Ένας μόνο μοιάζει να λείπει

Ας πούμε δυο πράγματα για το Mουντιάλ μετά τη χθεσινή παρένθεση και την ενασχόληση με την ελληνική μας πραγματικότητα και τις αλλαγές προπονητών κ.λπ. κ.λπ. Αυτό που για την ώρα με εντυπωσιάζει στο Μουντιάλ που παρακολουθούμε όσοι αντέχουμε τα ξενύχτια είναι ότι όλοι οι σούπερ σταρ του καιρού μας που είναι παρόντες κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν. Οι δυο τελευταίοι που απάντησαν στο προσκλητήριο των αστεριών ήταν την Κυριακή το βράδυ ο Γιαμάλ και ο Σαλάχ.

Ο

Γιαμάλ έκανε ένα εντυπωσιακό πρώτο δεκάλεπτο κόντρα στη Σαουδική Αραβία του Γιώργου Δώνη παρουσιάζοντας όλο το ρεπερτόριό του: Σκόραρε κιόλας. Ο μικρός της Μπαρτσελόνα έπρεπε να ξεκινήσει να αγωνίζεται μετά το τρίτο ματς των Ισπανών αφού ήταν δυο μήνες εκτός αγώνων εξαιτίας τραυματισμού.

Ο κόουτς Ντε λα Φουέντε όμως τον επιστράτευσε, καθώς μετά την ισοπαλία της ομάδας του με το Πράσινο Ακρωτήρι υπήρχε ανάγκη νίκης. Λίγες ώρες αργότερα τη σκυτάλη από τον Γιαμάλ πήρε ένας βετεράνος αλλά πάντα αξιοθαύμαστος: Ο Μο Σαλάχ.

Στη Λίβερπουλ είχε μια κακή χρονιά, αλλά τη συμμετοχή του στο λογικά τελευταίο Παγκόσμιο Κύπελλο της καριέρας του ήθελε να την τιμήσει και το έκανε με το παραπάνω. Με ένα δικό του γκολ η Αίγυπτος γύρισε το ματς κόντρα στη Νέα Ζηλανδία (που είχε προηγηθεί) για να κερδίσει τελικά με 3-1.

Ο Γιαμάλ και ο Σαλάχ, μετά τους Μέσι, Μπέλιγχαμ, Εμπαπέ, Ντεμπελέ, Ολίσε, Χάρι Κέιν, Χάκπο, Χάβερτς, έβαλαν κι αυτοί τις υπογραφές τους. Και είναι κι αυτός ένας λόγος για να δούμε τι θα κάνει σήμερα ο Κριστιάνο Ρονάλντο: Η Πορτογαλία του λογικά θα κερδίσει το μαχητικό Ουζμπεκιστάν, αλλά η ερώτηση είναι πόσο καλύτερη μπορεί να είναι η δική του απόδοση.

Συζητήσεις

Το πρόβλημα με τον Κριστιάνο είναι κομμάτι σύνθετο. Σαφώς και μέρος του είναι και οι συζητήσεις που προκαλεί. Χθες π.χ. πήγε στη συνέντευξη Τύπου της ομάδας ο συμπαίκτης του Φρανσίσκο Κονσεϊσάο μετά το τέλος της προπόνησης στο καμπ του Παλμ Μπιτς που η Πορτογαλία φιλοξενείται. Κανείς δεν τον ρώτησε για το ματς με το Ουζμπεκιστάν: όλες οι ερωτήσεις και οι τοποθετήσεις είχαν να κάνουν με τον Ρονάλντο.

Ο Κονσεϊσάο αρχικά επαίνεσε την καριέρα του Κριστιάνο και τον αποκάλεσε «παράδειγμα» και στη συνέχεια άρχισε να μιλάει για αυτόν διευκρινίζοντας ότι «το να του πασάρεις την μπάλα δεν είναι υποχρεωτικό». «Πασάρω την μπάλα σε όποιον βρίσκεται σε καλύτερη θέση από εμένα. Ο Κριστιάνο είναι εδώ για να βοηθήσει, όπως κάθε άλλος παίκτης, και μπορείτε να δείτε ότι έχει πολύ κίνητρο.

Προπονείται σαν να είναι ο τελευταίος που κλήθηκε, ένας νεαρός στα πρώτα του περάσματα από την Εθνική. Αν έχει πετύχει τόσα πολλά και συνεχίζει με αυτή τη δίψα για διακρίσεις, η δική μας πρέπει να είναι ακόμη μεγαλύτερη. Είναι στο χέρι μας πρώτα να τον βοηθήσουμε κι έπειτα να αντιδράσουμε στον επόμενο αγώνα» είπε. Τα διάβαζα κι αναρωτιόμουν αν υπάρχει άλλη ομάδα στην οποία να επικρατούν τέτοιου τύπου προβληματισμοί που έχουν να κάνουν αποκλειστικά με έναν ποδοσφαιριστή.

Νέβες

Πρέπει να πω ότι κάτι μου λέει πως αυτή τη φορά ο Ρονάλντο και θα σκοράρει και θα είναι γενικότερα καλός. Γιατί το λέω; Γιατί πέρα από αθλητικά προσόντα ο τύπος έχει σίγουρα και ψυχικά χαρίσματα: είναι για παράδειγμα πολύ ανθεκτικός στην κριτική – όχι σε αυτή που του γίνεται στην Πορτογαλία (η οποία είναι λίγη…) αλλά σε αυτή που του γίνεται παγκοσμίως. Ο Ρονάλντο δεν είναι από τα παιδάκια που λυγίζουν εύκολα.

Η κριτική ήταν πάντα για τον ίδιο ένα τρομερό κίνητρο: η θέλησή του να κλείνει στόματα είναι τεράστια. Το γεγονός μάλιστα ότι ένας συμπαίκτης του όπως ο Νέβες τόλμησε να πει ότι δεν είναι στην κατάσταση που ήταν πριν από χρόνια πρέπει να τον έχει κάνει έξαλλο: Άπόψε λογικά θα είναι οργισμένος και υπερσυγκεντρωμένος. Επίσης σίγουρα γνωρίζει πως το ματς με τους Ουζμπέκους είναι κάτι σαν τελευταία ευκαιρία.

Αν δεν σκοράρει κι απόψε, όπως και στο Κατάρ, θα χάσει τη θέση του στην ενδεκάδα, όσο μεγάλη κι αν είναι η εκτίμηση των συμπατριωτών του στο πρόσωπό του. Ο κόουτς Μαρτίνεθ δεν μπορεί να τον περιμένει άλλο.

Ταρέμι

Μιλώντας για ψυχικά χαρίσματα είναι εντυπωσιακά αυτά των Ιρανών. Απέσπασαν μια δεύτερη ισοπαλία, αυτή τη φορά από το Βέλγιο, και έχουν ακόμα ελπίδες πρόκρισης: για να προκριθούν σίγουρα θα πρέπει να κερδίσουν την Αίγυπτο, αλλά κι αν απλά δεν χάσουν υπάρχουν σενάρια πρόκρισής τους. Στην προσπάθειά τους ο Ταρέμι αποδεικνύει ηγετικά χαρίσματα που δεν είχαμε δει στην πρώτη σεζόν με τον Ολυμπιακό.

Η εικόνα του να μιλάει στους συμπαίκτες τους στο τέλος του ματς υπενθυμίζοντάς τους πως ο στόχος είναι πάντα η πρόκριση είναι συγκλονιστική. Οπως συγκλονιστική ήταν και η εμφάνισή του κόντρα στο Βέλγιο. Αν μάλιστα δεν είχε ακυρωθεί ως οφσάιντ ένα γκολ που πέτυχε ύστερα από μια καταπληκτική κομπίνα σε εκτέλεση φάουλ ίσως το Ιράν πανηγύριζε ήδη την πρόκρισή του στην επόμενη φάση. «Ο πρόεδρος της ομοσπονδίας μας δεν είναι εδώ, τα μέσα ενημέρωσης της χώρας μας δεν είναι εδώ, πολλά μέλη της ομάδας, όπως βοηθοί προπονητές, φυσικοθεραπευτές, γυμναστές δεν είναι εδώ. Για εμάς, όλα αυτά δεν είναι μια γιορτή σίγουρα» είπε ο Ταρέμι μιλώντας στο τέλος του ματς κόντρα στο Βέλγιο στις κάμερες και η δήλωσή του έκανε τόση αίσθηση που του απάντησε ο ίδιος ο πρόεδρος της FIFA Τζιάνι Ινφαντίνο.

Αυτός και οι ακόλουθοί του επισκέφθηκαν τα αποδυτήρια της ιρανικής ομάδας μετά τις δηλώσεις του Ταρέμι. Εκεί εξέφρασε την κατανόησή του στους παίκτες και τα μέλη της αποστολής για τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν. «Ξέρω τι περνάτε, καταλαβαίνω… Αλλά είστε πιο δυνατοί από όλα αυτά και στέλνετε ένα ισχυρό μήνυμα σε ολόκληρο τον κόσμο» είπε.

Κι όλο αυτό είναι ωραίο αλλά το ότι η FIFA δεν φρόντισε να γλιτώσει το Ιράν από όλα αυτά τοποθετώντας τα παιχνίδια του ομίλου του στον Καναδά ή στο Μεξικό είναι κάτι αληθινά ασυγχώρητο. Και δεν νομίζω πως είναι αποτέλεσμα επιπολαιότητας. Νομίζω ότι ο Ινφαντίνο έδωσε απλά στους Αμερικανούς το δικαίωμα να ταλαιπωρήσουν τους Ιρανούς όσο πιο πολύ μπορούν…