Ενα… μνημείο εντός της Στοάς

Το Galaxy της οδού Σταδίου 10, εντός της Στοάς, είναι ένα μνημείο της πόλης. Η μπάρα του με το μαξιλαράκι ένα τέμενος. Και το κοινό του – που ανανεώθηκε ραγδαία μετά το 2016 – γρήγορα καταλαβαίνει πως εντός του διατηρούνται κώδικες κι ένα κλίμα ενός ξεχωριστού αστικού μαγαζιού με μακρά ιστορία. Τα βλέμματα εξάλλου των συγγραφέων και ποιητών της παγκόσμιας σκηνής σε σκανάρουν μέσα από τα καδράκια με τις φωτογραφίες πάνω απ’ τον καθρέφτη του μπαρ. Μαζί και οι εκατοντάδες φωτογραφίες ζώντων και τεθνεώτων που πέρασαν από

εδώ και συνδέθηκαν με τον Τζίμη και τον Γιάννη Αλαμπάνο, ιδιοκτήτες του Galaxy. Τα δύο αδέλφια, ο Τζίμης έφυγε από τη ζωή το 2017, με καταγωγή από το Αμούρι Φθιώτιδας, διένυσαν μια μεγάλη διαδρομή σε μπαρ, εστίαση, σέρβις. Και το 1972 δημιούργησαν το πρώτο Galaxy στη Σταδίου (στον αριθμό 5), εκεί που είναι η στοά με τις εκδόσεις Ζαχαρόπουλου.

Η Σταδίου για χρόνια ήταν η πιο ζωντανή αρτηρία. Φώτα στα Χριστούγεννα. Σινεμά: Ορφέας, Εσπερος (Σπλέντιτ), Αττικόν, Απόλλωνας, Αστορ, Αστυ. Δεκάδες μαγαζιά. Η μεσαία τάξη του 1960-2000 εδώ έβρισκε τον παράδεισό της. Το μαγαζί άνοιγε νωρίς το πρωί για καφέ και άμεσα τα δύο αδέλφια χώρισαν τις βάρδιες. Πρωί ο Τζίμης, μεσημέρι ο μπάρμαν Μίλτος και βράδυ ο Γιάννης. Ο τελευταίος πριν γίνουν ιδιοκτήτες πάντα βράδυ εργαζόταν σε γνωστά μαγαζιά του Συντάγματος, όπως το Ελυζέ (Μητροπόλεως και Φιλελλήνων). Το πρώτο Galaxy λοιπόν γρήγορα έγινε στέκι, είχε μεσημεριανούς πότες και παράγοντες του δημόσιου βίου. Διπλωμάτες, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, έγιναν άμεσα θαμώνες και ρέκτες του. «Το όνειρό μας ήταν ένα δικό μας μαγαζί» λέει ο Γιάννης Αλαμπάνος, ο «κύριος Γιάννης» για αυτούς που ξέρουν και βέβαια ο βασιλιάς του Galaxy. Ξέρει τους πελάτες έναν-έναν, όπως και ο επαγγελματίας μπάρμαν Στέλιος. Εδώ έχει λάβει τη διαδοχή ο γιος του Γιάννη, Κώστας, που επίσης δυναμικά συνεχίζει τη δύσκολη μα και μαγική παράδοση του μπαρ. Λόγω τοπόσημου, ο Γιάννης Αλαμπάνος έζησε και θυμάται μεγάλες στιγμές της νεότερης ιστορίας. Από συγκεντρώσεις πολιτικών μέχρι κοινωνικές ταραχές.

Το 1990 το Galaxy μεταφέρθηκε στη σημερινή στοά (Σταδίου 10). Η ιστορία προσέθεσε νέα σελίδα. Κατά τις εργασίες πέρναγαν οι πελάτες που ανυπομονούσαν για τα «θυρανοίξια» και τα αδέλφια Αλαμπάνου κέρναγαν ποτά. Στο υπόγειο της στοάς ήταν το στούντιο Era. Πίσω η Τράπεζα της Ελλάδος. Δεκάδες γραφεία και υπηρεσίες. Απέναντι, διασχίζοντας τη Σταδίου και μετά το άγαλμα του Κολοκοτρώνη (που για πολλούς δείχνει στη στοά με το μπαρ), ήταν το βασίλειο του Τύπου. Χρήστου Λαδά. Πλατεία Καρύτση. Ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη, η «Εστία». Στην Κολοκοτρώνη επίσης τότε η «Ελευθεροτυπία» πριν πάει στον Νέο Κόσμο. Μετά η «ΕφΣυν».

Αναπόφευκτα το Galaxy συνδέθηκε με τον κόσμο των ΜΜΕ που πάντα σχεδόν αλληλοσυνδέεται με τον κόσμο της πολιτικής. Την πόρτα του μπαρ πέρασαν μυθικές μορφές του Τύπου. Από τον Λαμπράκη και τον Λέοντα Καραπαναγιώτη. Αξέχαστοι συνάδελφοι: Ο Πάνος Γεραμάνης και ο Τζάθας. Παρένθεση: Γράψαμε για τον Γεραμάνη. Και στο μπαρ ακόμη υπάρχει το μπουκάλι με το ουίσκι του, μισογεμάτο, και ένα υπέροχο σκίτσο-προσωπογραφία του. Βασικά υπάρχει η αύρα του Πάνου και η μνήμη της που τη διασώζει ο κύριος Γιάννης. Συνεχίζουμε. Την πόρτα του Galaxy πέρασαν και περνούν μάχιμοι πολιτικοί. Προσοχή: Ολων των τάσεων και αποχρώσεων. Ζυμώσεις έγιναν και γίνονται. Το Galaxy είναι ανεξίθρησκο στέκι (και) πολιτικών και ανθρώπων της τέχνης. Τρεις γενιές Κηλαηδόνη έχουν πιει εδώ ποτό. Ο μπαμπάς του Λουκιανού, ο Λουκιανός, και οι κόρες του, Μαρία και Γιασεμή. Συνθέτες και ποιητές. Τεθνεώτες: Βαρβέρης, Κοντός, Σαμαράκης, Χιόνης, Ελευθερίου, Γιάννης Μαρκόπουλος και Μούτσης. Αλλά και ο μυθικός Πούσκας. Ο Διακογιάννης. Ηθοποιοί και μουσικοί. Ξανθόπουλος, Ζαμπέτας. Στο τωρινό Galaxy ξεχωρίζει η παρέα του Ευθύμη Φιλίππου και του Γιώργου Λάνθιμου. Μαζί τους έχουν έλθει η Εμα Στόουν και ο Μαρκ Ράφαλο.

Παραδίπλα στην μπάρα κανείς μπορεί να δει τον δημοσκόπο και λάτρη του Galaxy Στράτο Φαναρά να αναλύει το πολιτικό σκηνικό με τη βουλευτή Μιλένα Αποστολάκη. Τον Πορτοκάλογλου και νωρίς τον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο. Στο Galaxy έχουν πιεί ο Νταφόε και ο Καουρισμάκι. Και έχουν φωτογραφηθεί για εξώφυλλο δίσκου τους τα Διάφανα Κρίνα. Για χρόνια σταθερό πρόσωπο του μπαρ ήταν ο αξέχαστος πια ψυχίατρος Κώστας Γκοτζαμάνης που χαμογελάει από την υπέροχη φωτογραφία στον αριστερό τοίχο του μπαρ. Λείπει. Δεν λείπουν η εκδότρια Ελενα Πατάκη, η συγγραφέας Μαρία Παπαγιάννη, ο νομικός Ηλίας Μανώλης και ο ποιητής Γιώργος Δομιανός. Ο ηθοποιός Χρήστος Στέργιογλου. Πιάτα κλασικά εδώ το καπνιστό χοιρινό με ρωσική και ντομάτα, ο σολομός, η πέστροφα, τα τοστάκια. Ολα παίρνουν τη θέση στην μπάρα μαζί με το ρετρό μαύρο παλαιό τηλέφωνο που ενίοτε χτυπάει. Μαζί με την ατμόσφαιρα ενός παλιού αστυνομικού μυθιστορήματος γραμμένου λες από τον Γιάννη Μαρή. Μαζί με την αίσθηση που περιγράφει ο δημοσιογράφος Κώστας Μπάκος: «Εδώ είναι σαν να είσαι μόνος σου και ταυτόχρονα να έχεις παρέα». Και μαζί με την «ψυχανάλυση» που σου δωρίζει απλόχερα ο χώρος με τους καθρέφτες, τα βιδωτά αμετακίνητα σκαμπό και την χαμηλή μουσική. Εβίβα.