Ευρώπη με αμερικανικό θυρεό

Ο πρώτος ξένος πολιτικός που μίλησε στην Πνύκα στον αιώνα μας ήταν ο Εμανουέλ Μακρόν, το 2017. Εκείνος ξεκίνησε το τρεντ, όμως δεν διέπραξε την απρέπεια που είδαμε προχθές, όταν ο Μάρκο Ρούμπιο ανέβηκε στον ίδιο βράχο πίσω από τον θυρεό του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Λεπτομέρεια πρωτοκόλλου, θα πει κανείς. Μόνο που οι λεπτομέρειες έχουν την κακή συνήθεια να συνοψίζουν. Η Πνύκα βασικά προσφέρθηκε ως το πιο φωτογενές επεισόδιο των εσωτερικών διεργασιών του κινήματος MAGA αλλά και μιας σειράς αμερικανικών νουθεσιών προς την Ευρώπη. Τον Φεβρουάριο του 2025 ο Τζέι Ντι Βανς είχε ζητήσει από τους Ευρωπαίους, στο Μόναχο, να σταματήσουν να απομονώνουν την Ακροδεξιά.

Τον περασμένο Δεκέμβριο η αμερικανική Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας προειδοποίησε για «πολιτισμική εξάλειψη» της Ευρώπης. Η κυβέρνηση Τραμπ έχει πει πως θεωρεί ότι ορισμένα μέλη του ΝΑΤΟ θα καταστούν πληθυσμιακά «μη ευρωπαϊκά» και για αυτό θέλει να στηρίξει τα «πατριωτικά» κόμματα της ηπείρου. Τον Φεβρουάριο του 2026 ήταν και πάλι ο Ρούμπιο, στο Μόναχο, που είχε ζητήσει από την Ευρώπη να ελέγξει τη μαζική μετανάστευση και να πάψει να ντρέπεται για το αποικιακό της παρελθόν.

Ε, στην Αθήνα απλώς πρόσθεσε στο μήνυμα τον Αλέξανδρο, τον Καίσαρα, τον Κολόμβο και τον Ιησού Χριστό, από τη δημοκρατία στους κονκισταδόρες.

Ο κατάλογος των απειλών δεν είναι καινούργιος. Η μετανάστευση, η εκκοσμίκευση, οι δήθεν «ενοχές» είναι το ακροδεξιό αφήγημα για την «παρακμή της Δύσης». Το παράδοξο εδώ θα έπρεπε να είναι προφανές.

Η Ευρώπη καλείται να γίνει περήφανη και κυρίαρχη, αλλά με τον τρόπο που ορίζει η Ουάσιγκτον, ενώ ευρωπαίοι πολιτικοί που δηλώνουν πατριώτες χειροκροτούν με λατρεία αμερικανούς συναδέλφους τους όταν προβάλλουν ως υπέρτατη αξία τα δικά τους εθνικά συμφέροντα έναντι όλων των άλλων. Από τη μεριά τους καλά κάνουν. Απλώς εμείς είμαστε πολίτες της δικής μας χώρας.

Γι’ αυτό και θα ήταν χρήσιμο να μην ξεχνάμε πως στην παρωδία του δυτικού πολιτισμού που ακούμε να αποθεώνεται ως «κορυφαία ομιλία», έχει ξεχαστεί ότι η ήπειρος αυτή προέκυψε, μεταξύ άλλων, από μετακινήσεις, μεταμορφώσεις κι αποτυχίες του δικαίου της ισχύος. Συγκινητικοί οι κυβερνητικοί συναισθηματισμοί, αλλά καλό θα ήταν να είμαστε κάτι παραπάνω από καρτ ποστάλ για τα προεκλογικά σόου μιας τρίτης χώρας.

Keywords