Διδάκτορες

14:51 10/6/2026 - Πηγή: Τα Νεα

Κάποιο σατανικό μυαλό στο Μέγαρο Μαξίμου θεώρησε προχθές ότι θα παινέψει τον νέο υφυπουργό Οικονομικών, Δημήτρη Μαρκόπουλο, ενημερώνοντάς μας ότι «έχει τη δυνατότητα να εξηγεί με απλή γλώσσα τα πολύπλοκα οικονομικά ζητήματα». Δεν διευκρίνισαν, δυστυχώς, αν εννοούσαν ότι έχει την ικανότητα και μπερδευτήκαμε γιατί δεν είμαστε όλοι τόσο άριστοι όσο οι επιτελικοί του Μαξίμου για να χειριζόμαστε με τόση δεινότητα (και δυνατότητα) τη γλώσσα. Αφήστε που εμείς νομίζαμε ότι αξιοποιήθηκε γιατί στήριζε την κυβέρνηση σε όλα τα δύσκολα, χωρίς ούτε ένα πέρασμα από υπουργείο.

Οφείλουμε να εξιλεωθούμε,

λοιπόν, για τις ταπεινές μας σκέψεις, ανατρέχοντας σε μερικές στιγμές που ο υφυπουργός μάς έκανε σοφότερους σερβίροντάς μας την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη σαν αλεσμένο βρεφικό γεύμα.

Πάρτε για παράδειγμα το ακανθώδες ζήτημα του πληθωρισμού. Εκεί που κάποιοι αναλύουν αλυσίδες αξίας, πληθωρισμούς κερδών κ.λπ., ο νέος υφυπουργός τον εξήγησε σε εμάς την πλεμπαρία ως «εισαγόμενο». Αν βρέχει ακρίβεια στο Παρίσι, θα κρατάμε ομπρέλα στην Κυψέλη. Απλά, καθαρά, χωρίς να κουράζεται ο μικρός εγκέφαλός μας. Οταν η συζήτηση πάει στο ιδιωτικό χρέος ή την αγοραστική δύναμη, τότε η κριτική συνιστά «επένδυση στην καταστροφολογία». «Λεφτόδεντρα δεν υπάρχουν», εξάλλου. Μια σημαντική συνεισφορά στην οικονομική σκέψη, που ξεκαθαρίζει ότι τα ευρώ δεν φυτρώνουν στις γλάστρες, εκτός αν μιλάμε για τις συστημικές τράπεζες. Εκεί το μάθημα γίνεται ακόμα πιο συναρπαστικό. Τα υπέρογκα κέρδη από προμήθειες είναι ασπίδα «για να μην ξαναζήσουμε μνημόνια». Πληρώνεις, δηλαδή, δύο ευρώ προμήθεια για μια μεταφορά και νιώθεις αμέσως μια εθνική υπερηφάνεια.

Το αποκορύφωμα της επεξηγηματικής δεινότητας είχε ξεδιπλωθεί με τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Ο υφυπουργός με τη «δυνατότητα» απλών εξηγήσεων όρισε το ζήτημα ως κάτι που «μας ξέφυγε πολιτικά» κι έθεσε ένα απλό και παραγωγικό κριτήριο με το οποίο, ομολογουμένως, δεν διαφωνεί κανείς μας: «Δεν θέλω Φραπέδες στη ΝΔ. Με σαβούρα δεν πάμε μπροστά».

Με τέτοια προσήλωση στον παιδευτικό χαρακτήρα της πολιτικής, η τοποθέτησή του στο κυβερνητικό σχήμα ορθώς κρίθηκε παραπάνω από επιβεβλημένη. Αναμένουμε με κομμένη την ανάσα τις επόμενες παραδόσεις, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα μας εξηγήσει πειστικά, με την ίδια απλή γλώσσα, γιατί, ενώ οι δείκτες ευημερούν, ο μισθός τελειώνει στις είκοσι του μηνός. Απλώς να το πει αργά αργά, γιατί δυσκολευόμαστε.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords