενιάς όπως ο Ρεϊμόν Κοπά.

Δεν είναι μόνο για τα γκολ του, αλλά για τα ηγετικά του προσόντα, την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2018, το χατ-τρικ στον τελικό το 2022.

Προβλέπω ότι θα είναι το νούμερο ένα μέχρι το τέλος της καριέρας του. Εχει τουλάχιστον ένα ακόμη Παγκόσμιο Κύπελλο μετά αυτό και τα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα να παίξει, οπότε πιθανότατα θα γίνει ο καλύτερος παίκτης που είχαμε ποτέ».

Η καριέρα του Εμπαπέ στους Μπλε ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2017, αλλά χρειάστηκε να φτάσει στο τέταρτο παιχνίδι για να πετύχει το πρώτο του γκολ.

Στα 20 του έγινε ο πιο ακριβός νέος παίκτης (180 εκατ.) με τη μεταγραφή του από τη Μονακό στην Παρί Σεν Ζερμέν και ταυτόχρονα κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο.

Στη χρυσή χρονιά της καριέρας του, το 2008, έγινε ο νεότερος γάλλος παίκτης που σκόραρε σε Μουντιάλ και ο δεύτερος νεότερος μετά τον Πελέ που βρήκε δίχτυα σε τελικό.

Τα κατορθώματά του συνεχίστηκαν και στο τελευταίο Μουντιάλ, στο Κατάρ με αποκορύφωμα τον τελικό εναντίον της Αργεντινής.

Σε εκείνον τον ιστορικό αγώνα ο Εμπαπέ έγινε μόλις ο δεύτερος παίκτης στην ιστορία της διοργάνωσης, μετά τον Τζεφ Χαρστ το 1966 που πέτυχε χατ τρικ.

Η εκτόξευση του Γάλλου ήταν σχεδιασμένη με κάθε λεπτομέρεια από τα πρώτα βήματά του στο ποδόσφαιρο υπό την καθοδήγηση της οικογένειάς του.

Γεννήθηκε στο Μποντί, στα περίχωρα του Παρισιού το 1998 μόλις πέντε μήνες μετά την κατάκτηση του πρώτου Παγκοσμίου Κυπέλλου από τη Γαλλία.

Το διαμέρισμα της οικογένειας είχε θέα το γήπεδο της ομώνυμης τοπικής ομάδας στην οποία ο πατέρας Εμπαπέ ήταν παίκτης και στη συνέχεια προπονητής και ο Κιλιάν έδεσε την άκρη του νήματος της ιστορίας του.

Ενας από τους βασικούς κανόνες στην εξέλιξή του ήταν ότι ήθελε πάντοτε να παίζει με τους καλύτερους. Στον χρόνο αποδείχτηκε πως ήταν τελικά το καθοριστικό στοιχείο που τον μετέτρεψε σε σούπερ σταρ πριν ακόμα ωριμάσει ποδοσφαιρικά.