Η σύγκριση που πληγώνει

Δεν είναι δόκιμο να συσχετίζεις τραγωδίες, και μάλιστα τραγωδίες με βαρύ φόρο αίματος. Δεν είναι δόκιμο ούτε και να συγκρίνεις διότι οι συνθήκες μπορεί να είναι – και είναι – διαφορετικές, άρα τα συμπεράσματα που ενδεχομένως προκύψουν να είναι σε λάθος δρόμο. Ομως, βλέπω τι έγινε, το πρώτο κιόλας 24ωρο, με την τρομακτική τραγωδία στα Σκόπια, όπου από τη φωτιά σε μια ντίσκο χάθηκαν 59 παιδιά και έπαθαν εγκαύματα κάπου 150 άτομα. Είχαμε, προσέξτε παρακαλώ, και βγάλτε συμπεράσματα: τον ορισμό πέντε (αριθμός 5!) εισαγγελέων, προκειμένου

να διεξαγάγουν την ανάκριση για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το πολύνεκρο δυστύχημα. Είχαμε επίσης τη σύλληψη ενός πρώην υπουργού Οικονομικών, ο οποίος εμπλέκεται σύμφωνα με όσα μεταδίδονται από τα Σκόπια, στο γεγονός ότι η ντίσκο λειτουργούσε χωρίς άδεια, παράνομα. Και είχαμε την απόλυτη περιφρούρηση του χώρου, από τις αστυνομικές και πυροσβεστικές Αρχές, προκειμένου να μη χαθεί κανένα στοιχείο που είναι χρήσιμο για την αποκάλυψη των αιτιών της τραγωδίας. Στο πλαίσιο αυτό, δεν αποδόθηκαν ούτε οι σοροί των παιδιών που χάθηκαν στη φωτιά, παρά τις διαμαρτυρίες των γονέων και των συγγενών. Κι ακόμη, κλείσιμο των κέντρων, και έλεγχος σε όλα για το αν τηρούνται τα πρωτόκολλα για την ασφάλεια των πελατών.

Το «γιατί» που προκαλεί οργή

Στα Σκόπια αυτά, τα τριτοκοσμικά Σκόπια όπως μας αρέσει, εμάς των «προηγμένων» Ελλήνων, να τα αποκαλούμε. Και πάμε τώρα να κάνουμε τη σύγκριση με το τι έκαναν οι δικές μας Αρχές, δικαστικές, επιχειρησιακές και άλλες, αναφορικά με το δυστύχημα στα Τέμπη. Τι να πρωτοθυμηθώ, και τι να ξεχάσω. Από τον ορισμό ενός φουκαρά εφέτη ο οποίος παλεύει με ένα βουνό στοιχεία και με 200 δικηγόρους των συγγενών των θυμάτων και των εμπλεκομένων στο δυστύχημα να καταλήξει σε μια εισαγγελική πρόταση, έως το τι έκανε η πολιτεία (γύρευε με ποιανού εντολές) στον τόπο του δυστυχήματος. Που όχι μόνο δεν περιφρουρήθηκε, αλλά έτρεξαν να απομακρύνουν τα κατεστραμμένα βαγόνια, και προχώρησαν ταχέως στο μπάζωμα-ξεμπάζωμα του χώρου, χωρίς να συλλεγούν στοιχεία απαραίτητα για τη διαμόρφωση της εικόνας σχετικά με το δυστύχημα.

Και μετά αναρωτιούνται στο Μέγαρο Μαξίμου γιατί όλη αυτή η οργή του κόσμου, και γιατί τόσος κόσμος στις συγκεντρώσεις. Και τι κρύβεται από πίσω, που τα οργανώνει όλα αυτά.

Τίποτε δεν κρύβεται. Είναι η σύγκριση που σε κάνει να βγαίνεις εκτός εαυτού. Και η σκέψη του τι έπρεπε να γίνει, και δεν έγινε. Το τεράστιο «γιατί» που μένει αναπάντητο…

Ο εκπρόσωπος και η κασέτα

Ο Νίκος Ρωμανός είναι εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας. Θα είναι και υποψήφιος στις προσεχείς εκλογές, όποτε και αν αυτές πραγματοποιηθούν – στον νότιο τομέα της Β’ Αθήνας, αν δεν κάνω λάθος. Ο Νίκος Ρωμανός θεωρεί ότι πρέπει – είναι καθήκον του δηλαδή – να υπερασπίζεται κάθε τι που αφορά την κυβέρνηση, ακόμη κι αν αυτό το «κάθε τι» βγάζει μάτι, ότι ήταν μια κολοσσιαία γκάφα. Και επίσης μια απόδειξη ότι το σύστημα (Μαξίμου) «ρετάρει». Ασχημα.

Χθες, λοιπόν, ο Νίκος Ρωμανός, αντί να πει, για την υπόθεση Δοξιάδη, εντάξει, έγινε λάθος, εντοπίστηκε, διορθώθηκε, και δεν υφίσταται πλέον, θεώρησε σκόπιμο να υιοθετήσει πλήρως τη γραμμή άμυνας του Δοξιάδη. Και απέδωσε την αποπομπή στην… ευθιξία του Δοξιάδη να παραιτηθεί διότι δεν άντεξε λέει τον «τοξικό πόλεμο που εξαπολύθηκε εναντίον του από τους “γνωστούς μηχανισμούς”»! Οι οποίοι αυτοί «γνωστοί μηχανισμοί», κατά τον Ρωμανό, κάτι παθαίνουν όταν βλέπουν ότι «ένας άνθρωπος εκτός πολιτικής με πλούσια κοινωνική, επιχειρηματική δράση επιχειρεί να αξιοποιηθεί ή να προσφέρει ή εν πάση περιπτώσει να μπει στην πολιτική»!!

Κασέτα κανονική, δηλαδή…

Δεν ήξερε, δεν ρώταγε;

Σε τόνο προσωπικό, τώρα: Νίκο μου, δεν ξέρω τι ξέρεις για τον Αρίστο Δοξιάδη, αλλά υπάρχει ένας κύριος Γ. Φλωράς, βιβλιοπώλης το επάγγελμα, ο οποίος γνωρίζει καλά τις πρακτικές του ανθρώπου που ανέλαβες να υπερασπιστείς. Ο κ. Φλωράς δεν έχει καμία σχέση με «γνωστούς μηχανισμούς», αλλά έχει μερικές ενδιαφέρουσες πληροφορίες. Αναζήτησέ τον, θα σου φανεί χρήσιμη η επαφή, για την επόμενη φορά που θα αναλάβεις να υπερασπιστείς λάθος ανθρώπους…

(Επίσης αν γνωρίζεις και κανέναν που παλαιότερα, εκεί γύρω στο 2010-2012 υπηρετούσε στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, ρώτησέ τον. Σίγουρα κάτι γνωρίζει κι αυτός…)

Απορίες ενός φίλου

Στον αντίποδα, φίλος Κυριάκου. Κυριάκου Μητσοτάκη. Με κάλεσε για να με ρωτήσει δυο πράγματα για την υπόθεση του Αρίστου Δοξιάδη. Του ανέφερα ό,τι γνώριζα και μεταξύ άλλων, και για τον κ. Φλωρά, τον βιβλιοπώλη. Ψαχνόταν να μάθει πώς ακριβώς συνδέεται ο Δοξιάδης με την υπόθεση της Επιτροπής Ανταγωνισμού, που του κόστισε – εκτός από τα 10 εκατομμύρια πρόστιμο, και τη θέση του στην κυβέρνηση. Του είπα ό,τι γνώριζα. Εμεινε άφωνος.

– Συγγνώμη, και στο Μέγαρο Μαξίμου δεν ήξεραν τίποτε από όλα αυτά;

– Μάλλον όχι, αν κρίνω από όσα συνέβησαν, απάντησα.

– Εγώ, γυναίκα για το σπίτι να πάρω, θα ρωτήσω ποια ήταν τα προηγούμενα δύο αφεντικά της, και γιατί έφυγε από αυτούς, για να μη σου πω ότι θα πάρω και τους ίδιους εν συνεχεία για να την τσεκάρω. Και την εποχή που τα παιδιά μου ήταν μικρά, από την κοπέλα που προσλαμβάναμε για να τα φυλάει, ζητούσα μέχρι ποινικό μητρώο. Πώς βάζεις στην κυβέρνηση κάποιον τον οποίο γνωρίζεις μόνο κατ’ όψιν;

Τον παρέπεμψα (για να του λύσει τις απορίες) στον Κυριάκο, τον φίλο του, απευθείας. Τι να του απαντήσω εγώ;

Ο υφυπουργός και τα Κατεχόμενα

Στην ίδια κατηγορία, του «δεν ήξερες, δεν ρώταγες;» είναι και η περίπτωση του υφυπουργού Ενέργειας Νίκου Τσάφου. Καλό βιογραφικό, καλές σπουδές, με δικιά του εταιρεία σχετική με τα ενεργειακά στην Αμερική, τα εγκατέλειψε όλα το παλικάρι, γοητευμένο από τον Κυριάκο, και ήρθε να γίνει σύμβουλός του, επί ενεργειακών θεμάτων. Μισθός 2,5 με 3 χιλιάρικα; Θες 4; Οσο και να ‘ναι, δέλεαρ δεν μπορεί να το θεωρήσεις. Το κάνει ίσως από πατριωτισμό; Ενδεχομένως να ισχύει και αυτό. Ηρθε προ τριετίας. Εγινε σύμβουλος Κυριάκου, και τώρα, προφανώς σε αναγνώριση των υπηρεσιών και των ικανοτήτων του, ορίστηκε υφυπουργός. Ωραία ως εδώ; Ωραία και πάμε παρακάτω. Κατηγορείται ότι προ ετών αναγνώρισε – μόνος αυτός, απ’ όλους τους Ελληνες!!! – τα Κατεχόμενα ως «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου»!

Εκανε λέει μια επαγγελματική ανάλυση στις ΗΠΑ όπου βρισκόταν, και υπέπεσε στο ατόπημα. Τώρα που βρίσκεται στα μέρη μας, δεν υπάρχει ΤΔΒΚ, υπάρχουν «Κατεχόμενα». Εχει αλλάξει επαγγελματική απασχόληση…

Συγχώρεση μόνο οι παπάδες

Πρέπει να παραμείνει στη θέση του; Η κυβέρνηση, διά του εκπροσώπου της Π. Μαρινάκη, θεωρεί πως «ναι», από τη στιγμή που ο Τσάφος αναγνώρισε το λάθος του. Η κοινή λογική, λέει πως «όχι»! Στην πολιτική δεν υπάρχει μετάνοια και συγχώρεση. Αυτή μόνο οι παπάδες την παραχωρούν (προσωρινά, και προ της Φοβεράς Κρίσεως) στους αμαρτωλούς.

Το είπε, το έκανε και ανάρτηση, πρέπει να φύγει, λυπάμαι. Αλλιώς η κυβέρνηση θα τροφοδοτήσει με υλικό τους λαϊκιστές και τους συνωμοσιολόγους, και θα εγκαλείται επί καθημερινής βάσεως. Κρίμα είναι για το παλικάρι, αλλά με αυτά τα πράγματα δεν παίζεις. Γνώμη μου…