Γεωτρύπανα, όπως γραμματόσημα

Εδώ και χρόνια ο πρόεδρος της Τουρκίας συγκέντρωνε γεωτρύπανα όπως κάποιοι συλλέγουν γραμματόσημα. Ο μεγάλος αριθμός υπηρετούσε τα μεγαλεπήβολα νεο-οθωμανικά σχέδια του τούρκου ηγέτη.

Θα τα χρησιμοποιούσε για γεωτρήσεις εντός αλλά κυρίως εκτός της τουρκικής επικράτειας, αφενός σε περιοχές ελληνικής θαλάσσιας κυριαρχίας στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο που διεκδικεί παράνομα, και αφετέρου σε χώρες της Αφρικής.

Η ανησυχία στη χώρα μας ήταν μεγάλη, για το ενδεχόμενο να προχωρούσε η Τουρκία σε γεωτρήσεις

Υπενθυμίζω, τέλος, τις έρευνες που διεξήγαγε το 2020 το τουρκικό σκάφος «Oruç Reis» απλώνοντας καλώδια επί της δυνητικής ελληνικής ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας. Παράνομες ενέργειες αυτού του είδους από τη γειτονική χώρα εις βάρος της Κύπρου και της Ελλάδας δεν επαναλήφθηκαν. Πρόσφατα ακούσαμε ότι η Τουρκία συνήψε συμφωνίες για γεωτρήσεις με δύο αμερικανικές εταιρείες. Το έκανε για προσχηματικούς λόγους, δηλαδή για να φανεί αρεστή στον πρόεδρο των ΗΠΑ και να αντισταθμίσει τις εντυπώσεις από τη σύναψη συμφωνιών με την Exxon Mobil και τη Chevron στις οποίες είχε προχωρήσει η Ελλάδα; Ή μήπως τα τουρκικά γεωτρύπανα έχουν δυνατότητες να κάνουν μόνο «μια τρύπα στο νερό»;

Στην Κύπρο δεν κατάφεραν τίποτα ενώ, όσον αφορά τις γεωτρήσεις στη Μαύρη Θάλασσα, οι αρχικές θριαμβευτικές ανακοινώσεις για μεγάλο κοίτασμα δεν είχαν καμιά συνέχεια. Τα γεωτρύπανα έμειναν στα αζήτητα, όπως το πυραυλικό σύστημα S-400. Αλλη μια επιτυχία του τούρκου προέδρου, σαν κι αυτές που εξιστορεί με θαυμασμό η Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη και τον διεκδικεί για κυβερνήτη της χώρας μας.

Το βέβαιο είναι ότι από τη στιγμή που η Ελλάδα άρχισε να εξοπλίζεται, απέκτησε αεροπορική υπεροχή έναντι της Τουρκίας και προετοιμάζει μεθοδικά και τη ναυτική υπεροχή, η γειτονική χώρα έπαυσε να προκαλεί την Ελλάδα επί του πεδίου και περιορίζεται μόνο σε φραστικές προκλήσεις και έμμεσες απειλές. Οι οποίες βέβαια, εφόσον δεν υποστηρίζονται από ανάλογη στρατιωτική ισχύ και ανταλλακτικά για τα αεροπλάνα, ισοδυναμούν με κούφια λόγια.

Κανόνας απαράβατος στις διεθνείς σχέσεις. Κούφια λόγια είναι και μια πρόσφατη ανακοίνωση της Τουρκίας για προσεχείς γεωτρήσεις στο Λιβυκό Πέλαγος, αφού το τουρκολυβικό μνημόνιο έχει ακυρωθεί στην πράξη με πολλούς τρόπους και τα θαλάσσια οικόπεδα που έχει προκηρύξει η Λιβύη σέβονται απολύτως την οριοθέτηση που προβλέπει το διεθνές δίκαιο.

Εκτός από το να εκτοξεύουν απειλές χωρίς αντίκρισμα, οι Τούρκοι προβαίνουν και σε αυτόχρημα γελοίες διεκδικήσεις και ενέργειες στο Αιγαίο. Τέτοια είναι η κατασκευή της «γαλάζιας πατρίδας»: όποιος προσπαθήσει να την περιγράψει λογικά θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι υφίσταται μόνο στη φαντασία των τούρκων αξιωματούχων.

Στην ίδια κατηγορία εντάσσονται οι πρόσφατες NAVTEX που εξέδωσε η Τουρκία. Είναι τόσο ανόητες στη σύλληψή τους, ώστε ο ΥΠΕΘΑ Νίκος Δένδιας δήλωσε, με ελάχιστα διπλωματική γλώσσα, ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να τις πάρει σοβαρά. Είναι 100% παράνομες, αφού μόνο η Ελλάδα έχει το δικαίωμα να εκδώσει NAVTEX στο Αιγαίο.

Κόβουν το Αιγαίο στα δύο και θέτουν υπό τουρκική εποπτεία τόσο την ελληνική όσο και τη διεθνή ναυσιπλοΐα, και μάλιστα επ’ αόριστον. Είτε εκδόθηκαν ως αντίδραση στις νόμιμες ενέργειες της χώρας μας στο Αιγαίο είτε για να καθησυχάσουν την τουρκική αντιπολίτευση και το στράτευμα, συνιστούν μια κίνηση καταγέλαστη, και για τον βασικό λόγο ότι η γειτονική χώρα δεν διαθέτει ούτε τον τρόπο ούτε την ισχύ να τις επιβάλει.

Η έκταση, η διάρκεια και ο σχεδιασμός τους υπηρετούν τις ίδιες νεο-οθωμανικές φιλοδοξίες, όπως συνέβη με τη συλλογή γεωτρύπανων για γεωτρήσεις που δεν έγιναν.