Κάποιος σκέφτεται και τον παράγοντα

«Στοίχημα αυτής της διοίκησης της ΕΠΟ είναι να αποκτήσει η εθνική ομάδα το προπονητικό κέντρο της. Θέλω να πιστεύω ότι σύντομα θα είμαστε σε θέση να ανακοινώσουμε το πώς και το πότε οι εθνικές ομάδες ν’ αποκτήσουν το σπίτι τους. Δεν μπορεί η Εθνική να γίνεται τσιγγάνος για να αγωνίζεται και να προπονείται» είπε μιλώντας στους προέδρους των σωματείων της ΕΠΣ Κοζάνης ο πρόεδρος της ομοσπονδίας Μάκης Γκαγκάτσης. Το σημειώνω γιατί είχαμε καιρό να ακούσουμε κάτι. Υποτίθεται

πως εντός του Φεβρουαρίου θα υπήρχε μια συζήτηση με τον Γιώργο Βαρδινογιάννη για την αγορά του προπονητικού κέντρου της Παιανίας που κάποτε χρησιμοποιούσε ο ΠΑΟ. Ας έγινε η συζήτηση, ας πήγε καλά κι ας το μάθουμε τελευταίοι εμείς που συνεχώς ρωτάμε.

Τσέφεριν

Μιλώντας για δηλώσεις σε ένα ποδόσφαιρο που εξαιτίας και της υπερέκθεσης των πρωταγωνιστών του στα social media οι τοποθετήσεις δεν λείπουν ποτέ είναι λογικό ακόμα και μια συνέντευξη του προέδρου της UEFA Αλεξάντερ Τσέφεριν να περάσει σχεδόν απαρατήρητη ακόμα κι αν έχει πει σε αυτή πολλά και ενδιαφέροντα. Μιλώντας σε εφημερίδα της χώρας του, ο Τσέφεριν μίλησε μεταξύ άλλων και για το ζήτημα των υπερβολικών παιχνιδιών για το οποίο όλοι συζητούν, καθώς έπειτα από τις αλλαγές που υπάρχουν και στις φόρμουλες διεξαγωγής των ευρωπαϊκών διοργανώσεων τα ματς όλο και γίνονται πιο πολλά.

Περίπλοκο

«Το πρόγραμμα είναι εντελώς γεμάτο, δεν υπάρχει χώρος για νέες διοργανώσεις, οι παίκτες είναι ήδη υπερβολικά επιβαρυμένοι» είπε ο Τσέφεριν. «Στην πραγματικότητα, αυτοί που παραπονιούνται περισσότερο είναι οι υψηλότερα αμειβόμενοι παίκτες. Η κατάσταση είναι περίπλοκη: οι σύλλογοι χρειάζονται περισσότερους αγώνες για να μπορούν να πληρώνουν παίκτες και προπονητές. Αν μειωθούν τα παιχνίδια, το ποδοσφαιρικό τους μοντέλο δεν θα είναι βιώσιμο» εξήγησε. Τον έπιασε ξαφνικά ο πόνος για τους παίκτες και μάλιστα αυτούς που πληρώνονται πολλά; Οχι ακριβώς. Κάνει τελευταία ό,τι μπορεί για να οδηγήσει σε αποτυχία το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Συλλόγων που η FIFA και ο άσπονδος φίλος του και πρόεδρός της Τζιάνι Ινφαντίνο έχουν ετοιμάσει. Ο Τσέφεριν εμμέσως είναι σαν να λέει στους ευρωπαϊκούς κυρίως συλλόγους ότι αν θέλουν να πάρουν μέρος σε αυτό (διότι έχουν ανάγκη τα χρήματα που η FIFA θα τους μοιράσει) ας το κάνουν αλλά αφήνοντας στην άκρη τους ακριβοπληρωμένους παίκτες που επιβαρύνονται και γκρινιάζουν και πολύ.

Πρόσφατα

Σε μια άλλη μάλιστα αποστροφή του ο Σλοβένος μιλώντας για το στρες και το άγχος που προκαλεί το ποδόσφαιρο χρησιμοποίησε ως παραδείγματα όχι ποδοσφαιριστές αλλά παράγοντες. «Στο πρόσφατο παιχνίδι Παρί Σεν Ζερμέν – Μάντσεστερ Σίτι όταν η Σίτι προηγήθηκε 0-2, ο φίλος μου ιδιοκτήτης της Παρί Νασέρ Αλ Κελαϊφί, μου είπε ότι δεν ξέρει αν μπορεί να συνεχίσει να ασχολείται με το ποδόσφαιρο λόγω του άγχους. Οταν η Παρί τελικά γύρισε το ματς και κέρδισε με 4-2 ο πρόεδρος της Μάντσεστερ Σίτι Χαλντούν Αλ Μουμπάρακ, φαινόταν σε πολύ άσχημη κατάσταση και ένιωσα άσχημα για εκείνον. Το ποδόσφαιρο δεν είναι εύκολο. Μπορείς να κάνεις τα πάντα σωστά και παρ’ όλα αυτά τα πράγματα να μην πάνε όπως τα περίμενες» είπε. Το μήνυμα του Τσέφεριν στους παράγοντες των ευρωπαϊκών ομάδων είναι ότι νοιάζεται για αυτούς. Θυμάμαι κάποτε σε μια συνεδρίαση της πάλαι ποτέ ΕΠΑΕ τον μακαρίτη  πρόεδρο του Ηρακλή Πέτρο Θεοδωρίδη να αναφωνεί με παράπονο «σε αυτό τον κόσμο κανείς δεν σκέφτεται τον παράγοντα»! Αν ζούσε θα καμάρωνε γιατί τον παράγοντα τον σκέφτεται επιτέλους κάποιος: ο Τσέφεριν…

Μουρίνιο

Οι περιπέτειες του Ζοζέ Μουρίνιο στην Τουρκία θα μπορούσαν να είναι σειρά ντοκιμαντέρ στο Netflix. Μετά το τελευταίο ντέρμπι του τουρκικού πρωταθλήματος ανάμεσα στην ομάδα του τη Φενέρμπαχτσε και τη Γαλατάσαραϊ ο Πορτογάλος είναι στο επίκεντρο μιας τρομερής διένεξης των δύο ομάδων: μολονότι το παιχνίδι τελείωσε με αποτέλεσμα που βόλευε τη Γαλατά (η ισοπαλία με 0-0 της επιτρέπει να κρατήσει τη διαφορά των έξι βαθμών στη βαθμολογία) οι παράγοντές της δεν έχουν σκοπό να αφήσουν τον Πορτογάλο σε χλωρό κλαρί καταγγέλλοντάς τον για ρατσιστική συμπεριφορά, αλλά και για προσβολή του τουρκικού λαού – κατηγορία που στη χώρα του Ερντογάν είναι πολύ σοβαρή. Ολα αυτά γιατί ο Μουρίνιο είπε πως οι παράγοντες της Γαλατάσαραϊ χοροπηδούσαν σε όλο το ματς στον πάγκο σαν μαϊμούδες.

Παλιά

Η τακτική του Μουρίνιο να δημιουργεί φασαρίες μετά το τέλος των αγώνων είναι πολύ παλιά. Αν διαβάσετε τη βιογραφία του, που κυκλοφορεί και στην Ελλάδα με τίτλο «Προπονητής από ατσάλι», θα διαπιστώσετε ότι όλη η προπονητική συμπεριφορά του βασίζεται στην τέχνη να δημιουργεί εντάσεις. Σε ένα κόσμο που κάθε προπονητής ψάχνει φίλους, ο Μουρίνιο ψάχνει εχθρούς. Προτιμά να τους έχει όλους απέναντί του και να τους ψαρώνει με το «εγώ» του. Ετσι εξηγείται ότι πήγε στην Τουρκία. Στις χώρες που δούλευε μέχρι τώρα (Πορτογαλία, Αγγλία, Ισπανία, Ιταλία κ.λπ.) κανείς πια δεν τον παίρνει πολύ στα σοβαρά και δεν αντιδικεί μαζί του τουλάχιστον όσο αυτός θα ήθελε. Στην Τουρκία κατάφερε να βρει νέους εχθρούς.

Μαρκαριάν

Στο βιβλίο περιγράφει μια σκηνή μετά την ήττα της Πόρτο από τον ΠΑΟ στο «Ντας Αντας» πριν από πολλά χρόνια. Προπονητής του ΠΑΟ ήταν ο Σέρχιο Μαρκαριάν και ο Παναθηναϊκός είχε κερδίσει με 1-0. Ο Μαρκαριάν πανευτυχής από το τελικό αποτέλεσμα, σηκώνει τα χέρια και ευγνωμονεί τον Θεό. Ενας άλλος στη θέση του Μουρίνιο θα ένιωθε ίσως και δέος, μιας και η σκηνή ήταν όντως από τις σπάνιες: έβλεπες σε αυτή έναν προπονητή να ευχαριστεί τον Θεό γιατί τον φώτισε να τα κάνει όλα σωστά. Ο Πορτογάλος φυσικά ούτε τα σκέφτηκε όλα αυτά. Πλησίασε τον Μαρκαριάν και με τη σιγουριά της αλαζονείας του τού είπε ότι δεν χρειάζεται να πανηγυρίζει και κανένα Θεό δεν πρέπει να ευχαριστεί διότι υπάρχει και η ρεβάνς και εκεί θα μιλήσει αυτός! Ο καλός Μαρκαριάν απλώς συμφώνησε μαζί του ότι τίποτα δεν τελείωσε. Δεν αποκλείω να του ζήτησε και συγγνώμη για το θράσος του να ευχαριστήσει τον Θεό μπροστά του. Το λέω γιατί ο Μουρίνιο σταθερά πιστεύει πως Θεός είναι μόνο αυτός.