Χειρισμός

Η μισή ΝΔ προσπαθεί να τον χειριστεί ακολουθώντας ευλαβικά τις οδηγίες από το εγχειρίδιο της πολιτικής του κατευνασμού. Οι γαλάζιοι που βάζουν τον εαυτό τους «λίγο πιο δεξιά απ’ τον μέσο όρο της ΝΔ» επαναλαμβάνουν σχεδόν μονότονα πόσα έχει προσφέρει στο κόμμα και τη χώρα, ότι δεν περισσεύει, πώς τους έχει γαλουχήσει πολιτικά και πάει λέγοντας. Η άλλη μισή, πάλι, πιστεύει ότι οι ψηφοφόροι στους οποίους απευθύνεται τώρα αυτός «ήδη δεν καταγράφονται στο ποσοστό της ΝΔ. Εχουν αποστασιοποιηθεί» – εξού κι η νεοδημοκράτισσα με την οποία τους χωρίζει άσπονδο μίσος έσπευσε να τον τοποθετήσει, ελαφρώς

απαξιωτικά, «κάπου εκεί, με την κ. Καρυστιανού και τον κ. Βελόπουλο».

Οι ρεαλιστές μετριοπαθείς της κυβέρνησης θέτουν τώρα τελευταία το ζήτημα της υστεροφημίας του (η οποία είναι κοινό μυστικό στα πηγαδάκια του χώρου πως τον απασχολεί). Αν κάνει κόμμα, λένε δημόσια, θα προκαλέσει «ίσως κάποια μικρή ζημιά στη ΝΔ» αλλά «μεγαλύτερη ζημιά στον ίδιο». Δεν χρειάζεται να έχει εντρυφήσει κανείς στην κεντροδεξιά ψυχοσύνθεση για να αντιληφθεί ότι στην Πειραιώς και το Μαξίμου φοβούνται το έστω και μικρό ποσοστό που θα τους κοστίσει το σημερινό γινάτι του Μεσσήνιου. Στις αναλύσεις τους, εκείνος δεν μπορεί να συναρπάσει τα πλήθη των συντηρητικών εκλογέων.

Μύθος

Ωστόσο, αναγνωρίζουν πως είναι ικανός να κόψει απ’ το δικό τους νούμερο ψήφους απαραίτητες για την υλοποίηση της στρατηγικής της πρώτης Κυριακής. Ο ανταγωνισμός στα δεξιά της δεξιάς παράταξης είναι σκληρός. Τα ακροατήρια τα οποία σκοπεύει να προσεγγίσει έχουν πληθώρα κομματικών επιλογών πια – ενώ ορισμένα τον βρίσκουν υπερβολικά συστημικό για τα γούστα τους, αφού έχει διατελέσει πρωθυπουργός του μνημονίου.

Στο κυβερνητικό στρατόπεδο, όμως, διακρίνουν ότι έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει μια ακόμη σκουρόχρωμη μουτζούρα στον μπλε εκλογικό χάρτη – να προσθέσει στο πρόβλημα του Βορρά κι ένα στην Πελοπόννησο, όπου διατηρεί δυνάμεις, δηλαδή. Η πραγματική απειλή για τη ΝΔ δεν είναι ο Σαμαράς, επομένως. Είναι ο μύθος του Σαμαρά. Είναι οι συνειρμοί τους οποίους δημιουργεί η επιθυμία του να φτιάξει ΙΧ κόμμα για δεύτερη φορά στην πολιτική του σταδιοδρομία. Ο ίδιος φαίνεται να το γνωρίζει. Ετσι, προτιμά να τροφοδοτεί τον «θρύλο» του με διαρροές για την κινητικότητά του ή σιβυλλικές δηλώσεις για τις προθέσεις του. Η σεναριολογία τον ευνοεί. Οσο δεν ανακοινώνει επίσημα την ίδρυση ενός πολιτικού φορέα (και μετράται ως δυνητικός παίκτης), συντηρεί τη δυσανάλογα μεγαλύτερη της απήχησής του στο ευρύ κοινό επιρροή του στο πολιτικό σκηνικό. Βέβαια, οι μύθοι είναι για να απομυθοποιούνται.

Keywords
Τυχαία Θέματα