Ενας σοβαρός ηγέτης

Κανείς δεν ξέρει αν ο Ντόναλντ Τραμπ διαθέτει πραγματικούς φίλους στη ζωή του. Ο Ντάνα Γουάιτ, πάντως, συγκαταλέγεται αναμφίβολα στους ελάχιστους που πλησιάζουν περισσότερο σε αυτόν τον χαρακτηρισμό. Για να καταλάβει κανείς τη δύναμη της σχέσης τους, πρέπει να γυρίσει πίσω, στα τέλη της δεκαετίας του 1980, όταν ο Τραμπ, ιδιοκτήτης καζίνου στο Ατλάντικ Σίτι, κατάφερε να δελεάσει εκεί τον Μάικ Τάισον για μια σειρά αγώνων.

Ο Τάισον ήταν τότε παγκόσμιος πρωταθλητής βαρέων βαρών. Τα λακτίσματά του προσείλκυσαν στην ιδιοκτησία του Τραμπ τις μεγαλύτερες διασημότητες της εποχής: Σινάτρα, Μπίτι

Ο Τραμπ έμαθε εκείνα τα χρόνια, και τα χρόνια που ακολούθησαν, από δύο εμβληματικούς διοργανωτές αγώνων, τον Ντον Κινγκ και τον Βινς ΜακΜάον – η σύζυγος αυτού του τελευταίου είναι σήμερα υπουργός Παιδείας. Το WrestleMania, το μεγαλύτερο ετήσιο σόου επαγγελματικής πάλης, έφτασε στο Trump Plaza και ο Τραμπ έκανε πολλές «κέιφεϊμπ» εμφανίσεις – το «kayfabe» είναι όρος που χρησιμοποιείται δεκαετίες στον κόσμο της επαγγελματικής πάλης για να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο οι παλαιστές δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι οι αγώνες είναι πραγματικοί και ότι υπάρχει μίσος και εκτός ρινγκ.

Τελικά, ο Τραμπ βρήκε έναν νέο συναγωνιστή στο πρόσωπο του Ντάνα Γουάιτ. Το 2001, ο Γουάιτ είχε μόλις αναλάβει την ηγεσία του Ultimate Fighting Championship (UFC) – ενός συνδυασμού πυγμαχίας, πάλης, τζούντο και ζίου-ζίτσου που κάνει, όπως σχολιάζουν χαρακτηριστικά οι «New York Times», την επαγγελματική πάλη να μοιάζει με μπαλέτο. Οι επονομαζόμενες «μεικτές πολεμικές τέχνες» συνοδεύονταν βέβαια από σκοτεινή φήμη, ο Τραμπ ωστόσο, που είχε ήδη από καιρό αποκτήσει τη φήμη ενός επιχειρηματία με έφεση στην πρόκληση, την αγνόησε και αποφάσισε να φιλοξενήσει δύο διοργανώσεις στο ξενοδοχείο του, το Taj Mahal, στο Ατλάντικ Σίτι. Ο Ντάνα Γουάιτ επρόκειτο αργότερα να αναφερθεί πολλές φορές σε εκείνο το τολμηρό εγχείρημα, εκτιμώντας ότι ο δισεκατομμυριούχος συνέβαλε καθοριστικά στην απενοχοποίηση και την ευρύτερη αποδοχή του UFC.

Ο Γουάιτ δηλώνει πως δεν έχει ιδιαίτερη σχέση με την πολιτική. Και εντούτοις έσπευσε να δώσει το «παρών», τον Ιούλιο του 2016, στο συνέδριο των Ρεπουμπλικανών στο Κλίβελαντ, προκειμένου να διαβεβαιώσει τους συνέδρους πως ο υποψήφιος που είχε μόλις κερδίσει το προεδρικό χρίσμα, «κυρίες και κύριοι, είναι ένας μαχητής». Ενας «μαχητής» που ήδη αντιμετώπιζε την πολιτική ως αθλητικό θέαμα, με ζητούμενο τη διαμόρφωση ενός απλού αφηγήματος: μιας δυαδικής σύγκρουσης ανάμεσα στο καλό και το κακό, τον ισχυρό και τον αδύναμο, τον νικητή και τον χαμένο. Για αυτό και, κατά την προεκλογική εκστρατεία του 2016, ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών προσέλαβε στην ομάδα του τον υπεύθυνο επικοινωνίας του UFC – μέχρι και σήμερα, ο Στίβεν Τσενγκ παραμένει ένας από τους πιο πιστούς συμβούλους του στον Λευκό Οίκο. Η χυδαιότητά του στα σόσιαλ μίντια είναι παροιμιώδης.

Τραμπ και Γουάιτ έχουν μια αμοιβαία επωφελή σχέση. Κατά την προεκλογική εκστρατεία για τις προεδρικές εκλογές του 2024, ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος παρακολούθησε πολλές διοργανώσεις του UFC, ανάμεσά τους και μία στο Μαϊάμι τον Απρίλιο του 2023 – τέσσερις μέρες αργότερα, δήλωσε αθώος στη Νέα Υόρκη στη δίκη του για παραποίηση οικονομικών εγγράφων. Ο Γουάιτ είχε ήδη τοποθετήσει το UFC στο επίκεντρο της λεγόμενης «manosphere», μιας μάτσο κουλτούρας που διψάει για έντονες και «αυθεντικές» συγκινήσεις. Εξηγώντας τη σχέση του με τον μεγιστάνα, σε συνέντευξη στο «Time» τον Σεπτέμβριο του 2024, ο Γουάιτ υπογράμμισε την κοινή τους «bro culture». «Είναι τεράστιος φαν των αγώνων», είπε. «Δεν μπορείς να κάνεις συζήτηση μαζί του χωρίς να αναφερθεί στους αγώνες. Ξέρει τα πάντα για όσα συμβαίνουν». Σε αυτό το συνέδριο των Ρεπουμπλικανών, ο Γουάιτ ήταν, μαζί με τον πρώην παλαιστή Χαλκ Χόγκαν, εκείνος που τον παρουσίασε στο κοινό. Η εξέχουσα θέση που κατείχε στην τελετή ορκωμοσίας στο Καπιτώλιο, στις 20 Ιανουαρίου του 2025, ήταν μια δημόσια αναγνώριση της σημασίας του στο τραμπικό σύστημα εξουσίας. Ο κόσμος του MAGA και το κοινό των μεικτών πολεμικών τεχνών είχαν γίνει ένα.

Κάπως έτσι φτάσαμε σε αυτό το σουρεαλιστικό σκηνικό που στήθηκε το βράδυ της Κυριακής στο South Lawn, με τον Λευκό Οίκο να δεσπόζει σε μια αρένα μάχης γεμάτη δισεκατομμυριούχους, μέλη του υπουργικού συμβουλίου και Ρεπουμπλικανούς βουλευτές. Στα 80 του, ο Τραμπ έστησε ένα θέαμα με τον ίδιο τρόπο που έμαθε να το κάνει στα 40 του. Εναν διοργανωτή αγώνων εξέλεξαν, δις, οι Αμερικανοί, και έναν διοργανωτή αγώνων πήραν. Το μόνο που άλλαξε με τα χρόνια, το είπαμε, είναι η φύση των αγώνων: αρκετοί περιγράφουν το UFC ως μια κοκορομαχία με άνδρες αντί για πτηνά.

Το χειρότερο όμως είναι άλλο – ότι τον άνθρωπο που επέλεξε να γιορτάσει έτσι τα γενέθλιά του και παράλληλα να εγκαινιάσει έτσι τις εκδηλώσεις για τα 250 χρόνια από τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ, την επομένη οι Ευρωπαίοι αναγκάζονται να υποκριθούν πως τον θεωρούν σοβαρό (και) ηγέτη.