Η ποινή της Ζωής

Εντάξει, όσοι αγωνιάτε περί της τύχης της προέδρου… μπλα… μπλα… μπλα… Ζωής, στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής, για αντικοινοβουλευτική συμπεριφορά στην πρόσφατη συνεδρίαση της Εξεταστικής Επιτροπής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, έχω καλά νέα. Ησυχάστε. Τίποτε το τρομερό. Και τίποτε το ανεπανόρθωτο. Οπως εγκύρως πληροφορήθηκα, και μεταφέρω την καθησυχαστική πληροφορία για τους ορισμένους

οπαδούς της προέδρου, το πολύ-πολύ να της επιβληθεί στέρηση μισού μισθού! Το όλον 2.500 ευρώ, περίπου. Τίποτε άλλο. Βλέπετε, ο κανονισμός της Βουλής είναι κομμένος και ραμμένος στα μέτρα των βουλευτών, ακόμη και στο επίπεδο των παρεκτροπών τους είτε από τα κοινοβουλευτικά ήθη είτε από την εν γένει λειτουργία τους ως μελών του Κοινοβουλίου. Τούτου δοθέντος, δεν αδικώ καθόλου τον πρόεδρο Νικήτα (Κακλαμάνη) ο οποίος επιθυμεί να προχωρήσει σε αλλαγή του κανονισμού της Βουλής, όχι μόνο στα γενικότερα που αφορούν τη λειτουργία της, αλλά και τα εξειδικευμένα, όπως είναι το «ποινολόγιο»…

Τελειώνει το σόου

Το… ευτύχημα τώρα, για την περίπτωση της μπαζο-Εξεταστικής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, είναι ότι ολοκληρώνει τις εργασίες της, μάλλον την προσεχή εβδομάδα. Αρα, λίγες ημέρες ακόμη απομένουν στη διάθεση της προέδρου… μπλα… μπλα… μπλα… Ζωής, προκειμένου να δώσει μερικά ακόμη σόου, όπως εκείνη έχει την ικανότητα να δίνει στο κοινό της, μέσω της τηλεοπτικής κάλυψης των συνεδριάσεων της μπαζο-Εξεταστικής.

Αν και δεν τη φοβάμαι ότι κάτι θα βρει εν συνεχεία, να καλύψει το σχετικό κενό, καθότι, όπως σημείωνα και χθες, αισθάνεται πλέον βαριά την πίεση της «προέδρου» Καρυστιανού. Ειδικά τώρα που η «πρόεδρος» παρεμβαίνει πλέον (γραπτώς, όχι τηλεοπτικά, διότι η τηλεόραση κάνει τζιιιιζ) επί παντός του επιστητού. Ακόμη και εκεί που δεν θα το περίμενε η πρόεδρος κ.λπ. κ.λπ. Ζωή – όπως πρόσφατα με την μπαρούφα για τα ελληνοτουρκικά, και την επίσκεψη Μητσοτάκη στην Αγκυρα…

«Γλυκές μανούλες»

Χθες, μεταμεσονύκτια, η «πρόεδρος» Καρυστιανού ασχολήθηκε με την τραγωδία στο εργοστάσιο της «Βιολάντα» στα Τρίκαλα. Δεν είπε τίποτε σοφίες, όχι. Αλλά ήταν εμφανής η προσπάθεια να συνδέσει και αυτό το δυστύχημα με τις ευθύνες τους κράτους. Οπως έγραψε στο Facebook: «Κάθε δυστύχημα αποκαλύπτει τραγικές ευθύνες! Γιατί θα μπορούσε να αποφευχθεί! Γιατί οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του Κράτους οφείλουν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους! Να διασφαλίζουν συμμόρφωση με τη νομοθεσία! Τα μέτρα ασφάλειας και προστασίας της ανθρώπινης ζωής δεν είναι θεωρίες για να μένουν στα χαρτιά, είναι η ουσία και η απόδειξη ότι ένα Κράτος λειτουργεί και φροντίζει τους πολίτες του».

Για να προσθέσει αμέσως μετά: «Εύχομαι γρήγορα να βγει στο φως η αλήθεια! Και σε περίπτωση που αποδειχθεί οποιαδήποτε παράβαση του νόμου, οι υπεύθυνοι να τιμωρηθούν». Λες και υπήρχε περίπτωση να μην τιμωρηθούν εφόσον πιστοποιηθούν ευθύνες, αλλά τέλος πάντων.

Στη συνέχεια πάντως, η «πρόεδρος» έβαλε λίγο συναίσθημα. Εγραψε συγκεκριμένα για «γλυκές μανούλες, νέες γυναίκες που μετράτε ήδη μια μέρα στους ουρανούς. Μακριά απ’ ό,τι αγαπήσατε» – για να θυμηθούν όλοι ανεπαίσθητα και τη δική της ιδιότητα, της «γλυκιάς μανούλας».

Μια χαρά το πάει η «πρόεδρος»…

(Αλλά ως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές δεν έχει καταλογίσει καμία ευθύνη στο κράτος και την κυβέρνηση για το τραγικό δυστύχημα με τους οπαδούς του ΠΑΟΚ, στη Ρουμανία. Παράλειψη…)

Αδεια έδρανα (και) για το Ολοκαύτωμα

Περί Κοινοβουλίου, και λειτουργίας του, συνέχεια, έπειτα από αυτό το μικρό διάλειμμα για τις δραστηριότητες της «προέδρου» Καρυστιανού. Χθες η Βουλή αφιέρωσε μια ειδική συνεδρίαση για την «Ημέρα Μνήμης των Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων του Ολοκαυτώματος». Στη συνεδρίαση τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή, και εν συνεχεία έλαβαν τον λόγο οι εκπρόσωποι των κομμάτων, ενώ την κυβέρνηση εκπροσώπησε η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη. Πόσοι βουλευτές ήταν παρόντες σε αυτή την κορυφαία όπως θα έπρεπε συζήτηση στη Βουλή; Ουδείς, πλην των εκπροσώπων! Μια επέτειος που γιορτάζεται σε όλο τον κόσμο, για να ακουστεί το «ποτέ ξανά» φασισμός, στην ελληνική Βουλή, ό,τι έγινε, έγινε μόνο για τα πρακτικά. Να καταγραφεί, ότι ο εκπρόσωπος τάδε του κόμματος δείνα, είπε αυτό, κι ο άλλος εκπρόσωπος του άλλου κόμματος εκείνο, και ούτω καθ’ εξής. Αντί να βρεθούν έστω για μία ημέρα όλοι μαζί να διατρανώσουν την πίστη τους στη Δημοκρατία και τη βούλησή τους να αντιπαλέψουν κάθε μορφής φασισμό.

Πρόεδρε Νικήτα, δεν ήταν ωραία η εικόνα χθες, και δυστυχώς, δεν ήταν η μοναδική φορά που η Βουλή συνεδριάζει ενώπιον άδειων εδράνων…

Οι υπόγειες «διαψεύσεις»…

Πληροφορήθηκα χθες, ότι ο εξ εφέδρων πρόεδρος Τσίπρας… διαψεύδει υπογείως, ότι υπήρξε απόπειρα να επέλθει «σασμός» στη «σχέση» του με τον Γρηγόρη Δημητριάδη. Αν και η «διάψευση» ολοφάνερα ανήκει στην κατηγορία «ρώτα και τον μπάρμπα μου, τον ψεύτη» (διότι είναι προφανές ότι αν πετύχαινε το εγχείρημα, ήτοι να δεχτεί τις «πρεσβείες» Τσίπρα ο Δημητριάδης, δεν θα υπήρχε κανένα ζήτημα), εντυπωσιάζει ο τρόπος που διοχετεύθηκε. Οχι στα τόσα μέσα ενημέρωσης που ελέγχουν ο εξ εφέδρων πρόεδρος Τσίπρας και οι φίλοι του μιντιάρχες που στηρίζουν την επανάκαμψή του, αλλά μέσω ειδικών διαύλων, οι οποίοι «έσπευσαν όχι μόνο να αναπαραγάγουν το ψεύδος (περί μη «σασμού» με τον Δημητριάδη) αλλά και να σπεύσουν να προσθέσουν και τη δική τους, υποτίθεται, επιβεβαίωση και διασταύρωση».

Φυσικά δεν θα ασχοληθώ με την περίπτωσή τους. Περιττεύει.

…και η αλήθεια

Προτιμώ να ασχοληθώ με το ποιος είναι αυτός που διαψεύδει. Πρόκειται λοιπόν για τον άνθρωπο που έκανε καριέρα στην πολιτική με τρομερά ψέματα του είδους «με έναν νόμο και ένα άρθρο, θα επαναφέρω μισθούς και συντάξεις στα προ του Μνημονίου επίπεδα». Ή ότι θα έσκιζε διαμιάς τα Μνημόνια ή, ακόμη περισσότερο, ότι μας έβγαλε από αυτά, ενώ είχε υπογράψει το τρίτο και χειρότερο Μνημόνιο!

Τραγικό; Οχι και τόσο. Δεν είναι δα ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που αρχιερείς του ψεύδους έπεισαν κόσμο να τους ακολουθήσει επ’ αρκετό χρόνο, ως απολωλότα πρόβατα, μέχρι οι άνθρωποι να πέσουν από τα σύννεφα κάποια στιγμή, ανακαλύπτοντας το ψέμα και τον εκφραστή του.

Και για να τελειώνουμε: δεν αναιρώ λέξη από όσα έγραφα το Σάββατο για τα περί Τσίπρα – Δημητριάδη. Η κρούση έγινε, αποκρούστηκε, και όσα και να ισχυριστεί υπογείως και διαδρομικά ο αρχηγός για να πείσει περί του αντιθέτου, κανείς δεν πρόκειται να τον πιστέψει. Για τον λαό θα είναι πάντα ο άνθρωπος που φώναζε από τα μπαλκόνια, φιλάρεσκα, «ας με λένε ψεύτη, αρκεί που δεν με λένε κλέφτη»! Κι αυτό δεν είναι ανέκδοτο με τον Τοτό, είναι δικά του λόγια, στις προεκλογικές συγκεντρώσεις του Σεπτεμβρίου του 2015…