Η ελληνική αεράμυνα

Η απόφαση του ΚΥΣΕΑ της 23-3-2026 θέτει νέο πλαίσιο στον εθνικό στρατηγικό σχεδιασμό και την αμυντική πολιτική της περαιτέρω ενίσχυσης των αμυντικών δυνατοτήτων της χώρας. Εγκρίθηκε ο αντιαεροπορικός θόλος, η αναβάθμιση των F-16 Block 50, τα έργα υποδομών για τα F-35, ο εκσυγχρονισμός των φρεγατών MEKO και της υποστήριξης – αναβάθμισης των μεταγωγικών αεροσκαφών C-27J συνολικού ύψους 5 δισ.

Εστιάζοντας στην αναβάθμιση της αεράμυνας, η δρομολόγηση απόκτησης νέων αντιαεροπορικών

και αντιπυραυλικών συστημάτων από το Ισραήλ με διαδικασίες G to G και η προηγούμενη απόφαση απόκτησης των συστημάτων Pulse που θα δώσουν στο πυροβολικό διευρυμένες επιθετικές πυραυλικές ικανότητες (μέχρι και 300 χλμ.), αυξάνει θεαματικά την εθνική αποτρεπτική ισχύ.

Αναλυτικότερα εγκρίθηκε η απόκτηση τριών διαφορετικών σύγχρονων συστημάτων για αντικατάσταση των ρωσικής προέλευσης αντιαεροπορικών με τα γνωστά προβλήματα τεχνικής υποστήριξης και των γερασμένων αντιαεροπορικών μέσου βεληνεκούς του Στρατού. Παράλληλα εγκρίθηκε και η προμήθεια πέντε νέων σύγχρονων radar πολλαπλού ρόλου (έγκαιρης προειδοποίησης, διευκρίνισης και παρακολούθησης στόχων), με ενσωματωμένες δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου και παθητικής άμυνας που θα καλύπτουν ολόκληρη την επικράτεια.

Με την υλοποίηση του προγράμματος αυτού καλύπτονται τρεις βασικές αμυντικές ανάγκες: Α. Αντικατάστασης των παλαιών συστημάτων μειωμένης απόδοσης κυρίως λόγω ελλιπούς υποστήριξης και ξεπερασμένης τεχνολογίας. Β. Ανάγκης αυτοματοποιημένης συνεργασίας με τα νέα μέσα των Ενόπλων Δυνάμεων (αεροσκάφη F-16, Rafale, F-35, ιπτάμενα radar Erieye και τα πλοία του ΠΝ) καθώς και τα υφιστάμενα συστήματα Patriot. Γ. Την ανάπτυξη σοβαρής εγχώριας υποκατασκευαστικής δυνατότητας (συμπαραγωγής έως και 30%).

Αναλυτικότερα εγκρίθηκε η προμήθεια:

Α. 15-18 ευέλικτων αυτοκινούμενων συστημάτων τύπου Spyder All in One, της Rafael, γνωστό ως Iron Dome (radar, θάλαμος ελέγχου και εκτοξευτές σε ένα όχημα) για αντικατάσταση των ρωσικών TOR M1 και OSAK και κάλυψη αναγκών κυρίως της νησιωτικής χώρας.

B. 5-7 πυροβολαρχιών Barak ΜΧ της IAI (πρόσφατα το προμηθεύθηκε η Κύπρος) για κάλυψη αναγκών κυρίως της ηπειρωτικής χώρας προς αντικατάσταση των παλαιών συστημάτων Hawk. Το νέο σύστημα φέρει έναν κοινό τύπο πυραύλου καθοδηγούμενο ηλεκτρομαγνητικά (με radar και link).

Γ. 2-3 πυροβολαρχιών David’s Sling (Σφενδόνη του Δαβίδ) της Rafael (συνεργασία με την αμερικανική Raytheon) σχεδιασμένο για την αναχαίτιση βαλλιστικών πυραύλων, πυραύλων κρουζ και αεροσκαφών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ελλάδα εδώ και 25 χρόνια διαθέτει 6 πυροβολαρχίες Patriot PAC-3 με βλήματα PAC-2 GEM (ειδικά για πυραυλικές απειλές) διεσπαρμένες στην επικράτεια που εξασφαλίζουν ικανή αντιπυραυλική άμυνα. Επιδέχονται περαιτέρω βελτίωσης (απόκτηση μικρότερων σε μέγεθος βλημάτων PAC-III χαμηλότερου κόστους – μεγαλύτερης αποτελεσματικότητας), γεγονός που επιτρέπει την παραμονή τους στην υπηρεσία χωρίς να υστερούν επιχειρησιακά. Ομως την τρέχουσα περίοδο προτιμήθηκε προς αντικατάσταση των S-300 η απόκτηση δύο νέων υπερσύγχρονων πυροβολαρχιών με διπλάσιες σχετικά δυνατότητες από τα Patriot, με μικρότερο κόστος βλημάτων, μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και αντοχή στο σύγχρονο ηλεκτρομαγνητικό επιχειρησιακό περιβάλλον, ώστε να αυξηθούν δραστικά οι δυνατότητες της αεροδιαστημικής άμυνας έναντι κυρίως αντιβαλλιστικών απειλών.

Συμπερασματικά η Ελλάδα με την υλοποίηση των νέων εξοπλισμών θα έχει την καλύτερα οργανωμένη πολυεπίπεδη αεράμυνα στην Ευρώπη διαθέτοντας στη φαρέτρα της ό,τι πιο σύγχρονο υπάρχει.

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι μέσα από αυτό το νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα θα συμμετάσχει η εγχώρια βιομηχανία σε ποσοστό 30%. Το σύστημα διοικήσεως και ελέγχου, τα συστήματα παθητικής άμυνας, ασύρματοι θα είναι ελληνικής κατασκευής και ειδικά οι πύραυλοι του Barak MX θα κατασκευάζονται στο Λαύριο από τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την επάρκεια των πυραυλικών αποθεμάτων.

Ο δρ Γεώργιος Γερούλης είναι αντιπτέραρχος (Ι) ε.α.