Γιορτές στην Ιερουσαλήμ

Στο Μέγαρο Μαξίμου δεν έχουν αμφιβολία ότι ακόμη κι αν οι κάλπες στηθούν στη συνταγματική ώρα τους, κάπου εκεί στο τέλος της άνοιξης έως τις αρχές καλοκαιριού του 2027, η χρονιά της κρίσης ξεκινά σε δώδεκα ημέρες. Οσα προκύψουν μέσα στο 2026 θα διαμορφώσουν ένα σκηνικό που δύσκολα θα ανατραπεί και θα καθορίσει και το ακριβές χρονοδιάγραμμα για τις εκλογές. Υπό αυτή την έννοια, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσδοκά μια χρονιά χωρίς αιφνιδιασμούς και απρόβλεπτα γεγονότα και, ταυτόχρονα, συνδυασμένη με κυβερνητικές επιτυχίες.

Στο εσωτερικό μέτωπο, με φόντο και την εκκίνηση της συνταγματικής αναθεώρησης, το χαρτί των μεταρρυθμίσεων θα βρίσκεται σταθερά στο τραπέζι, ενώ οι φοροελαφρύνσεις και οι μισθολογικές αυξήσεις θα εξακολουθήσουν να προβάλλονται σε κάθε ευκαιρία. Το ζητούμενο είναι εάν όλα αυτά προσφέρουν ακόμη ζωτικό χώρο ή έχουν εξαντληθεί στα ράφια των σουπερμάρκετ. Πολύ περισσότερο για μια κυβέρνηση που δεν επιδιώκει μόνον να κρατήσει τις γραμμές της, αλλά να δημιουργήσει ένα κύμα που θα επιβεβαιώνει την εικόνα μιας αλώβητης πολιτικής κυριαρχίας. Το κύμα αυτό, άλλωστε, θα μπορούσε να αποτελέσει κι έναν επαρκή λόγο για να έρθουν οι κάλπες νωρίτερα – ο άλλος θα μπορούσε να είναι τα απρόβλεπτα γεγονότα που προαναφέρθηκαν, αλλά αυτό δεν είναι το καλό σενάριο για κάλπες μέσα στο 2026.

Με τον νέο – προεκλογικό, σε κάθε περίπτωση – σχεδιασμό να έχει αρχίσει, πάντως, ήδη να ξεδιπλώνεται, στο πρωθυπουργικό επιτελείο προσδοκούν επιτυχίες και στα εθνικά. Πρωτίστως επειδή η εθνική ατζέντα αλλάζει διακομματικά την ψυχολογία και τροφοδοτεί με επιχειρήματα όσους επιδιώκουν να κινητοποιήσουν ένα απογοητευμένο, κουρασμένο ή και θυμωμένο συντηρητικό ακροατήριο. Η επιτυχία προφανώς δεν θα έρθει από την επίσκεψη στην Αγκυρα και το σχεδόν προεξοφλημένο ραντεβού του Μητσοτάκη με τον Ερντογάν, ακόμη και μέσα στον Φεβρουάριο.

Ο Πρωθυπουργός έχει ήδη φροντίσει να χαμηλώσει τον πήχη των προσδοκιών –ωη συνάντηση με τον τούρκο πρόεδρο δεν χρειάζεται να συνοδευθεί από σημαντικές συμφωνίες, αρκεί να διατηρήσει  έναν ούριο άνεμο στον ορίζοντα των ελληνοτουρκικών. Μια επιτυχία στο διπλωματικό πεδίο θα μπορούσε να έρθει από ένα ραντεβού με τον Ντόναλντ Τραμπ, ιδανικά στο Οβάλ Γραφείο.

Στο Μαξίμου, άλλωστε, έχουν καταλήξει ότι η διαχείριση της πανδημίας και η πρωθυπουργική ομιλία στο αμερικανικό Κογκρέσο ήταν οι καταλύτες για το θριαμβευτικό ποσοστό στις κάλπες του 2023. Και στον δρόμο μιας διπλωματικής επιτυχίας, ετοιμάζεται ο Μητσοτάκης για το ταξίδι της Δευτέρας σε Ιερουσαλήμ και Ραμάλα. Στην τριμερή με Μπενιαμίν Νετανιάχου και Νίκο Χριστοδουλίδη τα μηνύματα θα έχουν πολλούς αποδέκτες, αλλά οι πομποί θα στέλνουν σήματα κυρίως στο ελληνικό ακροατήριο.

Στον άξονα Ελλάδας – Ισραήλ, στον οποίο έχει ενταχθεί από καιρό και η Κύπρος, είναι σαφές ότι επενδύονται πολλά που μπορούν να καθορίσουν ένα νέο τοπίο στην Ανατολική Μεσόγειο. Σε σημαντικό βαθμό, το ισραηλινό μοντέλο αποτελεί οδηγό και για τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις και οι συμφωνίες στα εξοπλιστικά είναι συνεχείς, ενώ ο Μητσοτάκης έχει αναπτύξει μια προσωπική σχέση εμπιστοσύνης με τον Νετανιάχου. Η ενδυνάμωση της στρατηγικής συνεργασίας Αθήνας – Ιερουσαλήμ θα αποτελεί πλεονέκτημα στο ραντεβού με τον Ερντογάν, κυρίως για τις σκοτεινές γωνίες του νέου ενεργειακού χάρτη που διαμορφώνεται στην ευρύτερη περιοχή. Η συνάντηση στη Ραμάλα με τον πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής, Αμπού Αμπάς, θα συνδεθεί με έναν μεσολοβιτικό ελληνικό ρόλο στην επόμενη ημέρα της Γάζας – για το σχέδιο ανοικοδόμησης, αλλά και τη σταθεροποίηση και ασφάλεια –, με την Ελλάδα να επενδύει στην εικόνα του «έντιμου συνομιλητή» κάθε πλευράς.

Η μεγάλη εικόνα, ωστόσο, έχει να κάνει με τον Νετανιάχου, καθώς εκείνος κρατά το «κλειδί» των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή και μπορεί να συνεισφέρει και στον σχεδιασμό του Μητσοτάκη. Ο «Μπίμπι» εξακολουθεί να αποτελεί τον πιο δυνατό δίαυλο με τον Λευκό Οίκο στη δεύτερη περίοδο Τραμπ και να λύνει δύσκολες εξισώσεις. Αναχωρώντας από την Ιερουσαλήμ, ο Μητσοτάκης μπορεί να έχει αφήσει στο γραφείο του ισραηλινού ομολόγου του και την πολυπόθητη πρόσκληση για επίσκεψη στην Αθήνα που παραμένει από καιρό σε εκκρεμότητα.