Χάνεται το μήνυμα

Eίδα ένα βίντεο του προέδρου Κυριάκου στα social media, διανθισμένο με συνεντεύξεις του δρόμου, όπου παιδιά, νέοι, απαντούν στο βασικό ερώτημα, αν γνωρίζουν κάτι για τα φορολογικά μέτρα (φοροαπαλλαγές, κίνητρα κ.λπ.) που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση στη ΔΕΘ, τον Σεπτέμβριο, και τους αφορούν. Οι απαντήσεις των παιδιών είναι απογοητευτικές για τις επιδόσεις του επικοινωνιακού επιτελείου της κυβέρνησης. Κανένα δεν γνώριζε τι είναι αυτά τα μέτρα και όποιος/α απάντησε καταφατικά ότι κάτι

είχε ακούσει, ήταν τόσο αποσπασματική η γνώση του, που στην πραγματικότητα ούτε αυτός/ή γνώριζε τι ακριβώς αφορούν. Το αποτέλεσμα ήταν να αρχίσει να περιγράφει ο ίδιος ο Κυριάκος κάποια από τα μέτρα αυτά και εμμέσως πλην σαφώς να ξεμπροστιάζει όλο αυτό το επιτελείο που τον περιβάλλει και δεν έχει κάνει τη δουλειά που έπρεπε, ώστε να πληροφορηθούν οι νέοι τα μέτρα που τους αφορούν. Ευκαιρίας δοθείσης, προτείνω να στείλει το ίδιο συνεργείο στην Ερμού να ρωτήσει μεγαλύτερα σε ηλικία άτομα για το αν γνωρίζουν τα μέτρα του – οι απαντήσεις θα είναι ίδιες και χειρότερες. Στοιχηματίζω. Πολύ απλά, διότι στον ορυμαγδό των ανακοινώσεων αυτού του τύπου, όπως στη ΔΕΘ, χάνεται το κεντρικό μήνυμα και τα ποσοστούλια δεν βελτιώνονται. Αντιθέτως…

Η Βουλή θυμίζει ΚΑΠΗ

Γιατί όμως αυτή η (προηγούμενη) αναφορά; Μήπως με κόφτει εμένα αν πέρασαν τα μέτρα της ΔΕΘ στην κοινωνία; Ποσώς, απαντώ! Αλλωστε είμαι εξ αυτών που είχαν διατυπώσει τη σχετική πρόβλεψη – σε έναν μήνα, είχα γράψει τη Δευτέρα 8/9, κανείς δεν θα θυμάται ποια μέτρα εξήγγειλε ο Κυριάκος το Σαββατοκύριακο στη Θεσσαλονίκη. Επιβεβαιώθηκα!

Επανέρχομαι: ο λόγος που αναφέρομαι στους νέους που καταγράφονται στο βίντεο του Κυριάκου είναι άλλος. Οτι τα παιδιά δεν δίνουν δεκάρα για την πολιτική. Αν όχι όλα, τουλάχιστον η μεγάλη πλειοψηφία τους. Και ο λόγος δεν είναι άλλος από το ότι το ευαγές ίδρυμα του ελληνικού κοινοβουλίου θυμίζει… ΚΑΠΗ, που λέγαμε παλιά. Το επιβεβαιώνει και μια έρευνα που παρουσίασε μια ταλαντούχος ερευνήτρια, η κ. Τζ. Μαυροπούλου, σε προχθεσινή εκδήλωση του Ινστιτούτου για τη Σοσιαλδημοκρατία In Social.

Κατά την κ. Μαυροπούλου, η μεγάλη πλειοψηφία των ελλήνων βουλευτών είναι άνδρες, άνω των 60 ετών, με πανεπιστημιακή ή μεταπτυχιακή μόρφωση, από ανώτερη κοινωνική τάξη και με εμπειρία στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Η Βουλή σήμερα, αναφέρει, αποτελείται από καριερίστες πολιτικούς «αποκομμένους από τη μέση ελληνική κοινωνία»!

Τραγικό. Και αρκούντως ενδεικτικό τού γιατί οι νέοι δεν συμμετέχουν. Τι να κάνουν άλλωστε στο μαυσωλείο;

Λείπουν οι νέοι και οι γυναίκες

Σε αυτό το «μαυσωλείο», λοιπόν, δεν λείπουν μόνο οι νέοι, λείπουν απελπιστικά και οι γυναίκες. Από τους 300 αντιπροσώπους του έθνους, μόνο οι 69 είναι γυναίκες, δείγμα ότι η ελληνική κοινωνία, και δυστυχώς και οι γυναίκες, αποφεύγουν να ψηφίσουν γυναίκες για εκπροσώπους στη Βουλή. Παρότι λοιπόν η πολιτική είναι γένους θηλυκού και παρά το γεγονός ότι για τη σύνταξη των ψηφοδελτίων των κομμάτων ισχύει ποσόστωση 40% στη συμμετοχή γυναικών, η κοινωνία δεν τους αναγνωρίζει την ικανότητα να την εκπροσωπήσουν. Θλιβερό, δεν είναι; Είναι! Και πρέπει να αλλάξει. Οπως και η σχετική νοοτροπία, ότι η ενασχόληση με την πολιτική είναι ανδρικό προνόμιο…

Υπάρχουν όμως κι άλλα, πολύ σοβαρά, συμπεράσματα στην έρευνα της κ. Μαυροπούλου. Ανασύρω ένα για να έχουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα τού τι Βουλή έχουμε: 255 βουλευτές, ποσοστό 87% επί του συνόλου, προέρχονται από την ανώτερη κοινωνική τάξη, 20 (ποσοστό 6,9%) από την κατώτερη και 18 βουλευτές (ποσοστό 6,1%) ανήκουν στην εργατική τάξη, η οποία, ως γνωστόν, «πάει στον Παράδεισο». Το σπορ είναι, λοιπόν, γι’ αυτούς που έχουν «λυμένα» τα θέματά τους.

Τροφή για σκέψη, όλα αυτά. Food for thought, όπως λένε και στην εύανδρο Ηπειρο οι συμπατριώτες μου σε ανάλογες περιπτώσεις…

Λαοφιλής σε… επιλεγμένο ακροατήριο

Κατάντησε βαρετό να διαβάζει κανείς δημοσκοπήσεις, οι οποίες δημοσιοποιούνται σωρηδόν το τελευταίο διάστημα και δεν έχουν να προσθέσουν τίποτε περισσότερο σε αυτό που μας είπαν οι ίδιες εταιρείες τον προηγούμενο μήνα, τον παραπροηγούμενο και ούτω καθεξής. Οτι η ΝουΔου προηγείται του ΠΑΣΟΚ, τόσο ώστε να μην αμφισβητείται η επικυριαρχία της, και πως μετά το ΠΑΣΟΚ, που κατατάσσεται δεύτερο, το χάος. Και πού και πού καταγράφονται διάφορες αυξομειώσεις στα ποσοστά του… χάους, ενώ ως αλατοπίπερο προβάλλονται ποσοστά για κόμματα που δεν υπάρχουν – Τσίπρας, Καρυστιανού, Σαμαράς. Ωραία. Και στη δρώσα πολιτική, τι;

Στη δρώσα πολιτική έχουμε υπέροχες στιγμές. Η «λαοφιλία» του Πρωθυπουργού, που αποτυπώθηκε από τις κάμερες κατά την εσπευσμένη έξοδο της πρωθυπουργικής αυτοκινητοπομπής από ένα πρόχειρο άνοιγμα στην περίφραξη του αεροδρομίου της Αλεξανδρούπολης, είχε (ανάλογη) συνέχεια χθες. Πήγε στην Ελευσίνα, με αφορμή την παραλαβή τριών νέων αεροπλάνων δασοπυρόσβεσης, και κατόπιν μίλησε σε «επιλεγμένο» ακροατήριο. Δεν θέλω να σκέφτομαι πώς (και ποιος!) έκανε το σχετικό casting των τυχερών που είχαν την ευκαιρία να αντικρίσουν από κοντά τον ηγέτη Κυριάκο και να τον ακούσουν να τους εκθέτει τα επιτεύγματα της κυβέρνησης. Θα αναφέρω μόνο ότι – όπως με πληροφόρησε ένας γνωστός μου Ελευσίνιος – η ειδοποίηση εστάλη χθες το πρωί με SMS! Από το κόμμα.

Εδώ μιλάμε πια για άλλα κόλπα (ζόρικα) που κάνουν στην Ινδία, καταπώς έλεγε κάποτε κι ο μακαρίτης ο Νιόνιος, καλή του ώρα…

Το «παραμύθι» και τα παραμύθια

Σήμερα, πρώτα ο Θεός, θα εκδοθεί η προσωρινή διαταγή σχετικά με τα ασφαλιστικά μέτρα που απαίτησε ο εκδοτικός οίκος Gutenberg κατά του Κώστα Βαξεβάνη, σχετικά με τις άτυπες «προδημοσιεύσεις» του Βαξεβάνη στο «Documento» από το «παραμύθι με… όνομα» του προέδρου εξ εφέδρων Τσίπρα. Τουτέστιν, την απόπειρα λογοκρισίας του Βαξεβάνη, διά χειρός Τσίπρα, για να λέμε και τα πράγματα με το όνομά τους… Διότι περί αυτού πρόκειται, και οτιδήποτε άλλο λέγεται περί πνευματικών δικαιωμάτων του συγγραφέα, που δήθεν πλήττονται από τα αποσπάσματα που δημοσιεύει το «Documento», είναι παραμύθια, καλή ώρα σαν το «παραμύθι» των 762 σελίδων που θα μας σερβίρει ο εξ εφέδρων πρόεδρος Αλέξης.

Παντού στον κόσμο συμβαίνει, και το μόνο που καταλαβαίνω ότι δεν αρέσει στον Τσίπρα είναι ότι οι αποκαλύψεις Βαξεβάνη, και τα σχόλια που κάνει, του μπερδεύουν τον στρατηγικό σχεδιασμό για την προώθηση του βιβλίου. Αυτό, τίποτε άλλο, δεν βρίσκεται πίσω από την έωλη και απολύτως καταδικαστέα απόπειρα Τσίπρα να φιμώσει το «Documento»… Μην τρελαθούμε κιόλας…

Ο σκανδαλιάρης πρωθυπουργός

Μέχρι πάντως να εκδοθεί η απόφαση, ο Κώστας μάς έδωσε ένα ακόμη δείγμα – χθες – της συγγραφικής δεινότητας Τσίπρα, διά χειρός Μαραντζίδη. Πρόκειται για ένα απόσπασμα, τόσο ενδεικτικό τού τι συνέβαινε στο Μέγαρο Μάξιμου, όπου υπήρχε ένας… σκανδαλιάρης πρωθυπουργός και κάτι υπουργοί του που – κατ’ αυτόν – του έβαζαν τρικλοποδιές. Αλλά δεν τους απέλυε, γιατί, όπως καταλαβαίνουμε, τους ψιλοφοβόταν. Κωμωδία, κανονική, δηλαδή. Διαβάστε και βγάλτε συμπέρασμα: «…ήξερα (ο Τσίπρας δηλαδή ήξερε, όχι εγώ) ότι ο Ευκλείδης και ο Γιώργος (σ.σ. Χουλιαράκης) θα μου προσέφεραν ένα πακέτο γύρω στα 400 εκατομμύρια, που πίστευα ότι δεν ήταν αρκετά (για κοινωνικό πακέτο εννοείται…). Ετσι έκανα μια σκανδαλιά (άχου, ο… σκανδαλιάρης!!!). Πήρα την απόφαση να τους παρακάμψω και να αναθέσω στον Κουτεντάκη, Γενικό Γραμματέα Δημοσιονομικής Πολιτικής, και στην Αχτσιόγλου να υλοποιήσουν το σχέδιο… μαζί με την επιπλέον οδηγία: να μείνει το σχέδιο μεταξύ μας. Εκανα κι άλλη μια “σκανδαλιά” (ο σκανδαλιάρης, δις!!!). Ενώ κανόνισα με τον Τσακαλώτο και τον Χουλιαράκη να συναντηθούμε για τα του μερίσματος το βράδυ της 8ης Δεκεμβρίου στο Μαξίμου, με την αιτιολογία ότι θα επέστρεφα τότε από το Ισραήλ, προγραμμάτισα να έρθω νωρίτερα. Και με απόλυτη διακριτικότητα, οργανώθηκε η μαγνητοσκόπηση του διαγγέλματός μου».

Από του χάρου τα δόντια γλιτώσαμε, κάντε τον σταυρό σας!

Ο τύπος, και οι γύρω του, είναι για τα πανηγύρια…