Ισόβιος

Υπάρχουν δηλώσεις που, αν τις διαβάσεις μία-μία, είναι εντελώς αδιάφορες. Αλλά αν τις βάλεις στη σειρά, φτιάχνεις δόγμα. Ξεκινάμε με τον Νίκο Ρωμανό, ο οποίος απεφάνθη ότι η αντιπολίτευση «δεν θα κληθεί ποτέ να υλοποιήσει όσα λέει» – δηλαδή δεν θα κυβερνήσει ποτέ κανείς άλλος. Κακώς ξοδεύονται τόσες εργατοώρες από τα στελέχη της ΝΔ, την Ομάδα Αλήθειας και όσους έχουν αναγάγει σε δημοσιογραφική αποστολή την αποδόμηση όσων δεν ασκούν εξουσία.

Ακολούθησε ο Δημήτρης Μαρκόπουλος, αποφαινόμενος

ότι οι βουλευτές της ΝΔ θα είναι «ασπίδα του Μητσοτάκη» και ότι «κυβέρνηση ηττημένων θα είναι μια κυβέρνηση χωρίς κοινωνική και πολιτική νομιμοποίηση, δεν θα σταθεί ούτε ένα χρόνο, από όπου κι αν γίνει θα είναι περίγελος». Δηλαδή, έστω ότι βγαίνουν τα κουκιά στη Βουλή για ψήφο εμπιστοσύνης χωρίς το πρώτο κόμμα (δύσκολο έως απίθανο), ο Ρωμανός λέει ότι δεν θα κυβερνήσει ποτέ κανείς άλλος. Ο Μαρκόπουλος λέει ότι, ακόμη κι αν γίνει, θα στερείται νομιμοποίησης. Ενώ μια κυβέρνηση με ΝΔ στο 25-30% του (κουτσουρεμένου) εκλογικού σώματος είναι κοινωνικά ριζωμένη.

Βάλτε τώρα δίπλα και τον Πρωθυπουργό: «Δεν θα ακούσετε από μένα ότι είμαι αναντικατάστατος, ούτε ότι “Μητσοτάκης ή χάος”» είπε σε μια κρίση μετριοφροσύνης, προσθέτοντας ωστόσο ότι «τα πρόσωπα που μπορούν να αναλάβουν την πρωθυπουργία σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι πολύ συγκεκριμένα και είναι οι αρχηγοί των κομμάτων». Καταλήγουμε ότι μοναδικός για πρωθυπουργός είναι ο Μητσοτάκης· όχι άλλος αρχηγός, αφού κατά Ρωμανό δεν θα κυβερνήσουν ποτέ. Ούτε νεοδημοκράτης. Και βέβαια όχι κάποιος τύπου Παπαδήμου, στον οποίο κάποτε ο Μητσοτάκης ήταν υπουργός. Θα έχουμε Μητσοτάκη για πάντα ή ώσπου αποφασίσει αυτός να φύγει.

Μία εξήγηση υπάρχει για αυτές τις αρλούμπες. Ο Πρωθυπουργός είπε (στον ΣΚΑΪ) ότι αν έφερνε 25%, καλά θα έκαναν να του ζητήσουν να φύγει. Εκεί περίπου κινείται η ΝΔ στην πρόθεση ψήφου και το σενάριο κυβέρνησης χωρίς Μητσοτάκη ήδη κυκλοφορεί – όχι μόνο στην αντιπολίτευση. Δεν απαντά, λοιπόν, στον Ανδρουλάκη ο Πρωθυπουργός, όταν διαπραγματεύεται δημόσια τα ποσοστά και την καρέκλα του αρχηγού· σε δικούς του τα λέει, στους «γαλάζιους» δελφίνους.

Και προδίδεται· διότι όταν ένας Πρωθυπουργός παλεύει να πείσει ότι χωρίς αυτόν υπάρχουν μόνο αδιέξοδα, το πρόβλημά του είναι ότι αναγνωρίζει κι ο ίδιος ότι υπάρχουν εναλλακτικές.

Keywords
Τυχαία Θέματα