Εθνικοί πόθοι, βοήθειά μας

Πριν από λίγες μέρες, ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς –και πλέον αρχηγός ενός κόμματος που κάποια στιγμή θα εμφανιστεί αλλά σήμερα είναι το μεγαλύτερο αόρατο κόμμα της χώρας – άσκησε δριμύτατη κριτική στην κυβέρνηση για μια συμφωνία της με την κυβέρνηση της Βουλγαρίας για ανταλλαγή κάποιων θρησκευτικών κειμηλίων.

Ο κ. Σαμαράς είπε ότι «για τους Βούλγαρους η επιστροφή των οστών του Σαμουήλ», η οποία πραγματοποιήθηκε με αντάλλαγμα αντίστοιχη επιστροφή εικόνων που είχαν κλαπεί από μοναστήρια των Σερρών το 1917, αποτελούσε «έναν εθνικό πόθο για περισσότερα από 100 χρόνια». Τόνισε ότι «για τη Βουλγαρία η επιστροφή των οστών του Σαμουήλ είναι αντίστοιχη με ό,τι θα σήμαινε για την Ελλάδα η επιστροφή των οστών του Μεγάλου Αλεξάνδρου». Υπενθύμισε, επίσης, ότι οι συνολικά 48 εκκλησιαστικές εικόνες που επιστρέφονται στη χώρα μας, στο πλαίσιο της συμφωνίας, είχαν αφαιρεθεί από τις βουλγαρικές δυνάμεις κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. «Ως πρωθυπουργός είχα απαιτήσει να μας επιστρέψουν όλα τα κλεμμένα. Εμείς, δυστυχώς, σήμερα σαλπίζουμε υποχώρηση με πανηγυρισμούς», κατέληξε ο κ. Σαμαράς.

Οταν τα διάβασα αυτά έμεινα έκπληκτος. Ομολογώ πως δεν ήξερα ότι ο τσάρος Σαμουήλ είναι ανάλογος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αν όντως είναι, δύο τινά συμβαίνουν: ή πρόκειται για κάποιον που η Ιστορία δεν του έχει αναγνωρίσει τη θέση που του άξιζε ή τελικά ο Μέγας Αλέξανδρος δεν είναι ο μεγάλος στρατηλάτης και ένας από τους σημαντικότερους εκπολιτιστές της Ιστορίας, όπως νομίζουμε. Υποθέτω ότι συμβαίνει το πρώτο, γιατί αδυνατώ να πιστέψω πως ο κ. Σαμαράς θα μας έλεγε ότι τον στρατηλάτη τον έχουμε υπερεκτιμήσει – μάλλον θα λιποθυμούσε και στη σκέψη ότι το ακροατήριό του θα τον άκουγε να λέει κάτι τέτοιο· δεν θα τον συγχωρούσε ποτέ.

Παραδέχομαι ότι πιο πολύ και από τον ισχυρισμό του πρώην πρωθυπουργού με μπέρδεψε το σε ποιους απευθύνεται. Υπάρχουν πραγματικά άνθρωποι που πιστεύουν ότι αποτελεί εθνική μειοδοσία πως δόθηκαν στους Βούλγαρους τα λείψανα του Σαμουήλ; Και υπάρχει κόσμος που πιστεύει ότι αποτελεί «υποχώρηση με σάλπισμα» μια συμφωνία, για να επιστρέψουν οι Βούλγαροι κάποιες εικόνες, κλεμμένες από μοναστήρια; Αφήνω στην άκρη άλλες απορίες σχετικά με τη δημοφιλία που έχουν τα λείψανα του Σαμουήλ στη Βουλγαρία· ομολογώ ότι βλέπω Βούλγαρους και Σκοπιανούς να τσακώνονται από χθες και δεν καταλαβαίνω το γιατί. Μπροστά στο γεγονός ότι ο Σαμουήλ κι ο Μέγας Αλέξανδρος είναι για έναν πρώην πρωθυπουργό το ίδιο και ότι αποτελεί εθνική μειοδοσία να έρθουν στην Ελλάδα κλεμμένες εικόνες, οι εθνικοί πόθοι των γειτόνων δεν με απασχόλησαν.

Μου λένε ότι ο κ. Σαμαράς κάνει μεγάλη ζημιά στην κυβέρνηση, γιατί λέει στοχευμένα πολλά και σημαντικά για τους ψηφοφόρους της ΝΔ, καθώς γνωρίζει για ποια πράγματα αυτοί ενδιαφέρονται. Υπάρχουν όντως άνθρωποι στην Ελλάδα που ενδιαφέρονται τόσο πολύ για τα λείψανα του Σαμουήλ; Πού ζουν άραγε; Τι ακριβώς κάνουν και πώς περνούν τη μέρα τους; Αν υπάρχουν (που προσωπικά πολύ αμφιβάλλω…), μιλάμε για κάποιους σπάνιους προνομιούχους, για συμπολίτες μας που δεν τους αγγίζει η ακρίβεια, που δεν προβληματίζονται για τη δυσλειτουργία του κράτους, το δημογραφικό, το μεταναστευτικό κ.λπ. Αν αυτοί ζουν ανάμεσά μας, μάλλον περιμένουν να ψηφίσουν Μητσοτάκη δαγκωτό, καθώς έχουν λύσει όλα τους τα προβλήματα!

Για το γεγονός ότι μια συμφωνία για επιστροφή εικόνων αποτελεί σύμφωνα με έναν πρώην πρωθυπουργό πράξη μειοδοσίας, δεν λέω τίποτα. Κάνω απλά τον σταυρό μου (παραμένοντας εντός του γενικότερου θρησκευτικού κλίματος) για το ότι ο κ. Σαμαράς, όταν κυβέρνησε, δεν κήρυξε τον πόλεμο στη Βουλγαρία για να τις πάρει πίσω…