Η επιστροφή του «σούπερ ήρωα»

Κακός σύμβουλος η νοσταλγία. Χειρότερος η απόγνωση. Και τρις χειρότερος η κατάθλιψη ότι όλα πάνε στραβά, επειδή πολύ απλά σου λείπει αυτός που σου έλυνε ή σου… έδενε προβλήματα. Ο πρόεδρος Κυριάκος είναι σε αυτήν ακριβώς τη φάση. Νοσταλγεί την εποχή που όλα τα είχε αφημένα στις… υπερφυσικές δυνάμεις του ανιψιού Γρηγόρη. Είναι σε απόγνωση, διότι άρχισαν να σκάνε τα σκάνδαλα στην αυλή του. Και διέρχεται περίοδο δεινής εσωτερικής αμφισβήτησης, για το τι τελικά κάνουμε, και

Και επειδή είναι έξυπνος, και καταλαβαίνει ότι ο δρόμος είναι όλο στροφές και οδηγεί σε αδιέξοδο, έχει αρχίσει ήδη και φτιάχνει κλίμα για την επιστροφή του «σούπερ ήρωά» του, του Γρηγόρη. Που «ήταν λάθος η απομάκρυνσή του», που «ήμουν άδικος μαζί του», που «του έδινα δέκα πράγματα και τα έλυνε και τα δέκα, χωρίς να ανοίξει μύτη».

Δεν τα λέω εγώ, εκείνος φέρεται να τα εξομολογείται σε υπουργούς του. Τους οποίους ενημερώνει, ότι ο λατρεμένος Γρηγόρης επανέρχεται στα εντός, εκτός και επί τα αυτά. Αναλαμβάνει τα «δύσκολα» και να το «ξέρουν» πως «ό,τι χρειαστούν, μπορούν να ζητήσουν τη βοήθειά του». Αποτέλεσμα; Το «μυστικό» να έχει πάρει ήδη τους δρόμους, και να φέρνει βόλτα στα πέριξ της πλατείας Κολωνακιού καφενεία, εν μέσω καύσωνος.

Και που άρχισαν ήδη να πέφτουν τα πρώτα στοιχήματα. Οχι για την επιστροφή του Δημητριάδη στον ρόλο που τον «δόξασε» και τον έκανε «διάσημο», με όλες τις εκδοχές του όρου, αυτό πλέον θεωρείται δεδομένο από τους επαΐοντες της πλατείας. Αλλά για το πότε θα ξεμυτίσει στο προσκήνιο – θα πάψει δηλαδή να κάνει τις δουλειές για τον θείο του, στα «μουλωχτά»! Με πιθανότερη εκδοχή, το φθινόπωρο, που θα σφίξουν (ακόμη) περισσότερο τα «γάλατα»…

Οποιος ψάχνει, βρίσκει, δεν λένε; Το λένε! Κι εγώ, έψαξα και βρήκα ότι πίσω από τη ρήξη με το καθεστώς του στρατηγού Χαλίφα Χαφτάρ με την Αθήνα δεν βρίσκονται μόνο τα «μπικικίνια» που αιφνιδίως του κόψαμε προ διετίας και βάλε του στρατηγού, αλλά και μερικά πιο χειροπιαστά αιτήματα. Οπως για παράδειγμα, το διαχρονικό αίτημα του στρατηγού της καρδιάς μας, η αεροπορική εταιρεία που συντηρεί, και που έχει έδρα τη Βεγγάζη, να λάβει άδεια διέλευσης των αεροπλάνων της από τον ελληνικό εναέριο χώρο. Δεν ξέρω πόσο ασφαλής είναι αυτή η λιβυκή… Air Bahal (ή μάλλον μπορώ να υποθέσω ότι οι επιβάτες της θα ταξιδεύουν με τα διαβατήρια στο στόμα), γνωρίζω όμως ότι ο στρατηγός το είχε θέσει προ καιρού το ζήτημα, όταν ακόμη βρισκόμασταν «κοντά», όμως, όπως πολλά που συμβαίνουν με την Ελλάδα, το αίτημά του είχε παραπεμφθεί στις ελληνικές καλένδες. Δεν υλοποιήθηκε ποτέ! Αποτέλεσμα; Να αυξηθεί ο εκνευρισμός του στρατηγού, ο οποίος πίστευε, και εξακολουθεί να πιστεύει, ότι με τον τρόπο αυτόν θα έσπαγε τη διεθνή απομόνωση που του έχει επιβάλει η Δύση…

Η αλήθεια είναι ότι ο στρατηγός Χαφτάρ με τους έξι γιους και τη μια την κόρη (που δεν μιλιούνται μεταξύ τους, ειδικά οι γιοι), έχει ένα… ολοκληρωμένο πρόγραμμα για τη διαφυγή από την απομόνωση, εξού και μας πατάει τον κάλο, με τις μεταναστευτικές ροές από το Τομπρούκ στην Κρήτη. Σε αυτό το «ολοκληρωμένο» πακέτο, συμπεριλαμβάνεται και η ακτοπλοϊκή σύνδεση της Βεγγάζης, και άρα του χαλιφάτου του, με την Ελλάδα. Το αίτημα είναι επίσης διαχρονικό, έχει μείνει στο «θα το δούμε» – όπως κάνουν οι γκόμενες με το «αναγνώστηκε» στα μηνύματα – και από εκεί και πέρα, τίποτε. Τώρα, που η ιστορία με την απέλαση του επιτρόπου για τη Μετανάστευση και των τριών υπουργών Ελλάδας, Μάλτας, Ιταλίας, ουσιαστικά έκανε ένα restart στις ελληνοχαφταρικές σχέσεις, το αίτημα για ακτοπλοϊκή σύνδεση Βεγγάζης – Ελλάδας επανήλθε, και μάλιστα με ιδιαίτερη ένταση, αφού όπως είπαμε, ο στρατηγούλης, μας πατάει δυνατά τον κάλο. Τι θέλει ακριβώς; Δύο γραμμές. Μία με Κρήτη, και μία με Πάτρα. Και αυτό το αίτημα, «εξετάζεται»…

Διότι όπως μου ανέφερε μια πολύ σημαντική κυβερνητική πηγή, «από τη στιγμή που εμείς δεν μπορούμε να ανταγωνιστούμε την Τουρκία στο “χρηματιστήριο” της Βεγγάζης με όπλα και χρήματα, ο μόνος τρόπος να αντεπεξέλθουμε είναι να δούμε αν μπορούμε να ικανοποιήσουμε τα άυλα αιτήματά τους».

Στην πηγή μου, απηύθυνα το ερώτημα γιατί η Ελλάδα δεν αξιοποιεί τις καλές της σχέσεις με την Αίγυπτο, ώστε η χώρα αυτή να ανακόψει πριν από τα σύνορά της τη ροή των μεταναστών που προέρχονται από την ίδια την Αίγυπτο, αλλά και από χώρες της υποσαχάριας Αφρικής, να φτάσουν ως το Τομπρούκ. Η απάντηση με ξένισε, ομολογώ: «Η εικόνα που έχουμε στην Ελλάδα για την Αίγυπτο, ότι είναι ένα κραταιό καθεστώς, δεν ισχύει. Η χώρα αντιμετωπίζει σοβαρότατα οικονομικά προβλήματα, καθώς τα έσοδα από τις διελεύσεις των πλοίων από τη Διώρυγα του Σουέζ έχουν μειωθεί κατά 70% εξαιτίας των επιθέσεων των ανταρτών Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα, ενώ τα έσοδα από τον τουρισμό έχουν υποστεί μια καθίζηση της τάξεως του 50%, λόγω του πολέμου στη Γάζα. Επειτα τα σύνορα με τη Λιβύη, εκτείνονται σε περίπου 5.000 χιλιόμετρα. Τι να πρωτοφυλάξουν οι άνθρωποι; Ακόμη και να ήθελαν, δεν θα μπορούσαν».

Τώρα, νομίζω ότι τα ξέρετε όλα, σχετικά με το τι παίζεται παρασκηνιακά στην κρίση με το χαλιφάτο της Ανατολικής Λιβύης, και το μεταναστευτικό ζήτημα.

Με αφορμή την απόφαση του προέδρου Κυριάκου να «σαλαμοποιήσει» το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, προτείνοντας τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής η οποία θα διερευνήσει μια περίοδο 27 ετών (απόφαση με την οποία διαφώνησε, πρέπει να το σημειώσω αυτό, ο Μ. Βορίδης), θυμήθηκα μια παλιά ιστορία, που μου είχε αφηγηθεί ο πρώην υφυπουργός Γεωργίας Βαγγέλης Αργύρης, επιστήθιος φίλος μου, εξ Ιωαννίνων ορμώμενος.

Ο Αργύρης που χρημάτισε υφυπουργός των κυβερνήσεων Κ. Σημίτη για περίπου 4½ χρόνια, σε κάποια φάση, βρέθηκε μπροστά στο αίτημα της Μονής Βατοπεδίου να επιδοτηθεί για την… αγρανάπαυση καλλιεργούμενων, υποτίθεται, εκτάσεων της μονής εντός και εκτός Αγίου Ορους. Απέρριψε το αίτημα, και ως φυσική συνέπεια δέχθηκε την επίσκεψη στο γραφείο του, αντιπροσωπείας της Μονής Βατοπεδίου με επικεφαλής τον ηγούμενο Εφραίμ. Ο ηγούμενος Εφραίμ διαμαρτυρήθηκε για την απόφαση του Αργύρη, και ζήτησε την επανένταξη στο πρόγραμμα των επιδοτήσεων του αιτήματος της μονής. Ο υφυπουργός αρνήθηκε σταθερά, λέγοντας στον Εφραίμ και την ακολουθία του, ότι «αν σας εντάξω την… αγρανάπαυση που μου ζητάτε, του χρόνου θα έχετε τραβήγματα με την OLAF (πρόκειται για την ευρωπαϊκή υπηρεσία καταπολέμησης της απάτης εις βάρος του προϋπολογισμού της ΕΕ), και δεν θα καταλήξετε καλά».

Κατόπιν της επίμονης άρνησης του Αργύρη, η αντιπροσωπεία της Μονής Βατοπεδίου αποχώρησε. Επειτα από λίγες ημέρες, ζητήθηκε νέο ραντεβού με τον κ. Αργύρη. Ο υφυπουργός δέχθηκε την αντιπροσωπεία της μονής, φοβούμενος ότι θα επιμείνουν και πάλι στο αίτημα της επιδοτούμενης… αγρανάπαυσης. Εκανε λάθος. Ο Εφραίμ ήθελε απλώς να τον ευχαριστήσει για την… αποφασιστικότητά του, η οποία προφύλαξε τη μονή από περιπέτειες, και σε ανταπόδοση του δώρισε μία εικόνα!

Απροσδόκητη εξέλιξη…