Η πιο αγγλική Αρσεναλ

Το ημερολόγιο έδειχνε Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2005. Οι ερωτευμένοι γιόρταζαν τον έρωτά τους αλλά το αγγλικό ποδόσφαιρο θρηνούσε για απο-αγγλοποίηση της Πρέμιερ Λιγκ.

Εκείνο το βράδυ ο Αρσέν Βενγκέρ έγραψε ιστορία παρατάσσοντας την τότε κάτοχο του τίτλου Αρσεναλ με 11 ξένους παίκτες απέναντι στην Κρίσταλ Πάλας. Μέγα σκάνδαλο χωρίς προηγούμενο. Στο «σπίτι» του ποδοσφαίρου δεν θεωρήθηκε κανείς από τους οκτώ  άγγλους

Αναπόφευκτα οι Αγγλοι θύμωσαν. Η Αρσεναλ και ο Βενγκέρ κατηγορήθηκαν ότι πρόδωσαν την αγγλική παράδοση και υπονόμευσαν την εθνική ομάδα.

Δύο δεκαετίες αργότερα η Αρσεναλ βρίσκεται ξανά σε θέση υπεράσπισης του τίτλου της, προσπαθώντας να κάνει το back to back για πρώτη φορά μετά 92 χρόνια. Η προσέγγιση του στόχου, ωστόσο, γίνεται με διαφορετική τακτική, στην οποία πρωταγωνιστεί το αγγλικό ταλέντο. Κομμάτι κομμάτι ο Μικέλ Αρτέτα δημιούργησε την πιο «αγγλική» Αρσεναλ των τελευταίων 25 χρόνων.

Οι παίκτες που έχει συμπεριλάβει στο ρόστερ είναι όλοι πρώτης γραμμής και σε κάθε αγώνα διεκδικούν θέσεις στην ενδεκάδα. Στην πρώτη αγωνιστική ξεκίνησαν τέσσερις Αγγλοι, ενώ αγωνίστηκαν ακόμα δύο. Ολοι τους είναι διεθνείς με τα Τρία Λιοντάρια. Στην επόμενη αγωνιστική επαναλήφθηκε το ίδιο σενάριο, ενώ στο τελευταίο ντέρμπι με την Τσέλσι ξεκίνησαν βασικοί πέντε άγγλοι διεθνείς.

Από την απο-αγγλοποιημένη Αρσεναλ του Βενγκέρ οι Κανονιέρηδες έφτασαν να εκπροσωπηθούν στο πρόσφατο Μουντιάλ με πέντε παίκτες στην εθνική Αγγλίας, τους περισσότερους από κάθε άλλον σύλλογο. Υπάρχουν επίσης ακόμα πέντε παίκτες που διεκδικούν φανέλα στα Τρία Λιοντάρια, ανάμεσά τους ο Μαξ Ντάουμαν που συγκαταλέγεται μεταξύ των κορυφαίων ταλέντων του αγγλικού ποδοσφαίρου.

Η μεταμόρφωση της Αρσεναλ δεν ήταν εύκολη λόγω της συνήθους υπερκοστολόγησης (premium) των άγγλων παικτών. Για την απόκτηση των Κόνσα, Εζε, Μαντουέκε, Ράις και Γουάιτ αναγκάστηκε να πληρώσει 350 εκατ. ευρώ. Πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν πως σημαντικό ρόλο στην «αγγλοποίηση» της Αρσεναλ έπαιξε ο κανονισμός της Πρέμιερ Λιγκ που ορίζει ότι μια ομάδα δεν μπορεί να έχει περισσότερους από 17 μη εγχώριους παίκτες.

Ο Αρτέτα, ωστόσο, δεν θέλει απλά να ικανοποιήσει τους αριθμούς. Εχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού του την έννοια της «σύνδεσης» των παικτών, προσπαθεί να δημιουργήσει έναν ισχυρό δεσμό μεταξύ των ποδοσφαιριστών του, που θα αντανακλά στο προσωπικό και στους οπαδούς.

Είναι εντυπωσιακή μια λεπτομέρεια. Ολοι οι Αγγλοι πλην του Γουάιτ είναι Λονδρέζοι, έχοντας κοινές αφετηρίες, την ίδια αγάπη για την πόλη, κοινά ενδιαφέροντα. Με αυτό τον τρόπο δημιουργήθηκε πιο εύκολα μια συντροφικότητα και ένα συλλογικό πνεύμα που θα ήταν πιο δύσκολο να επιτευχθεί με μια πιο ποικιλόμορφη ομάδα όπως είναι σήμερα οι περισσότερες.

Οι ποδοσφαιριστές δεν είναι απλά συμπαίκτες, είναι φίλοι. Οταν η Αρσεναλ αναζητούσε πέρυσι έναν αριστερό επιθετικό, ο Ράις και ο Σάκα μίλησαν με τα καλύτερα λόγια για τον Μαντουέκε, πείθοντας τελικά τον Αρτέτα και την ηγεσία του κλαμπ να τον κάνουν Κανονιέρη.

Κατά τη διάρκεια της παρέλασης της Αστον Βίλα με ανοιχτό λεωφορείο, μετά την κατάκτηση του Γιουρόπα Λιγκ την περασμένη σεζόν, ο τότε άσος των Βίλανς, Κόνσα, μιλούσε στο τηλέφωνο με τον άσο της Αρσεναλ, Σάκα. Οταν ο Κόνσα ετοιμαζόταν να υπογράψει στους πρωταθλητές έλαβε κλήσεις και μηνύματα από τον Μαντουέκε, ο οποίος τον αποκαλούσε «αδερφό του». «Δεν νομίζω ότι ήμουν ποτέ τόσο ενθουσιασμένος που έχω έναν νέο συμπαίκτη», έγραψε μετά τη συμφωνία ο Μαντουέκε.

Στην πρώτη του ημέρα στο προπονητικό κέντρο της Αρσεναλ τον Κόνσα υποδέχτηκε ο Εζε, ο οποίος τον περίμενε μετά το τέλος της προπόνησης για να αγκαλιάσει τον φίλο του. Μεγάλωσαν στην ίδια γειτονιά του Λονδίνου και είναι φίλοι πολλά χρόνια.

Παρόμοιες σχέσεις έχουν ο Λιούις Σκέλι με τον Νουανέρι, ο οποίος στο μεταξύ πήγε βασικός στην Ντόρτμουντ για να καλύψει το κενό του τραυματία Κωνσταντέλια, καθώς είναι φίλοι από τα έξι τους χρόνια, όπως επίσης ο Ντάουμαν με τον Σάλμον.

Φυσικά οι οπαδοί λατρεύουν τους συγκεκριμένους παίκτες και αισθάνονται σύνδεση μαζί τους, κυρίως με αυτούς που έχουν αναδειχτεί από την ακαδημία της Αρσεναλ.

Υπήρξαν στιγμές την περασμένη σεζόν που φαινόταν ότι το σχέδιο της Αρσεναλ να στηριχθεί σε αυτές τις φιλίες, να χτίσει την ομάδα γύρω από έναν ενιαίο πυρήνα, ήταν στην πραγματικότητα υπερβολικά επιτυχημένο. «Είναι τα καλύτερα αποδυτήρια που είχα ποτέ», είπε ο Αρτέτα στο τέλος της περασμένης σεζόν. «Μερικές φορές αναρωτιέμαι: είναι τελικά πολύ καλοί;».

Σε άλλες δηλώσεις του ο βάσκος προπονητής εξήρε την ενότητα, την αγάπη και τον σεβασμό που έχουν ο ένας για τον άλλον οι ποδοσφαιριστές του.

«Οι στιγμές που ζούμε μαζί, η διασκέδαση, είναι ξεχωριστά».