Η ανάγκη για γρήγορα συμπεράσματα

Αν και είμαστε ακόμα νωρίς (καλά καλά δεν μπήκε ο Απρίλιος…) δεν είναι λίγα τα μεγάλα πρωταθλήματα της Ευρώπης που μοιάζουν να έχουν προδιαγεγραμμένο φινάλε.

Στη Γερμανία η Μπάγερν Μονάχου έχανε από τη Φράιμπουργκ με 2-0. Βρήκε τρία γκολ μετά το 80′ και κέρδισε: αν σκεφτεί κανείς ότι αγωνιζόταν και με κάμποσους αναπληρωματικούς το γεγονός είναι εντυπωσιακό.

Στην Ισπανία η Μπαρτσελόνα κέρδισε με 2-1 την Ατλέτικο Μαδρίτης εκτός έδρας και σε συνδυασμό με την ήττα της Ρεάλ Μαδρίτης από τη Μαγιόρκα έχει πλέον ένα τεράστιο

Στη Γαλλία η Παρί Σεν Ζερμέν που όλο τον χειμώνα πετούσε βαθμούς, μετά τα αποτελέσματα της τελευταίας αγωνιστικής βρίσκεται 4 βαθμούς μπροστά από τη Λανς που δεν είναι λίγοι αν σκεφτεί κανείς ότι έχει κι ένα ματς λιγότερο. Ενόψει της προημιτελικής φάσης του Τσάμπιονς Λιγκ που ξεκινά είναι σαν κάποια από τα φαβορί του να θέλουν να τελειώνουν τη δουλειά που λέγεται «εθνικό πρωτάθλημα».

Έχω πολλές φορές γράψει για το βάρος του Τσάμπιονς Λιγκ. Αν αυτό το βάρος σταματήσεις να το κουβαλάς καμιά φορά απελευθερώνεσαι θεαματικά. Συμβαίνει αυτή τη στιγμή με τη Μάντσεστερ Σίτι. Όταν αποκλείστηκε από τη Ρεάλ Μαδρίτης στο Τσάμπιονς Λιγκ η ομάδα του Πεπ Γκουαρντιόλα έμοιαζε χωρίς ηθικό: οι αναλύσεις για την αναποτελεσματικότητα του ποδοσφαίρου του Καταλανού έδιναν κι έπαιρναν.

Η συνέχεια έδειξε πως απλά η Σίτι, με το υλικό που έχει αυτή τη στιγμή, ήταν απλά δύσκολο να σηκώσει το σύνολο των αποστολών που είχε μπροστά της. Απελευθερωμένη από την πιο δύσκολη, το Τσάμπιονς Λιγκ δηλαδή, η ομάδα του Πεπ θυμίζει ομάδα του Πεπ. Ήδη κέρδισε το Καραμπάο Καπ (επικρατώντας στον τελικό της Αρσεναλ) και το Σάββατο για το Κύπελλο Αγγλίας διέλυσε τη Λίβερπουλ κερδίζοντάς την 4-0.

Κι αν κρίνω από τις δυσκολίες της Αρσεναλ (που αποκλείστηκε στο Κύπελλο Αγγλίας από τη Σαουθάμπτον) δεν θα είναι απίθανο ο Χάαλαντ και οι υπόλοιποι να διεκδικήσουν σοβαρά και το πρωτάθλημα. Και η σεζόν που πολλοί προέβλεπαν πως θα εξελιχθεί απολύτως απογοητευτικά για τον Γκουαρντιόλα, να ολοκληρωθεί θριαμβευτικά.

Σκεφτόμουν την ανάγκη μας να βγάζουμε συνεχώς και γρήγορα συμπεράσματα περιμένοντας τα ντέρμπι των ελληνικών play offs. Στο μεταξύ είδα τα ματς στα play outs και τα ματς στα play offs για τις θέσεις 5-8.

Στο φύλλο της Παρασκευής έγραφα εδώ ότι για να υπάρξει ενδιαφέρον για τα play outs θα πρέπει ο Πανσερραϊκός και ο Αστέρας Τρίπολης απέναντι στην Κηφισιά και στην ΑΕΛ να δείξουν ότι έχουν ομάδες ζωντανές, ικανές να ανατρέψουν την εικόνα της βαθμολογίας όπως αυτή ήταν όταν ολοκληρώθηκε η κανονική περίοδος. Και οι δύο ομάδες έδειξαν έτοιμες να το κάνουν – και με τρόπο εντυπωσιακό.

Ο Πανσερραϊκός κατάφερε να κερδίσει την Κηφισιά κάνοντας τη δεύτερή του νίκη του εκτός έδρας – την προηγούμενη την είχε κάνει στην Τρίπολη. Ο Αστέρας Τρίπολης, όχι απλώς επικράτησε επί της ΑΕΛ αλλά το έκανε και πολύ εύκολα βάζοντας τρία γκολ, πράγμα που δεν είχε κάνει στο πρωτάθλημα σε κανένα ματς μέχρι τώρα.

Και οι δύο ομάδες αυτές έδειξαν αμέσως ότι στα play outs δεν υπάρχει τίποτα το δεδομένο. Εχουμε δει και παλιότερα στη διαδικασία αυτή ομάδες να μεταμορφώνονται σε σχέση με αυτό που είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε στην κανονική περίοδο. Οπως υπάρχει το know how του πρωταθλητισμού, χωρίς καμία αμφιβολία υπάρχει και το know how της παραμονής στην κατηγορία.

Ο Πανσερραϊκός έχει το πιο καλό σερί από όλες τις ομάδες που θα παλέψουν για την παραμονή τους. Στα πέντε τελευταία ματς έχει 2 νίκες, 2 ισοπαλίες και μια μόνο ήττα – από τον Ολυμπιακό. Ο Αστέρας έχει παίκτες με εμπειρίες (Παπαδόπουλος, Μπαρτόλο, Καλτσάς, Μακέντα κ.λπ.) που μπορεί να σηκώσουν το βάρος της αποστολής. Είναι πολύ δύσκολο να σωθούν και οι δυο καθώς παρά τις νίκες τους η Κηφισιά και ο Παναιτωλικός είναι 7 βαθμούς μακριά.

Η ΑΕΛ ωστόσο έχει ήδη μπλέξει ύστερα από μία μόλις αγωνιστική. Και η Κηφισιά, που έχει μια μόνο νίκη στα τελευταία πέντε ματς, αν συνεχίσει έτσι δεν αποκλείεται να έχει προβλήματα: το παιχνίδι με τον Πανσερραϊκό θεωρητικά ήταν το πιο εύκολο για την ομάδα του Λέτο. Που δήλωσε το Σάββατο πως για την ήττα φταίει αυτός γιατί δεν κατάφερε να εξηγήσει στην ομάδα του τη δυσκολία του ματς.

Στα play offs που γίνονται για τις θέσεις 5-8 δεν προβλέπω μεγάλες συγκινήσεις. Η διαδικασία ξεκίνησε με δύο ισοπαλίες: ο Λεβαδειακός έφερε ισοπαλία με τον Άρη και ο Βόλος με τον ΟΦΗ – τα δυο ματς έληξαν με το ίδιο σκορ (1-1). Ο Άρης ήταν μάλλον ο χαμένος της αγωνιστικής και ο Λεβαδειακός ο κερδισμένος. Ο Άρης είχε τρία δοκάρια στη Λιβαδειά, προηγήθηκε στο σκορ, αλλά δεν πήρε τη νίκη. Η ισοπαλία επέτρεψε στον Λεβαδειακό να κρατήσει τη διαφορά από τους διώκτες του.

Με μια μόνο νίκη στα πέντε τελευταία ματς (και δυο στα δέκα τελευταία) ο Λεβαδειακός θα έπρεπε να ανησυχεί, αλλά όσοι βρίσκονται σε αυτό το γκρουπ έχουν ξεχάσει τι σημαίνει «κερδίζω». Ο Βόλος έχει μια νίκη μέσα στο 2026 – αυτή που έκανε με τον ΠΑΟΚ. Ο ΟΦΗ έχει μια μόνο νίκη στα πέντε τελευταία παιχνίδια: ο Χρήστος Κόντης αυτό που θέλει είναι να μη χαλαρώσουν οι παίκτες του ενόψει του τελικού Κυπέλλου που η ομάδα του έχει με τον ΠΑΟΚ.

Όσο για τον Άρη, όχι μόνο είναι χωρίς νίκη στα τελευταία επτά ματς, αλλά δεν κερδίζει ούτε κι όταν είναι καλύτερος από τον αντίπαλό του. Όπως χθες.

Είναι ενδιαφέρον αλλά όχι ανεξήγητο, ότι σε συνολικά πέντε παιχνίδια (τρία για τα play outs και δύο για τα play offs για τις θέσεις 5 έως 8) υπήρξε μόλις μία νίκη γηπεδούχου: αυτή του Αστέρα Τρίπολης. Ο Παναιτωλικός έφτασε πολύ κοντά στο να κερδίσει τον Ατρόμητο αλλά δέχτηκε την ισοφάριση στις καθυστερήσεις. Αν ομάδες δεν μπορούν να κερδίσουν στην έδρα τους προκύπτει μία κάποια συναρπαστικότητα. Όχι γιατί οι ομάδες είναι καλές αλλά ακριβώς γιατί η αδυναμία να αξιοποιήσουν την έδρα τους μάρτυρα ότι τέτοιες δεν είναι.