Επιτελική προχειρότητα

Η κυβέρνηση είχε κάνει παντιέρα της την αναγκαιότητα ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων. Εντούτοις, το άρθρο 16 του Συντάγματος δεν έχει αναθεωρηθεί μέχρι και σήμερα και εξακολουθεί να ορίζει ότι «η ανώτατη εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου».

Ο Κυριάκος Πιερρακάκης, που εισηγήθηκε το νομοσχέδιο το οποίο επέτρεψε την ίδρυση παραρτημάτων ξένων πανεπιστημιακών ιδρυμάτων στην Ελλάδα (5094/2024) είχε πει στη Βουλή ότι: «Το άρθρο 16 συμπυκνώνει τη διαφορά ανάμεσα στην Ελλάδα που κληρονομήσαμε και την Ελλάδα που θέλουμε να παραδώσουμε».

Ο νόμος κρίθηκε συνταγματικός από το ΣτΕ το 2025 με σημαντική μειοψηφία 8 ψήφων έναντι 17 υπέρ. Ωραία μέχρι εδώ. Η κυβέρνηση είχε εξαγγείλει κάτι. Το έκανε πράξη.

Ο νόμος που σχεδίασε πήρε και την έγκριση του ΣτΕ και μπροστά της είχε πεδίο δόξης λαμπρό να τον θέσει σε εφαρμογή και να ενσωματώσει ένα «έτοιμο» – κατά την ίδια – σχέδιο ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων. Κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες…

Πρόσφατα το ΣτΕ ακύρωσε, έπειτα από προσφυγή του καθηγητή Διοικητικού Δικαίου του ΕΚΠΑ, Πάνου Λαζαράτου, τις άδειες λειτουργίας και τα προγράμματα σπουδών τριών από τα ιδιωτικά πανεπιστήμια που είχαν πάρει έγκριση από την αρμόδια Αρχή.

Στις δύο από τις τρεις περιπτώσεις τα ζητήματα ήταν κτιριακά, καθώς ο αρμόδιος φορέας ελέγχου καταλληλότητας των υποδομών δεν είχε διαπιστώσει αν τα ιδρύματα αυτά είχαν συμμορφωθεί σε παρατηρήσεις που ο ίδιος είχε διατυπώσει με την αδειοδότηση να έχει προηγηθεί της διαπίστωσης αναφορικά με τη συμμόρφωση στις παρατηρήσεις του, ενώ στην τρίτη περίπτωση, ανέκυψε ζήτημα αμεροληψίας, καθώς η έγκριση της ΕΘΑΑΕ είχε στηριχθεί σε έκθεση επιτροπής στην οποία μετείχε μέλος που συνδεόταν με τον αδειοδοτούμενο φορέα.

Ο Πάνος Λαζαράτος προσέφυγε επίσης στις 19 Αυγούστου καταθέτοντας νέα αίτηση ακύρωσης για τις άδειες επτά ήδη αδειοδοτημένων ιδρυμάτων, προτείνοντας ότι «το πρόγραμμα σπουδών ως δικαιολογητικό για τη λήψη άδειας δεν μπορεί να είναι διαφορετικό από το πρόγραμμα σπουδών που θα πιστοποιηθεί, όταν κατασκευαστούν τα νέα κριτήρια και δημιουργηθεί το νέο κανονιστικό πλαίσιο της ΕΘΑΑΕ».

Είναι να απορεί κανείς προς τι όλη αυτή η προχειρότητα. Ειδικά για κάτι τόσο κρίσιμο, όπως η παροχή ανώτατης εκπαίδευσης. Ειδικά για μια τόσο χιλιοτραγουδισμένη εξαγγελία της κυβέρνησης, όπως η ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων.

Πόσο επιτελικό είναι να νομοθετείς και να αφήνεις στην τύχη την εφαρμογή του νομοθετήματός σου; Θα έλεγε κανείς πως όλο αυτό πιο πολύ με άτακτη απελευθέρωση αγοράς μοιάζει, παρά με μεταρρύθμιση για την «Ελλάδα που θέλουμε να παραδώσουμε».

Keywords