Απογοήτευση

18:04 9/10/2026 - Πηγή: Τα Νεα

Είναι από τις φορές που η αντιπολίτευση, από τη βαθιά Δεξιά ως τη ριζοσπαστική Αριστερά, αντιδρά με τον ίδιο τρόπο σε μια εξέλιξη, χρησιμοποιώντας ακόμη και τις ίδιες λέξεις. «Πόντιο Πιλάτο» χαρακτήριζαν χθες τον Μάρκο Ρούμπιο δύο εφημερίδες διαφορετικού ιδεολογικού προσανατολισμού η μία από την άλλη, την ίδια παρομοίωση χρησιμοποίησε και ο Αλέξης Τσίπρας, πληροφορώντας μας μάλιστα ότι είναι «βαθιά απογοητευτικό» το ότι ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών δεν υποστήριξε ανοιχτά την

Ελλάδα στο ζήτημα του καλωδίου.

Στην πραγματικότητα, ο Ρούμπιο είπε το αυτονόητο: ότι τέτοιου είδους ζητήματα «σχετίζονται με λεπτές καταστάσεις που εμπεριέχουν και συμπεριλαμβάνουν και άλλες χώρες», ότι είναι «ευαίσθητα και ζωτικής σημασίας» και ότι «είναι καλύτερα να αντιμετωπίζονται μέσω της διπλωματίας και όχι με συνεντεύξεις Τύπου».

Την ίδια διατύπωση θα χρησιμοποιούσε οποιοσδήποτε αμερικανός υπουργός ήταν στη θέση του, είτε εκπροσωπούσε μια κυβέρνηση με πολύ στενές σχέσεις με την Τουρκία όπως η σημερινή είτε στεκόταν πιο κριτικά απέναντι στη σχέση της γειτονικής χώρας με τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Ρούμπιο «νίπτει τας χείρας του», όπως η διαβεβαίωσή του ότι «οι ΗΠΑ θα δραστηριοποιηθούν παρασκηνιακά για να αποσοβήσουν μια ενδεχόμενη κρίση με αφορμή την υπόθεση του καλωδίου» δεν σημαίνει ότι «τάσσεται καθαρά υπέρ των δικών μας θέσεων».

Ακόμη και η σημερινή αμερικανική κυβέρνηση, που δεν λες κι ότι απαρτίζεται από ειδικούς, αντιλαμβάνεται ότι η διαμάχη για το καλώδιο είναι εξίσου απλή με όλο το πλέγμα των ελληνοτουρκικών διαφορών: θα μπορούσε να λυθεί με διάλογο, χωρίς καμιά από τις δύο πλευρές να παραιτηθεί από κυριαρχικά της δικαιώματα. Ζήτημα «άδειας» δεν υπάρχει, αυτό έχει ξεκαθαριστεί. Η Τουρκία ζητά να υπάρχουν «ενημέρωση» και «συντονισμός», ώστε να μη δημιουργούνται από καμιά πλευρά τετελεσμένα σε μη οριοθετημένες θαλάσσιες ζώνες. Και αυτό θα το αναλάβει, όπως όλα δείχνουν, η γαλλική πλευρά, δείχνοντας την αναγκαία «ευελιξία».

Συνιστά αυτή η ευελιξία «υποχώρηση»; Εχει δίκιο ο Αγγελος Συρίγος όταν λέει ότι υποχωρήσαμε δύο φορές στην Κάσο, προκαλώντας την έκρηξη οργής των υπερπατριωτών και την αμήχανη αντίδραση του κυβερνητικού εκπροσώπου; Εξαρτάται από τη σκοπιά που το βλέπει κανείς. Αν πιστεύουμε ότι η πόντιση του καλωδίου είναι μια ευκαιρία να δείξουμε στην Τουρκία πόσο ισχυροί έχουμε γίνει και να μετρήσουμε τους εχθρούς και τους φίλους μας, τότε οτιδήποτε δεν οδηγεί σε παράδοση της γειτονικής χώρας άνευ όρων συνιστά εθνική ήττα. Αν, αντιθέτως, αποδεσμεύσουμε αυτή την κίνηση από τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό ισχύος και της αποδώσουμε την πραγματική της διάσταση, μια ενεργειακή συνεργασία δηλαδή με συγκεκριμένα οικονομικά οφέλη, τότε τα πράγματα θα απλουστευθούν και η «συνεννόηση» θα πάψει να παραπέμπει σε «μειοδοσία».

Θα απογοητευτεί βέβαια ο Τσίπρας και θα θυμώσει ο Σαμαράς. Κάθε μάχη όμως έχει και παράπλευρες απώλειες.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords