Ελέφαντας

Τα μυρμήγκια εξοργίστηκαν που ο ελέφαντας πατάει και καταστρέφει τις φωλιές τους. Εκαναν λοιπόν συνέλευση και αποφάσισαν να παραφυλάξουν και να του την πέσουν ξαφνικά.

Έτσι εκεί που ο ελέφαντας περνούσε αμέριμνος πήδηξαν όλα μαζί πάνω του από το κλαδί ενός δένδρου. Ο ελέφαντας αισθάνθηκε μια ενόχληση και τινάχτηκε.

Τα μυρμήγκια ξεπετάχτηκαν φυσικά δεξιά κι αριστερά. Εκτός από ένα μυρμήγκι που κατάφερε να μην πέσει επειδή κρατήθηκε από μια τρίχα στον λαιμό του ελέφαντα.

Και τότε τα υπόλοιπα μυρμήγκια που κοιτούσαν αποσβολωμένα άρχισαν να το προτρέπουν:

–  Πνίχ’ τον, ρε Μπάμπη, πνίχ’ τον!

Ωραία ιστορία. Με νόημα.

Πρώτα περιμέναμε την Καρυστιανού και «το κίνημα των Τεμπών» να ρίξουν το σάπιο καθεστώς. Τζίφος.

Ύστερα σειρά για την πρωθυπουργία πήρε ο Κασσελάκης. Τον χάσαμε σε ένα μπουζουξίδικο.

Μετά θα έβγαινε πρώτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ, έστω «με μια ψήφο». Αλλά τελικά μάλλον δεν βρέθηκε η μια ψήφος και μπάταρε το πρότζεκτ.

Ακολούθησε φορτσάτος ο Τσίπρας με ομάδα «σοφών». Κόλλησε στο 14-15% με το ζόρι.

Τώρα συζητούμε για τον Σαμαρά που θα βρει και το predator. Καλό καλοκαίρι να έχετε.

Αλλά ποιο είναι το νόημα;

Πως ζούμε σε δημοκρατία και στη δημοκρατία οι κυβερνήσεις ανεβαίνουν ή πέφτουν κατά το Σύνταγμα και τους κανόνες της δημοκρατίας.

Σε ψηφίζουν; Κέρδισες. Δεν σε ψηφίζουν; Στο καλό και τα σκυλιά δεμένα.

Βέβαια οι αποκαρδιωμένοι πιστεύουν ότι ο Σαμαράς θα κόψει τόσες ψήφους από τη ΝΔ που θα μπορέσει να σχηματιστεί μια άλλη κυβέρνηση χωρίς ΝΔ και κυρίως χωρίς τον Μητσοτάκη.

Αλλωστε κι ο Σαμαράς τον Μητσοτάκη έχει στο μάτι.

Θα δούμε. Μόνο που αυτό το ευφάνταστο σενάριο μπορεί να έχει πλοκή με σασπένς αλλά δεν μοιάζει και πολύ πιθανό.

Για να αλλάξει δηλαδή ο Σαμαράς τους συσχετισμούς θα πρέπει στις εκλογές να κόψει από τη ΝΔ περίπου 8-10%. Με τις ίδιες περίπου πιθανότητες, εγώ στη θέση του θα προτιμούσα να πάω διακοπές με τη Μάργκοτ Ρόμπι.

Αν θυμάστε, εκλογές είναι εκείνη η διαδικασία που μαζευόμαστε όλοι μια Κυριακή και βγάζουμε την κυβέρνηση που θέλουμε.

Φυσικά έχουμε ακόμη κάποιο δρόμο έως τις εκλογές, όχι πολύ.

Αλλά ακόμη περισσότερο δρόμο έχουμε για τη Μάργκοτ Ρόμπι.

Κι έτσι πολύ φοβούμαι πως από τις μεγάλες προσδοκίες και τους αφορισμούς που ακούμε θα καταλήξουμε «στο πνίχτον, Αντώνη, πνίχτον!».

Αλλά τι να σου κάνει κι ο Αντώνης; Δυο χέρια έχει κι αυτός. Τι να προλάβει;

Keywords