Κακόμοιρο βατραχάκι…

Μωρά στον φούρνο, βιασμοί, ακρωτηριασμοί, σαδιστικές εκτελέσεις παιδιών μπροστά στους γονείς τους, όλα τα φρικαλέα που διέπραξε η Χαμάς ωχριούν μπροστά στα όσα καταγγέλλει ότι υπέστη η μικρή Γκρέτα στα χέρια των ισραηλινών καταδρομέων. Προτού ξεκινήσω, μια προειδοποίηση: τα όσα περιγράφονται παρακάτω είναι τραυματικά ακόμη και για τον αναγνώστη. Για τον λόγο αυτόν, τα περισσότερα ΜΜΕ απέφυγαν να μεταφέρουν στο κοινό τους όλες τις φρικιαστικές λεπτομέρειες. Επομένως, οι πολύ ευαίσθητοι παρακαλώ να το σκεφτείτε ξανά, για το δικό σας καλό,

Κατ’ αρχάς, την έσπρωξαν. Επειτα, οι φρουροί τη χλεύαζαν, έβγαζαν φωτογραφίες μαζί της και, γενικώς, δεν είχαν ενσυναίσθηση και συμπόνια, γι’ αυτό άλλωστε  τα δεσμά στα χέρια της ήταν πολύ σφιχτά . Μετά, έγραψαν κακές λέξεις στη βαλίτσα της, κάποιος μάλιστα ζωγράφισε και ένα πέος, κατά πληροφορίες εν στύσει. Το δε φρικιαστικότερο όλων ήταν ότι τσαλαπάτησαν το χαρακτηριστικό καπέλο – βάτραχο της μικρής Γκρέτας. Οι πέντε μέρες που ακολούθησαν στη φυλακή θα μπορούσαν να είναι ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στην Κόλαση του Δάντη. Το κελί ήταν γεμάτο έντομα και νερό έπιναν από μια βρύση, η οποία ήταν τοποθετημένη επικινδύνως πλησίον της λεκάνης. Γιατί; Επειδή δεν τους έδιναν εμφιαλωμένο! Συνειδητοποιείτε τη βαρβαρότητα; Δεν σας παρεξηγώ αν δεν τη συνειδητοποιείτε, γιατί το μέγεθός της είναι ασύλληπτο…

Επειδή όμως μου αρέσει να βλέπω το θέμα από όλες τις πλευρές του, ας μην παραλείψω και τον αντίλογο, που σε πολλά σημεία του είναι εύλογος. Μιλάει, λ.χ., η μικρή Γκρέτα για έλλειψη «ενσυναίσθησης και συμπόνιας» από πλευράς Ισραηλινών, ενώ το ίδιο θα μπορούσε να προσάψει κάποιος και στην ίδια ως προς την 7η Οκτωβρίου. Τα έντομα στο κελί, για κάποιον που ζει σε κοινόβιο και τρέφεται από τα σκουπίδια, όπως η μικρή Γκρέτα, δεν πρέπει να είναι πρόβλημα· αντιθέτως, είναι μια πρώτης τάξεως πηγή πρωτεϊνών. Τέλος, για την κακομεταχείριση γενικώς, θα έπρεπε οπωσδήποτε να ακούσει μία από τις γυναίκες που έζησαν την ομηρεία στα χέρια της Χαμάς, για να αποκτήσει μια αίσθηση του μέτρου. Για το θέμα του νερού, πάντως, συμφωνώ και δεν έχω να πω τίποτα. Είναι φρικτό να πρέπει να πιεις από τη βρύση.

Εχει ενδιαφέρον ότι όλα αυτά η μικρή Γκρέτα αρχικά αρνήθηκε να τα δημοσιοποιήσει, ισχυριζόμενη ότι δεν ήθελε να συγκεντρώσει τη δημοσιότητα στη δική της περίπτωση, προφανώς λόγω σεμνότητας. Μετά, ίσως να σκέφτηκε ότι θα την κατηγορήσουν και θα τις επιτεθούν ούτως ή άλλως, οπότε περιέγραψε τις πέντε μέρες στην κόλαση. Ασφαλώς, το πιο οικτρό από όσα κατήγγειλε η μικρή Γκρέτα ήταν το ποδοπάτημα που υπέστη το καπελάκι – βάτραχος. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα έχει πάθει πολύ μεγάλο «βαβά του» το καημένο το βατραχάκι από τα στρατιωτικά άρβυλα. Πού βρίσκεται τώρα, ξέρουμε; Ζει και νοσηλεύεται σε κάποιο νοσοκομείο της Σουηδίας για καπελάκια με μορφές ζώων; Στη Σουηδία θα υπάρχουν τέτοια νοσοκομεία, μην αμφιβάλλετε. Θα έχουν μάλιστα και ξεχωριστές κλινικές κατά ειδικότητες: εδώ για καπέλα – βατραχάκια, εκεί για παντόφλες – ποντικάκια, παρακάτω για σακίδια – γατούλες κ.ο.κ. Εκεί, ξέρετε, οι άνθρωποι είναι αφόρητα πολιτισμένοι…

Η προσπάθεια που καταβάλλεται από το Κίνημα Δημοκρατίας, για να παρουσιαστεί η γκάφα σαν κρούσμα ηλεκτρονικού εγκλήματος, κάνει την υπόθεση ακόμη πιο γελοία. Ομως, τώρα πια όλοι ξέρουμε ότι αυτό είναι το αναμφισβήτητο χάρισμα του Στέφανου Κασσελάκη και, συνεπώς, ουδεμία έκπληξη. Οχι βέβαια ότι υπολείπεται η κ. Τζάκρη. Η δικαιολογία της, συγκεκριμένα, ότι την ώρα της επίμαχης δημοσίευσης στο Instagram εκείνη ήταν στην εκκλησία είναι απολύτως αντάξια του μύθου της. Στη σύγκρουσή της, πάντως, με τον κ. Κασσελάκη, που αποκαλύφθηκε από την κατά λάθος δημοσίευση φωτογραφίας από ιδιωτική συνομιλία τους, το πιθανότερο είναι να έχει δίκιο. Πρώτον, επειδή ο Στέφανος σε όλα πέφτει έξω και, δεύτερον, επειδή αν τώρα μιλάμε – και γελάμε – για το Κίνημα Δημοκρατίας, είναι χάρη στην κ. Τζάκρη. Η προηγούμενη φορά ήταν όταν ξέσπασε σε λυγμούς από το βήμα του συνεδρίου τους, αναρωτώμενη πόσο ακόμη θα αντέξει να την πολεμάει το σύστημα, θυμίζω. Επομένως, κάτω τα χέρια από τη Θεοδώρα! Είναι από τα πιο πετυχημένα και μακροβιότερα καρτούν στην πολιτική σκηνή μας, ενώ ο Στέφανος είναι χθεσινός.