Η NASA ετοιμάζει χωριό στη Σελήνη έως το 2035

Η επιστροφή των ανθρώπων στη Σελήνη παίρνει «σάρκα και οστά» καθώς η NASA σκοπεύει να δημιουργήσει έως το 2035 ένα πλήρως λειτουργικό σεληνιακό χωριό, με μόνιμη παρουσία αστροναυτών και χρήση υλικών από την επιφάνεια της Σελήνης. Το πρόγραμμα Artemis, που ξεκινά με την αποστολή Artemis II τον επόμενο Φεβρουάριο, σηματοδοτεί την πρώτη επανείσοδο στη Σελήνη

Ο επικεφαλής της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας, Σον Ντάφι, παρουσίασε σχέδια για έναν βιώσιμο και μόνιμο σταθμό στην επιφάνεια του φυσικού δορυφόρου της Γης.

Ο Ντάφι εμφανίστηκε σε πάνελ στο Διεθνές Αεροναυτικό Συνέδριο (IAC) στο Σίδνεϊ, μαζί με τους επικεφαλής άλλων διεθνών διαστημικών υπηρεσιών. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, δήλωσε: «Θα έχουμε συνεχή ανθρώπινη παρουσία στη Σελήνη. Όχι μόνο έναν σταθμό, αλλά ένα ολόκληρο χωριό».

Από τον Φεβρουάριο του επόμενου έτους, η NASA θα εκτοξεύσει την αποστολή Artemis II, στέλνοντας τέσσερις αστροναύτες στο πρώτο ταξίδι στη Σελήνη μετά από περισσότερα από 50 χρόνια. Αν και η αποστολή αυτή δεν θα προσεδαφιστεί στην επιφάνεια της Σελήνης, ο τελικός στόχος της NASA είναι να δημιουργήσει μια μόνιμη βάση εκεί, πιθανότατα πυρηνοκίνητη, ικανής να φιλοξενεί αστροναύτες σε μόνιμη βάση και κατασκευασμένη από υλικά που θα προέρχονται από την επιφάνεια της Σελήνης.

Το θέμα του φετινού συνεδρίου IAC ήταν «Βιώσιμο Διάστημα- Ανθεκτική Γη», κάτι που ο Ντάφι ερμήνευσε ως τον τρόπο με τον οποίο η NASA μπορεί να υποστηρίξει τη ζωή στο διάστημα. Ενώ οι επικεφαλής των ευρωπαϊκών, καναδικών και ιαπωνικών διαστημικών υπηρεσιών παρουσίασαν πώς οι δορυφόροι τους βοηθούν στην κλιματική έρευνα, η NASA επικεντρώθηκε αποκλειστικά στην εξερεύνηση του διαστήματος.

Εκτός από τα σχέδιά του για τη Σελήνη, ο Ντάφι έκανε τολμηρές δηλώσεις για τις φιλοδοξίες των ΗΠΑ στον πλανήτη Άρη. Όταν ρωτήθηκε πώς θα μοιάζει η επιτυχία της NASA σε μια δεκαετία, είπε ότι η υπηρεσία θα έχει «κάνει άλματα στην αποστολή μας να φτάσουμε στον Άρη». Πρόβλεψε επίσης ότι οι ΗΠΑ θα βρίσκονται «ένα βήμα πριν πατήσουν οι άνθρωποι το πόδι τους στον Άρη».

Ωστόσο, ο πιο άμεσος στόχος της NASA είναι να επιστρέψουν άνθρωποι στη Σελήνη για πρώτη φορά από την ολοκλήρωση των αποστολών Apollo το 1972. Κατά την αποστολή Artemis II τον επόμενο Φεβρουάριο, οι αστροναύτες θα δοκιμάσουν τον πύραυλο Space Launch System και το διαστημόπλοιο Orion, που τελικά θα μεταφέρουν ανθρώπους στη Σελήνη. Σε διάστημα 10 ημερών, το πλήρωμα θα διανύσει 9.200 χιλιόμετρα πέρα από τη Σελήνη, ελέγχοντας τα συστήματα και συλλέγοντας δεδομένα για τις αντιδράσεις του σώματός τους, πριν επιστρέψουν στη Γη.

Η μεγαλύτερη πρόκληση για τη NASA θα έρθει στα μέσα του 2027 με την εκτόξευση της αποστολής Artemis III, που σχεδιάζει να προσεδαφίσει δύο αστροναύτες κοντά στον νότιο πόλο της Σελήνης. Σε αντίθεση με τις αποστολές Apollo, που παρέμειναν έως 22 ώρες στην επιφάνεια του πλανήτη, στην αποστολή Artemis III, οι αστροναύτες θα πρέπει να παραμείνουν στη Σελήνη για περίπου επτά ημέρες. Τα δεδομένα που θα συλλέξουν για τη γεωλογία και τις συνθήκες γύρω από τον Νότιο Πόλο θα χρησιμοποιηθούν για την προετοιμασία της τελικής αποστολής: την κατασκευή μιας μόνιμης βάσης στη Σελήνη.

Αν και οι τεχνικές λεπτομέρειες δεν είναι ακόμη σαφείς, η μορφή αυτής της σεληνιακής βάσης αρχίζει να διαμορφώνεται. Τον Αύγουστο, ο Ντάφι εξέδωσε οδηγία, ζητώντας από τις ΗΠΑ να γίνουν η πρώτη χώρα που θα τοποθετήσει πυρηνικό αντιδραστήρα στη Σελήνη. Στη συνέχεια, η NASA εξέδωσε αίτημα εκδήλωσης ενδιαφέροντος, ζητώντας από εταιρείες να δηλώσουν συμμετοχή για την κατασκευή αυτού του αντιδραστήρα.

Σύμφωνα με τη NASA, ο αντιδραστήρας με την ονομασία Fission Surface Power System, θα πρέπει να ζυγίζει λιγότερο από 15 τόνους και να παράγει 100 kWe ισχύος. Αυτή η ενέργεια αρκεί για να τροφοδοτήσει τη σεληνιακή βάση κατά τη διάρκεια των 14 ημερών της σεληνιακής νύχτας, όταν τα ηλιακά πάνελ δεν λειτουργούν. Οποιοσδήποτε αντιδραστήρας αποδειχθεί χρήσιμος στη Σελήνη θα είναι επίσης πολύτιμος για μελλοντικές αποστολές στον Άρη, όπου οι τεράστιες αποστάσεις απαιτούν από τους αστροναύτες να παραμένουν στην επιφάνεια για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Η NASA έχει επίσης ξεκινήσει έρευνα για τα υλικά που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή της βάσης. Σε πρόσφατο πείραμα, αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό δοκίμασαν τεχνικές ανάμιξης τσιμέντου προκειμένου να δουν πόσο καλά λειτουργούν σε συνθήκες εκτός γήινης βαρύτητας. Σε δήλωσή τους, αξιωματούχοι της NASA ανέφεραν ότι μία επιλογή για την κατασκευή της βάσης θα μπορούσε να είναι «η χρήση του περιβάλλοντος μικροβαρύτητας για την ανάμιξη σεληνιακού εδάφους με άλλα υλικά ώστε να παραχθεί τσιμέντο και να χτιστούν κατοικήσιμες δομές στη Σελήνη». Εάν αυτό αποδειχθεί εφικτό, η βάση θα μπορούσε να εκτυπωθεί τρισδιάστατα από μηχανές που θα σταλούν στη Σελήνη με πυραύλους, χρησιμοποιώντας μόνο το σεληνιακό έδαφος και το νερό που βρίσκεται στον Νότιο Πόλο.

Σε πρόσφατη δήλωσή του, ο Ντάφι είπε ότι η NASA θα «κερδίσει τον δεύτερο διαστημικό αγώνα» με την Κίνα μέσω του προγράμματος Artemis.

«Επιστρέφουμε στη Σελήνη και αυτή τη φορά, όταν θα φυτέψουμε τη σημαία μας, θα μείνουμε» είπε χαρακτηριστικά.

ΠΗΓΗ: Daily Mail