Η Τήνος των Καθολικών

Το χειρότερο υπουργικό καλοκαίρι είναι του Γιάννη Κεφαλογιάννη, χωρίς αμφιβολία. Το καλύτερο, όμως, είναι της Λίνας Μενδώνη, της υπουργού Πολιτισμού, η οποία συνδυάζει εργασία και χαρά. Περιοδεύει τους αρχαιολογικούς χώρους ανά την Ελλάδα, πραγματοποιεί αυτοψίες και επιβλέπει έργα υπό εκτέλεση. Κάνει πολύ καλά, γιατί συνήθως το καλοκαίρι είναι που γινόμαστε ρεζίλι

από την παραμελημένη κατάσταση των αρχαιολογικών χώρων, που είναι και τόσοι πολλοί. Αρκεί να ρίξεις μια ματιά στα σόσιαλ της κ. Μενδώνη και βλέπεις ότι τη μία είναι στο Διδυμότειχο, την άλλη στη Σάμο, μετά πετάγεται στη Λήμνο και πάει λέγοντας. Συνδυάζει το τερπνόν μετά του ωφελίμου και τη ζηλεύω, ομολογώ, γιατί βλέπει την Ελλάδα όπως κανείς άλλος δεν μπορεί να τη δει, δεδομένου ότι οι μετακινήσεις και οι επισκέψεις γίνονται με προνομιακές υπουργικές συνθήκες.

Με την ευκαιρία αυτή, λοιπόν, παίρνω κι εγώ το θάρρος να της προτείνω να επισκεφτεί και την Τήνο των Καθολικών, τα μνημεία της οποίας υποχωρούν στην αναπόφευκτη φθορά του χρόνου, χωρίς καμία συνδρομή από το υπουργείο Πολιτισμού. Είναι κρίμα να βλέπεις μια υπέροχη βασιλική του 19ου αιώνα, μέσα σε ένα τοπίο που θυμίζει Τοσκάνη, με τα κυπαρίσσια που υψώνονται τριγύρω, να καταρρέει επειδή δεν υπάρχουν οι πόροι να επισκευαστεί η στέγη. Η αδιαφορία του υπουργείου για την πολιτιστική κληρονομιά τους είναι το σταθερό παράπονο των Καθολικών της Τήνου, πολλοί των οποίων τείνουν να πιστέψουν ότι η αδιαφορία είναι σκόπιμη και εκφράζει την προτίμηση του υπουργείου για την Ορθόδοξη κληρονομιά του νησιού. Αν ισχύει αυτό, είναι ντροπή. Είναι επίσης αντιφατικό, ενώ εμείς κάνουμε τόση φασαρία για την Αγία Σοφία στην Πόλη ή για τις εκκλησιές της Ιμβρου και της Τενέδου, την ίδια ώρα να περιφρονούμε και να καταδικάζουμε σε αργό αφανισμό την κληρονομιά των Καθολικών της Τήνου.

Είμαι βέβαιος ότι η κ. Μενδώνη αντιλαμβάνεται τη σημασία του θέματος – άλλωστε, επισκεπτόμενη το Διδυμότειχο, ενδιαφέρθηκε ιδιαιτέρως για την αποκατάσταση του τεμένους του Βαγιαζήτ. Λοιπόν, το καλοκαίρι έχει ακόμη δύο εβδομάδες μέχρι το τέλος του Αυγούστου. Στο χέρι της είναι να αποδείξει ότι η αδιαφορία δεν είναι σκόπιμη, επισκεπτόμενη και την Τήνο των Καθολικών. Προσφέρομαι να την ξεναγήσω, αν και Αγγλικανός στο θρήσκευμα…

ΕΥΠΡΕΠΙΣΜΟΣ

Ο νεαρός των 19 ετών, που συνελήφθη μαζί με έναν άλλον για τη φωτιά στα Συχαινά Αχαΐας, ομολόγησε την πράξη του. Είπε ότι κατεβάζανε τσίπουρα, έκαναν και χρήση χασίς (sic) και μετά είπαν να βάλουν τη φωτιά για πλάκα. Ομολόγησε ότι εκείνος την άναψε με ένα τσακμάκι (sic). Τώρα, ένας τύπος που χρησιμοποιεί τη λέξη «τσακμάκι» είναι αδύνατον να χρησιμοποιεί στην ίδια πρόταση και τη φράση «κάναμε χρήση χασίς». Γλωσσικά, αυτά τα δύο δεν πάνε μαζί. Το κείμενο της ομολογίας προφανώς ευπρεπίστηκε από την Αστυνομία. Κακώς! Επρεπε να το αφήσουν όπως το είπε, γιατί το ύφος είναι ο άνθρωπος.

ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ

Διαβάζω ότι η κυβέρνηση σκέφτεται να εντάξει την τέταρτη φρεγάτα Μπελαρά στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα SAFE – προς το παρόν τουλάχιστον, γιατί στην πορεία μπορεί να τους κατέβει και καμιά καλύτερη ιδέα. Η είδηση επιβεβαιώνει την εκτίμηση για την απόλυτη προχειρότητα με την οποία αντιμετωπίστηκε το θέμα από την κυβέρνηση. Αρχικά, κάναμε τους καμπόσους και τους υπεράνω, μόλις συνειδητοποιήσαμε όμως ότι έτσι μένουμε εκτός, αρχίσαμε να τρέχουμε μήπως προλάβουμε το τρένο. Είμαστε και αγύμναστοι κιόλας…

ΔΕΞΙΟΤΕΡΑ ΚΟΥΡΟΠΑΤΚΙΝ!

Ξυπνάω χθες Παρασκευή 15 Αυγούστου, ημέρα της κρίσιμης συνάντησης του Τραμπ με τον Πούτιν στην Αλάσκα, και μαζί με το γνησίως ελληνικό πρωινό μου (τριπλό εσπρέσο και ένα σιγαρέτο πολυτελείας) ανοίγω το μαραφέτι να δω τις πολιτικές ειδήσεις. Από συνήθεια το κάνω, όχι ότι περιμένω να έχει συμβεί τίποτα. Και όμως, η πρώτη είδηση στην οποία πέφτω είναι η εξής: «Φαραντούρης: «Λάθος ο αποκλεισμός της Ουκρανίας από τις διαπραγματεύσεις στην Αλάσκα»». Αμάν! Και το λες τώρα, βρε άνθρωπε; Γιατί δεν το έλεγες πριν από τρεις ή τέσσερις μέρες, να το λάβει υπόψη ο Τραμπ και να εξετάσει ξανά το ζήτημα; Τελευταία στιγμή ποιος να τόλμησε να του το πει; Κατά πάσα πιθανότητα θα του το κρύψουν, για να μη θυμώσει. Γι’ αυτό λοιπόν, παρακαλώ τον κ. Φαραντούρη την επομένη φορά που θα κρίνει απαραίτητο να παρέμβει στις διεθνείς εξελίξεις για το καλό της ανθρωπότητας να το πράξει νωρίς, ώστε να ληφθεί υπόψη η γνώμη του…