Έπεσαν οι μάσκες

Μεταξύ μας; Ηταν δεδομένο. Ούτε οι χθεσινές αρχαιρεσίες για την ανάδειξη προέδρου στη Σούπερ Λιγκ θα έφερναν αποτέλεσμα από τη στιγμή κατά την οποία τα «μπλοκ» γύρω από τις δύο υποψηφιότητες έμεναν αμετακίνητα: Επτά για τον Βαγγέλη Μαρινάκη (Ολυμπιακός, Αρης, Ατρόμητος, ΟΦΗ, Αστέρας Τρίπολης, Βόλος, Καλαμάτα).

Επτά και για τον Γιάννη Αλαφούζο (Παναθηναϊκός, ΠΑΟΚ,

ΑΕΚ, Λεβαδειακός, Παναιτωλικός, Ηρακλής, Κηφισιά). Οπως ακριβώς και την πρώτη φορά. Ενδεχομένως, όπως ακριβώς και σήμερα, μιας και ο Συνεταιρισμός ανακοίνωσε πως ετοιμάζεται το μεσημέρι για μία ακόμη επανάληψη της εκλογικής διαδικασίας με την προσδοκία να εμφανιστεί «λευκός καπνός».

Μη φανταστεί κανείς, όμως, ότι όσα έγιναν χθες στην τηλεδιάσκεψη απλά μετέφεραν την κουβέντα στα σημερινά. Διότι θα χάσει την ουσία. Την αίσθηση που αποκόμισαν ψύχραιμοι παρατηρητές ήταν πως έπειτα από εβδομάδες έπεσαν (επιτέλους) οι μάσκες. Οτι αποκαλύφθηκαν προθέσεις  και όλα τα χαρτιά στο τραπέζι.

Φρόντισε για αυτό προσωπικά ο Βαγγέλης Μαρινάκης. Σε δύο κινήσεις. Αποκρούοντας την «παρέμβαση» του Μάκη Γκαγκάτση που είτε λίγο είτε πολύ ανακοίνωσε πως ή θα μοιραστεί η προεδρία στους υποψηφίους (έναν χρόνο ο καθένας) ή αύριο θα μπει και εκείνος στην ψηφοφορία, σπάζοντας έναν απαράβατο κανόνα που θέλει την ΕΠΟ να μην μπλέκεται στην εξίσωση του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.

Το δεύτερο βήμα

Και ώρες μετά; Με μια επιστολή-πρόταση προς όλους με τρεις υποψήφιους κοινής αποδοχής. Πρόσωπα που έχουν «υπηρετήσει» τη Λίγκα. Που γνωρίζουν την «ατζέντα». Που θα μπορούσαν να εγγυηθούν ότι ο Συνεταιρισμός θα συνεχίσει στον δρόμο που χάραξε στην εποχή της προεδρίας του ισχυρού άνδρα του Ολυμπιακού.

Η εκπρόσωπος του Ατρομήτου, Κάτια Κοξένογλου. Ο αντίστοιχος του Αστέρα Τρίπολης, Γιώργος Μποροβήλος. Και ο εκπρόσωπος της ΑΕΚ, Μηνάς Λυσάνδρου σε μια απόδειξη προθέσεων, καθώς η Ενωση είναι στο «απέναντι» μπλοκ. Το ποιος επενδύει σε σενάριο «ακυβερνησίας» και το ποιος τελικά ενδιαφέρεται στα αλήθεια για το επαγγελματικό ποδόσφαιρο θα φανεί από την αποδοχή ενός προέδρου που θα έχει μια ολοκληρωμένη θητεία.

Και τη στήριξη όλων. Ολα τα άλλα δεν βγάζουν νόημα. Και δεν εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό. Φέρεται ας πούμε ο Μηνάς Λυσάνδρου ήδη να αρνήθηκε, πριν καν τοποθετηθούν οι εταίροι; Για ποιο λόγο;

Η παράξενη συμμαχία

Πίσω στα… βασικά. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης σε δύο θητείες είναι ο πιο επιτυχημένος πρόεδρος που η Σούπερ Λιγκ είχε ποτέ. Προκαλώντας έσοδα που ευνόησαν ουσιαστικά το προϊόν και ανέβασαν την ανταγωνιστικότητα.

Πρόεδρος όλων όπως αποδείχθηκε στη χορηγία-μαμούθ της ονοματοδοσίας, τη συμβολή του για τα «τηλεοπτικά», την επίλυση του θέματος με τα δικαιώματα από το «στοίχημα» που δεν κατάφερε άλλος κανείς να ξεκλειδώσει. Δεν είναι το θέμα του να είναι ο ίδιος πρόεδρος.

Δεν είναι όμως και εκείνος που θα άφηνε να εξελίσσεται όλο αυτό το διάστημα μια αχαρτογράφητη «συμμαχία» «απέναντι» με προεκτάσεις πολιτικές και με την ΕΠΟ πρόθυμη να κάνει ό,τι χρειαστεί για την επιβολή της. Σαν τη χθεσινή κίνηση του Μάκη Γκαγκάτση. Την ανεπίσημη πρόταση του για διαρχία (σ.σ. που αποδέχθηκε δίχως σκέψη ο Γιάννης Αλαφούζος) ή… την παρέμβασή του για το καλό του ποδοσφαίρου. Από πού και ως πού;

«Πολιτικές πιέσεις»

«Προφανώς δεν δέχομαι τη στημένη πρόταση της ΕΠΟ. Αυτό που ξέχασε να πει ο κύριος Γκαγκάτσης είναι ότι ο κύριος Σαββίδης έκανε τα πάντα προκειμένου να εκλεγεί ο κύριος Αλαφούζος. Τι πίεση άσκησε ο ίδιος ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας με γραπτά μηνύματα και όχι μόνο.

Τι λαγούς με πετραχήλια έταξαν σε άλλες ομάδες. Πώς πιέστηκαν ιδιοκτήτες (ΠΑΕ) με γραπτά μηνύματα και όχι μόνο! Θα τα δούμε αναλυτικά αργότερα», πέταξε το γάντι ο Βαγγέλης Μαρινάκης. Και δεν απάντησε κανείς, υποστηρίζοντας το αντίθετο. Ακόμη και όταν πρόσθεσε με νόημα πως «Είπαμε να μην μπλέκουμε το ποδόσφαιρο με την πολιτική αλλά και πάλι υπήρχαν πολιτικές πιέσεις για να ψηφίσουν οι ομάδες τον κύριο Αλαφούζο».

«Καταστροφική»

Ωρες μετά με την επιστολή του, ο Βαγγέλης Μαρινάκης επιβεβαίωσε εκ νέου ότι δεν είναι το θέμα του ο τίτλος του προέδρου. Και ξεκαθάρισε γιατί πέρα από όλα τα άλλα δεν πιστεύει την υποψηφιότητα του Γιάννη Αλαφούζου. Οχι λόγος προσωπικός αλλά «καθαρά τεχνοκρατικός, αφού η εμπλοκή του στη διοίκηση του Παναθηναϊκού έχει αποδειχθεί καταστροφική για την ομάδα του στα χρόνια της παρουσίας του.

Δεν θα ήθελα την ίδια τύχη και για τον Συνεταιρισμό». Οπως φυσικά ξεκαθάρισε ότι δεν νοείται αυτή η εικόνα της Ομοσπονδίας: «Να προστατευθεί το όποιο κύρος διαθέτει η ΕΠΟ από ένα διασυρμό που έχει αποφασίσει ήδη να υποστεί ο πρόεδρός της, έπειτα από επανειλημμένες πιέσεις του κυρίου Σαββίδη», έγραψε. Και θύμισε όσα θεωρητικά το ποδόσφαιρο είχε αφήσει πίσω του, στην περίοδο της Εξυγίανσης.

Τότε που πρόθυμοι πρόεδροι σαν τον Βαγγέλη Γραμμένο, τον Παναγιώτη Δημητρίου και τον Τάκη Μπαλτάκο είχαν μετατρέψει το πάρκο Γουδή, σε… πάρκο θεαμάτων.

Αν θα εισακουστεί η πρόταση του Βαγγέλη Μαρινάκη, «Με γνώμονα το καλό του ελληνικού ποδοσφαίρου και για να αποφύγουμε την τοξικότητα που θα επιφέρει μια προσυμφωνημένη και προαποφασισμένη ψήφος της ΕΠΟ που θα αποτελεί θεσμική εκτροπή αλλά και στίγμα για τον Συνεταιρισμό μας» και θα επιλεγεί κάποιο από τα πρόσωπα «κοινής αποδοχής» που πρότεινε ο ίδιος για την προεδρία, αν θα προτείνει κάποια και η πλευρά «Γιάννη Αλαφούζου» ή αν θα έχουμε πραξικόπημα με τη συμμετοχή της Ομοσπονδίας στην τρίτη εκλογική διαδικασία; Οι απαντήσεις θα έρθουν άμεσα.

¢ Στο σημερινό συμβούλιο θα πρέπει να αποφασιστεί αν θα υπάρξει αύξηση των ομάδων από 14 σε 16, όπως προβλέπει η πρόταση που έχει καταθέσει ο Ηρακλής. Ωστόσο, για περάσει αυτή η πρόταση χρειάζεται 11 ψήφους σε σύνολο 14.