Δίλημμα

Πριν από δύο εβδομάδες, ο επικεφαλής του ΕΛΚ παρουσίασε στα στελέχη του μια task-force. Η κωδική της ονομασία αποκαλύπτει την αποστολή της: η Win2029 ανέλαβε την κατάρτιση του προγράμματος με το οποίο το μεγαλύτερο κόμμα στο Ευρωκοινοβούλιο θα καταφέρει να κερδίσει στις επόμενες ευρωεκλογές.

Ο στόχος δεν είναι εύκολος. Η επέλαση των ακροδεξιών σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες είναι το ένα εμπόδιο που πρέπει να βρει προτάσεις για να ξεπεράσει. Πριν φτάσει σ’ αυτό, όμως, θα χρειαστεί να υπερβεί ένα ακόμη δυσκολότερο. Στο εσωτερικό του δεν υπάρχει ομοφωνία για το ιδεολογικό πρόσημο της πολιτικής του ατζέντας.

Σύμφωνα με το Politico, το ΕΛΚ θα κληθεί να απαντήσει σ’ ένα εσωτερικό δίλημμα, να διαλέξει αν είναι κεντροδεξιό ή δεξιό. Στα υψηλά του κλιμάκια, διατείνονται πως στην Ευρώπη – τόσο σε ενωσιακό επίπεδο, όσο και σ’ εκείνο των εθνικών εκλογών – θα πολωθούν οι εκπρόσωποι του ΕΛΚ με τους αντιευρωπαίους λαϊκιστές. Οποιαδήποτε άλλη μάχη δεν θα έχει σημασία, στην ανάγνωσή τους. Οπότε, η ευρωπαϊκή οικογένεια των συντηρητικών οφείλει να αποφασίσει αν θα παρουσιάσει μια κεντρώα πλατφόρμα στο εκλογικό σώμα ή μια προσαρμοσμένη στις προκλήσεις που δημιουργεί γι’ αυτή το δεξί άκρο. Παραδόξως, η λύση δεν μοιάζει προφανής στους άμεσα ενδιαφερόμενους.

Επιλογή

Πολωνοί και Ρουμάνοι λένε «όχι» σε κάθε συμμαχία με την εξτρεμιστική Δεξιά. Ομοϊδεάτες τους σε Ισπανία, Φινλανδία, Σουηδία, Ολλανδία και Δανία έχουν κυβερνήσει μαζί της. Οι Γερμανοί είναι διχασμένοι – κάποιοι θέλουν να γκρεμίσουν το τείχος προστασίας απ’ το AfD, οι περισσότεροι διαφωνούν.

Σε εξίσου δύσκολη θέση βρίσκονται και οι έλληνες συγγενείς των ευρωπαίων κεντροδεξιών, παρότι δεν υπάρχει ισχυρό κόμμα δεξιότερα της Δεξιάς εδώ (και παρότι δεύτερο και τρίτο δημοσκοπικά κόμμα αυτοποθετούνται στην Κεντροαριστερά). Ο κατακερματισμός ακροδεξιών, υπερδεξιών και εθνικιστικών δυνάμεων (εξαιτίας των πολιτικών ναρκισσισμών των αρχηγών τους) προφυλάσσει την πρωτιά της ΝΔ, αλλά δεν προστατεύει τα νούμερά της.

Αντιθέτως, στους επόμενους οκτώ μήνες θα την αναγκάσει να προκρίνει, είτε την πούρα δεξιά ψυχή της, για να σταματήσει τις διαρροές προς τα υπαρκτά ή δυνητικά κομματίδια του δεξιού χώρου, είτε την κεντρώα, προκειμένου να δελεάσει ξανά τους ψηφοφόρους που της εξασφάλισαν δύο εκλογικές νίκες κι είναι κομματικά ανέστιοι αυτή την περίοδο. Υστερα από μια επταετία γαλάζιας διακυβέρνησης και το προειδοποιητικό καμπανάκι της ευρωκάλπης του 2024, το μπαλανσάρισμα ανάμεσα στις απαιτήσεις των δύο ακροατηρίων δεν είναι βόλτα στο πάρκο. Τα κλισέ περί πολυσυλλεκτικότητας δεν αποδίδουν. Γι’ αυτό, όσο αναβάλλει την επιλογή, τόσο περισσότερο κινδυνεύει να της την επιβάλλουν οι περιστάσεις.

Keywords