Αποτύπωμα

«Οι άνθρωποι αντέχουν πολλούς σκοτωμούς», έγραψε ο Φρανκ ΜακΚoρτ στο βιβλίο «Οι στάχτες της Αντζελας» (Angela’s Ashes). Οσο ζοφερή κι αν είναι αυτή η φράση, αναφερόταν στην ανθεκτικότητα, στο πόση φτώχεια και κακοποίηση μπορεί να υπομείνει ένας άνθρωπος και παρ’ όλα αυτά να επιβιώσει. Ομως η άλλη πλευρά της ανθρώπινης ικανότητας για πόνο είναι το πόσα μπορούν να μας επιβληθούν και τελικά να κανονικοποιηθούν.

Είναι απορίας άξιο το πώς ο πόλεμος – αρχικά σοκαριστικός και αβάσταχτος – γίνεται κάτι δεδομένο. Λίγες συγκρούσεις το έχουν καταδείξει τόσο έντονα όσο ο πόλεμος στο Ιράν. Εχουμε

μια ειρηνευτική συμφωνία τώρα, γι’ αυτό να είμαστε ευγνώμονες. Οι αγορές αντέδρασαν με τη συνήθη διακύμανση. Αλλά οι υπόλοιποι, που δεν επενδύουμε σε συμβόλαια πετρελαίου, θα ήταν δικαιολογημένο να μη δείξουμε καμία αντίδραση στην επικείμενη ειρήνη – ο Ντόναλντ Τραμπ είχε δώσει την ίδια υπόσχεση σχεδόν σαράντα φορές.

Τα Στενά του Ορμούζ μπορεί τώρα να ανοίξουν ξανά. Πέρα όμως από το οικονομικό κόστος, υπάρχουν και πιο αφηρημένες, λιγότερο μετρήσιμες επιπτώσεις, που αξίζει να συλλογιστούμε ακόμη κι αν η συμφωνία αποδειχθεί βιώσιμη. Υπήρξε μια αποσταθεροποιητική επίδραση σε εκατομμύρια ανθρώπους που έζησαν τον πόλεμο, με την οικονομική, επαγγελματική και προσωπική ζωή τους να κλονίζεται από τις ραγδαίες αναδιατάξεις που επέφερε η καταστροφική, πολεμοχαρής συνεργασία του Τραμπ και του Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Μαζί, αποφάσισαν να προωθήσουν τις ατζέντες τους στη Μέση Ανατολή, αδιαφορώντας για τις συνέπειες για τους κατοίκους της περιοχής. Οι εκεχειρίες χαρακτηρίζονται «εύθραυστες», «ασταθείς», «υπό δοκιμασία» ή «υπό αμφισβήτηση» και γύρω τους εξελίσσεται ένας γνώριμος πλέον χορός με υποσχέσεις για μια επικείμενη μόνιμη συμφωνία με το Ιράν, ακολουθούμενες από τα αναπόφευκτα σημεία τριβής. Ο τρόπος διαχείρισης της επαναλειτουργίας των Στενών του Ορμούζ, ο εμπλουτισμός ουρανίου από το Ιράν και οι περιορισμοί στο πυραυλικό του πρόγραμμα είναι μόνο μερικά από τα ακανθώδη ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν, προκειμένου να επιστρέψει πραγματικά η ειρήνη.

Τίποτε σε αυτή τη διαδικασία δεν μπορεί να εμπνεύσει εμπιστοσύνη ή βεβαιότητα. Πρόκειται για μια μακάβρια παρτίδα σκακιού. Πολλώ μάλλον ενώ το Ισραήλ κατέχει σχεδόν το 20% του λιβανικού εδάφους, με έναν πρωθυπουργό που δείχνει να αψηφά τον Τραμπ.

Το ζήτημα του Λιβάνου δεν θα επιλυθεί από τη μια μέρα στην άλλη. Η Γάζα παραμένει μια ανοιχτή πληγή. Οι Ιρανοί διατηρούν τη δύναμη να παραλύσουν την περιοχή και την παγκόσμια οικονομία μέσω επιθέσεων και ελέγχου των Στενών του Ορμούζ. Οι αραβικές χώρες παραμένουν εγκλωβισμένες σε μια κατάσταση ανασφάλειας, όμηροι της αδύνατης ισορροπίας ανάμεσα σε Τεχεράνη, Τελ Αβίβ και Ουάσιγκτον. Η αίσθηση ότι έτσι έχουν τα πράγματα θα παγιωθεί, καθώς οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να προσπαθούν να ζήσουν τις ζωές τους.

Keywords
Τυχαία Θέματα