Χνάρια

14:51 11/6/2026 - Πηγή: Τα Νεα

Εχει μια γοητεία η υπέρμετρη αυτοπεποίθηση του Πρωθυπουργού μας. Το να κάθεται απέναντι από την Κριστιάν Αμανπούρ και να αυτοσυστήνεται ως «μελετητής της ιστορίας» είναι εντυπωσιακό. Το να παραλληλίζει, όμως, τις μεταρρυθμίσεις του με εκείνες του Ελευθερίου Βενιζέλου, επειδή δήθεν ευθυγραμμίζει την πολιτική του με τις «δυναμικές κοινωνικές τάξεις», περνάει στη σφαίρα του σουρεαλισμού. Θα κάνει κι ωραίο προεκλογικό σύνθημα. «Στα χνάρια του Λευτέρη με Κυριάκο τιμονιέρη».

Ας πούμε ότι «τσιμπάμε»,

όμως. Πάμε να δούμε ποιες είναι αυτές οι «δυναμικές τάξεις» που απολαμβάνουν τους θριάμβους της οικονομίας Μητσοτάκη, σύμφωνα με την πρόσφατη μελέτη του ΙΟΒΕ για τις πολλαπλές πτυχές της ανισότητας στην Ελλάδα.

Αν οι αριθμοί μπορούσαν να μιλήσουν, θα μας έλεγαν ότι η «δυναμική τάξη» της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι μια εξαιρετικά κλειστή ελίτ. Το ανώτερο 1% των νοικοκυριών, το οποίο συγκεντρώνει πλέον το 9,8% του συνολικού εθνικού εισοδήματος. Την ίδια στιγμή, ο λόγος του εισοδήματος μεταξύ του πλουσιότερου και του φτωχότερου 20% αγγίζει το 5,17, επιβεβαιώνοντας ότι η περιβόητη ανάπτυξη παράγει πλούτο για λίγους και στασιμότητα για τους πολλούς. Ας πούμε, το ΙΟΒΕ μας πληροφορεί ότι μόλις 1 στα 10 παιδιά από χαμηλά στρώματα καταφέρνει να φτάσει στην ανώτατη εκπαίδευση, αφού η επιτυχία περνάει υποχρεωτικά από το ακριβό ταμείο της παραπαιδείας. Η κοινωνική κινητικότητα έχει κολλήσει, με την Ελλάδα να βρίσκεται στις χειρότερες θέσεις της ΕΕ.

Η εικόνα συμπληρώνεται από τη στεγαστική κρίση, όπου το 83% των φτωχότερων νοικοκυριών δαπανά το μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός του για ένα κεραμίδι. Αλλά κι από ένα σύστημα υγείας όπου το 32% των ασθενέστερων, οικονομικά, δηλώνει ανεκπλήρωτες ανάγκες. Κοινώς, δεν έχουν χρήματα για γιατρό, σε μια χώρα με τις υψηλότερες ιδιωτικές δαπάνες υγείας στην Ευρώπη, ενώ τα χρόνια νοσήματα αφορούν το 30% των ατόμων στο χαμηλότερο εισοδηματικό τεταρτημόριο, έναντι 18% στο υψηλότερο.

Οταν, λοιπόν, η ανάκαμψη αφήνει πίσω της μια κοινωνία όπου το 70% των πολιτών δηλώνει ότι επιβιώνει με δυσκολία, ο σύγχρονος «μελετητής της ιστορίας» και αυτόκλητος κληρονόμος του βενιζελισμού μάλλον προσπέρασε μερικά κεφάλαια. Κράτησε μόνο το δικαίωμα των λίγων να γίνονται «δυναμικότεροι», όσο οι πολλοί μετρούν τις ανεκπλήρωτες ανάγκες τους, την αγοραστική δύναμη που συνεχώς μειώνεται, την αξία της εργασίας που υποβαθμίζεται.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords