Δεν είναι σοβαροί

Θα μπορούσε να είχε επικαλεστεί τον Αρτίρ Ρεμπό: «Δεν είσαι σοβαρός στα δεκαεφτά σου χρόνια». Αντί του αρχετυπικού «Καταραμένου ποιητή», όμως, ο Ζορντάν Μπαρντελά προτίμησε τις τακτικές του αρχετυπικού λαϊκιστή. Αμέσως μόλις δημοσίευσε ο ερευνητικός ιστότοπος Mediapart, την περασμένη Δευτέρα, αντισημιτικά μηνύματα που φέρεται να είχε στείλει σε ηλικία 17 χρόνων, το καλοκαίρι του 2013, το τότε πολλά υποσχόμενο κομματικό στέλεχος στο Σεν-Σαν-Ντενί, νυν πρόεδρος της Εθνικής Συσπείρωσης, μίλησε για «χονδροειδείς πλαστογραφίες»

και «βρώμικη επιχείρηση», καταγγέλλοντας τον Mediapart ως άντρο «πολιτικών ακτιβιστών». Από την πλευρά της, η Μαρίν Λε Πεν προέτρεψε τους δημοσιογράφους του ιστοτόπου να φορέσουν «κοστούμι από Κέβλαρ», το υλικό των αλεξίσφαιρων γιλέκων.

Αυτή η τραμπική ρητορική, βέβαια, έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τη δικαστική απάντηση που επέλεξε η Εθνική Συσπείρωση (RN). Θα μπορούσε να είχε καταφύγει σε αυτό που οι Γάλλοι αποκαλούν «citation directe»: απευθείας κλήση του εναγομένου/κατηγορουμένου ενώπιον του δικαστηρίου. Ο Μπαρντελά επέλεξε ωστόσο να καταθέσει μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση – δεδομένης της βραδύτητας της γαλλικής Δικαιοσύνης στις υποθέσεις που αφορούν τον Τύπο, ακροαματική διαδικασία δεν αναμένεται, παρά μόνο μετά τις γαλλικές προεδρικές εκλογές της άνοιξης.

Το ίδιο ισχύει και για τη δεύτερη μήνυση, για «πλαστογραφία και χρήση πλαστού», με την οποία απείλησε ο 31χρονος που θα μπορούσε να γίνει του χρόνου πρωθυπουργός της Γαλλίας, αφού η Λε Πεν αποφάσισε να κρατήσει για τον εαυτό της το Ελιζέ. Μεταξύ πρώτης μήνυσης και δεύτερης απειλής, βέβαια, η θέση του έγινε απείρως χειρότερη. Γιατί το Mediapart παρουσίασε την περασμένη Πέμπτη αναλυτικά, σε γραπτή και οπτικοακουστική μορφή, τα στοιχεία στα οποία βασίστηκε ώστε να αποδώσει αντισημιτικές δηλώσεις στον 17χρονο εαυτό του.

Δεν τα ξεχάσαμε τα επίμαχα μηνύματα, απλά προκαλούν πλήξη, τόσο στερεοτυπικός είναι ο αντισημιτισμός και η συνωμοσιολογία που τα διατρέχει. «Ολες οι τράπεζες ανήκουν σε Εβραίους», «Ο Εβραίος πρέπει να κυριαρχεί στους άλλους λαούς, να τους συντρίβει και να τους ληστεύει», «Και αυτό θέλουν: μια Νέα Παγκόσμια Τάξη που θα κυριαρχείται από το Ισραήλ, με φυσικά την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα», «Τα σημαντικότερα υπουργεία καταλήγουν σε ανθρώπους για τους οποίους το Ισραήλ και το τραπεζικό συμφέρον υπερισχύουν των γαλλικών συμφερόντων»… Το Mediapart βασίστηκε σε αρκετές συνομιλίες στο Messenger καθώς και σε μηνύματα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας.

Την ιστορία, μην την ξεχνάμε. Το Εθνικό Μέτωπο ιδρύθηκε το 1972 από πρώην συνεργάτες και νοσταλγούς του καθεστώτος του Βισί. Ο Ζαν-Μαρί Λε Πεν, συνιδρυτής και πρώτος πρόεδρός του, είχε καταδικαστεί επανειλημμένως για υποκίνηση φυλετικού μίσους. Τον Νοέμβριο του 2023, ο Ζορντάν Μπαρντελά είχε δηλώσει ότι δεν τον θεωρούσε αντισημίτη, για να αναγνωρίσει λίγες ημέρες αργότερα ότι ο Λε Πεν «είχε προφανώς εγκλωβιστεί στον αντισημιτισμό», χαρακτηρίζοντας την αρχική του δήλωση «αδεξιότητα». Μία «αδέξια» υπονόμευση της εκστρατείας αποδαιμονοποίησης που η Μαρίν Λε Πεν έθεσε σε εφαρμογή με το που ανέλαβε τα ηνία του κόμματος, το 2011, μετονομάζοντάς το σε Εθνική Συσπείρωση, διαγράφοντας τον πατέρα της, και παρουσιάζοντας εαυτόν ήδη από το 2014 ως «ασπίδα» για τους Εβραίους της Γαλλίας. Λε Πεν και Μπαρντελά συμμετείχαν στη μεγάλη πορεία κατά του αντισημιτισμού που διοργανώθηκε στο Παρίσι τον Νοέμβριο του 2023, λίγες εβδομάδες μετά την 7η Οκτωβρίου.

Στην κορύφωση της προσπάθειας κανονικοποίησης του κόμματος, ο φωτογενής, δημοφιλής, «ιδανικός-γαμπρός» Μπαρντελά επισκέφθηκε το 2025 την Ιερουσαλήμ, όπου συναντήθηκε με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, επισκέφθηκε το Μνημείο του Ολοκαυτώματος, στο Γιαντ Βασέμ, και συμμετείχε σε διάσκεψη για τον αντισημιτισμό με διοργανωτή τον υπουργό Διασποράς, Αμιχάι Σίκλι. Την επομένη του αρχικού δημοσιεύματος του Mediapart, αυτός ο τελευταίος ανάρτησε στο X εκτενές μήνυμα στο οποίο επιτίθεται στον ιδρυτή του «Mediapart»: πριν από 50 χρόνια, ο Εντί Πλενέλ είχε εκφράσει συμπάθεια για την παλαιστινιακή οργάνωση «Μαύρος Σεπτέμβρης», δηλώσεις που στη συνέχεια αποκήρυξε. Παράλληλα, ο Σίκλι παρουσίασε τον Μπαρντελά ως «μία από τις πιο ξεκάθαρες φωνές στην Ευρώπη κατά της Χαμάς». Τρεις ημέρες αργότερα, επανήλθε: «Κανείς δεν θα με πείσει ότι ο Ζορντάν Μπαρντελά μισεί τον εβραϊκό λαό ή το εβραϊκό κράτος. Oπως κανείς δεν θα με πείσει ότι ο Εμανουέλ Μακρόν τα σέβεται».

Aλλο όμως είναι το θέμα μας εδώ και όχι η τύφλωση της ισραηλινής Ακροδεξιάς. Πώς θα επηρεάσουν όλα αυτά τις εκλογικές προοπτικές της Μαρίν Λε Πεν, η οποία επανέλαβε το Σάββατο ότι «εμπιστεύεται τον Ζορντάν»; Μπορεί να τις πλήξουν, να τις υπονομεύσουν έστω, μπορεί να είναι αυτή η λεγόμενη «έκπληξη του Οκτώβρη»; Η βάση των υποστηρικτών της RN είναι, ατυχώς, από τις πιο σταθερές στο γαλλικό πολιτικό σκηνικό. Κι επιπλέον, το επίπεδο αντισημιτικών προκαταλήψεων μεταξύ των ψηφοφόρων της είναι από τα υψηλότερα. Στα μάτια μεγάλου μέρους της γαλλικής κοινής γνώμης, η RN έχει πλέον παγιωθεί ως ένα «κανονικό» κόμμα. Και μόλις ένας στους τρεις Γάλλους δηλώνει ότι εμπιστεύεται τις ειδήσεις γενικά. Το πολύ να πουν «Παιδί ήταν τότε». Τώρα είναι αργά.

«…Νύχτα του Ιούνη! Δεκαεφτά χρονών! – Μεθάς.

Ο χυμός ανεβαίνει στο κεφάλι σου, είναι σαν σαμπάνια…».