«Ασπίδα» εναντίον drones σε Αιγαίο – Εβρο

Την ώρα που η Τουρκία οξύνει και πάλι τη ρητορική της, με πιο πρόσφατη την αναφορά του κυβερνητικού εταίρου του προέδρου Ερντογάν Ντ. Μπαχτσελί, που αφού κόμπασε για τα προϊόντα της τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας και τις νίκες σε Μαντζικέρτ και Σμύρνη υπενθύμισε τη φράση του κουρσάρου Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα «όποιος κυβερνά στις θάλασσες κυβερνά τον κόσμο», συμπληρώνοντας πως «οι μέρες που οι προκλήσεις των κακομαθημένων παιδιών κατά της Τουρκικής Δημοκρατίας γίνονταν αντικείμενο χειροκροτημάτων στο Αιγαίο και την Ανατολική

Το εξοπλιστικό πρόγραμμα της Αθήνας και η πιο βαθιά και δομική μεταρρύθμιση των Ενόπλων Δυνάμεων από τη Μεταπολίτευση και μετά που ακούει στο όνομα «Ατζέντα 2030» τρέχουν με γοργούς ρυθμούς για τα ελληνικά δεδομένα. Μέχρι το τέλος Ιουλίου θα έχει γίνει το ΚΥΣΕΑ που θα δώσει το πράσινο φως για την απόκτηση των ισραηλινών αντιβαλλιστικών και αντιαεροπορικών συστημάτων BARAK, «Σφενδόνη του Δαβίδ» και SPYDER, που θα είναι βασικά κομμάτια της «Ασπίδας του Αχιλλέα», του θόλου δηλαδή που φτιάχνει η Ελλάδα για την άμυνά της.

Αυτό που επίσης φαίνεται να προχωρά, αν και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, είναι τα οχυρωματικά έργα στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και τον Εβρο. Πίσω από τον όρο «οχυρωματικά έργα», έχοντας εντρυφήσει στα διδάγματα των πολέμων σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή, είναι η επί της ουσίας υπογειοποίηση σημαντικών εγκαταστάσεων και θέσεων που έχουν να κάνουν με την άμυνα των περιοχών αυτών που μαζί με το «πυραυλικό τείχος» στοχεύουν στο να καταστήσουν την περιοχή αυτή απροσπέλαστη σε κάθε αντίπαλο και ειδικά αντιπάλους σαν αυτούς που έχουν τεράστιους αριθμούς drones.

«Θα προστεθούν 207 έργα στην ηπειρωτική Ελλάδα και 315 έργα στη νησιωτική Ελλάδα. Η πρόβλεψη είναι ότι το 100% θα έχει ολοκληρωθεί στο βάθος μιας τριετίας. Και αυτά, όπως και πολλές άλλες μεταρρυθμίσεις, θα έπρεπε να έχουν γίνει χθες. Εχουμε υπολογίσει τον προϋπολογισμό αυτών των έργων στα 65 εκατομμύρια ευρώ», είχε αναφέρει σχετικά με αυτά τα έργα πέρυσι τον Ιούλιο ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Νίκος Δένδιας. Στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή αποδείχθηκε ότι οι παραδοσιακές, υπέργειες στρατιωτικές βάσεις είναι εξαιρετικά ευάλωτες σε επιθέσεις κορεσμού από φθηνά, αλλά θανάσιμα μη επανδρωμένα αεροχήματα (drones) και πυραύλους ακριβείας. Για να επιβιώσει ένας στρατός και να αντεπιτεθεί, πρέπει να είναι αόρατος και βαριά οχυρωμένος.

Η νέα στρατηγική προβλέπει τη ριζική αναδιοργάνωση. Δεκάδες μικρά, μη βιώσιμα στρατόπεδα συγχωνεύονται. Στη θέση τους δημιουργούνται λιγότερες αλλά ισχυρότερες και κυρίως ημιυπογειοποιημένες ή πλήρως υπογειοποιημένες βάσεις μακριά από τα μάτια εχθρικών δορυφόρων και αναγνωριστικών drones. Η υπογειοποίηση αποτελεί το «κλειδί» για την επιβιωσιμότητα των δυνάμεων απέναντι σε ένα ξαφνικό πρώτο πλήγμα.

Τα έργα αυτά, αν και κρατούνται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας για λόγους εθνικής ασφαλείας, περιλαμβάνουν τη δημιουργία υπόγειων καταφυγίων για το προσωπικό, θωρακισμένων αποθηκών πυρομαχικών, καθώς και κρυφών κέντρων διοίκησης και ελέγχου (C4I) που προσφέρουν προστασία ακόμα και από βαρέα βλήματα πυροβολικού, διασφαλίζοντας ότι η αμυντική ικανότητα κάθε νησιού θα παραμείνει ανέπαφη σε περίπτωση σύρραξης.

Στις νέες υπόγειες και ημιυπόγειες θέσεις δεν θα κρύβονται απλώς στρατιώτες, αλλά έξυπνα, κινητά οπλικά συστήματα μεγάλης ακριβείας, όπως οι ισραηλινοί πύραυλοι Spike NLOS. Τα συστήματα αυτά θα παραμένουν απόλυτα προστατευμένα και αόρατα κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Σε περίπτωση απειλής, θα μπορούν να αναδύονται, να καταφέρουν καίρια πλήγματα κατά εχθρικών ναυτικών μονάδων ή αποβατικών δυνάμεων σε αποστάσεις δεκάδων χιλιομέτρων, και στη συνέχεια να επιστρέφουν άμεσα στην ασφάλεια των υπόγειων οχυρών τους πριν εντοπιστούν.

Με τον τρόπο αυτό, κάθε νησί του Ανατολικού Αιγαίου παύει να είναι ένας παθητικός αμυντικός θύλακος και μετατρέπεται σε ένα αυτόνομο, «αβύθιστο φρούριο».