Η δύναμη της Μαντόνα

16:38 28/8/2026 - Πηγή: Τα Νεα

Η Μαντόνα στις 16 Αυγούστου έκλεισε τα 68. Μια μέρα μετά τον Δεκαπενταύγουστο, ένας δεύτερος Δεκαπενταύγουστος για τη γυναίκα που η βαθιά θρησκευόμενη καθολική μαμά τής έδωσε το όνομα της Παναγίας. Η Μαντόνα φέτος το καλοκαίρι κυκλοφόρησε τον πιο σημαντικό της δίσκο τα τελευταία είκοσι χρόνια.

Την ημέρα της κυκλοφορίας του, στα κεντρικά δισκάδικα της Αθήνας, η εκδοχή του σε βινύλιο

είχε γίνει ανάρπαστη. Δισκοπώλης στην περιοχή της Ακαδημίας μού έλεγε ότι από άποψη πωλήσεων είναι ο καλύτερος δίσκος της χρονιάς. «Εχουμε κάνει πάνω από πέντε επαναπαραγγελίες και ο κόσμος που τον αγοράζει είναι όλων των ηλικιών με εντυπωσιακά μεγάλο μέρος να είναι νεαρά άτομα». Η διάρκεια που έχει η Μαντόνα, η παρουσία της στη μουσική βιομηχανία, η επιρροή της στις ποπ κουλτούρες, στη μουσική παραγωγή και στη στιχουργική είναι απαράμιλλη. Τεσσερισήμισι δεκαετίες τώρα είναι παρούσα και εξακολουθεί να προκαλεί συζητήσεις, να εντυπωσιάζει, να απογοητεύει, να προκαλεί γενικά.

Περίμενα τον δίσκο με ανυπομονησία αλλά και χαμηλές προσδοκίες. Οι τρεις τελευταίοι δίσκοι της ήταν μπερδεμένοι, ακολουθούσαν ασθμαίνοντας τις μουσικές τάσεις και στιγματίστηκαν από εμπορική αποτυχία.

Ο νέος δίσκος, όμως, το «Confessions 2» είναι εντυπωσιακός, πρωτίστως ως προσπάθεια, είναι μεθυστικός μουσικά, η παραγωγή του δίσκου είναι αδιανόητα λεπτομερής, ενώ θεματικά έχει ήδη χαρακτηριστεί ως ο δίσκος της ζωής της, καθώς σχεδόν όλα τα τραγούδια μπλέκουν την εμπειρία του κλαμπ (τον χώρο στον οποίο διέπρεψε η Μαντόνα) με εξομολογήσεις της για τα πρώτα της βήματα, την σχέση της με τον Σον Πεν, τη βιολογική της κόρη, τον θανόντα αδελφό της, τη μητριά της και άλλα πολλά.

Η επιτυχία του δίσκου μοιάζει ήδη σαρωτική: πρώτη θέση στα τσαρτ δεκάδων χωρών και έντεκα υποψηφιότητες στα βραβεία του MTV. Στο μπαρ του νησιού που ήμουν χθες, ο DJ έπαιξε το λάγνο «Love Without Words» από τον νέο δίσκο, ξεσηκώνοντας τους πάντες να το χορέψουν. Σε ένα συγκλονιστικό κείμενο στο «New Yorker» το 2023, είχε γραφτεί ότι «η ιστορία της είναι η απόδειξη για το πόσο πεινασμένοι ήμασταν και εξακολουθούμε να είμαστε για την αγνή τους ενσάρκωση ορισμένων διαχρονικών ιδανικών: από την ομορφιά μέχρι την επιτυχία. Η διάρκεια της παρουσίας της σ’ έναν κόσμο αναλώσιμων έχει κάτι το ανακουφιστικό. Είναι η δύναμή της».

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords