Απλοποίηση και έλεγχος

Η απαγόρευση χρήσης μετρητών παραγνωρίζει κάτι πολύ σημαντικό: όσοι προτιμούν τα μετρητά αναγκάζονται πλέον να τα χρησιμοποιούν κρυφά, χωρίς να εκδίδονται τα νόμιμα παραστατικά.

Πράγματι, οι αδήλωτες συναλλαγές γίνονται με μετρητά. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η απαγόρευση των μετρητών τις καταπολεμά. Ισα ίσα, σπρώχνει στη «μαύρη» οικονομία συναλλαγές που χωρίς αυτήν θα δηλώνονταν.

Ερχεται ένας πελάτης και κάνει λογαριασμό 600, 1.500 ή 3.000 ευρώ. Απαιτεί όμως να πληρώσει τοις μετρητοίς.

Ο επιχειρηματίας μπαίνει σε πολύ δύσκολη θέση. Για χιλιάδες χρόνια, το να εισπράξει τα χρήματα και να παραδώσει τα αγαθά ήταν αυτονόητη πράξη. Πλέον είναι παράνομο και τιμωρείται πολύ αυστηρά.

Μπαίνει, λοιπόν, ένα ηθικό δίλημμα: θα διώξει τον πελάτη; Αν το κάνει, διαπράττει το μεγαλύτερο αμάρτημα ενός εμπόρου· να μην εξυπηρετήσει πελάτη που θέλει να αγοράσει στην τιμή που ζητά. Εστω, όμως, ότι υπερνικά η νομιμότητα και αρνείται τη συναλλαγή. Βλέπει τον πελάτη να φεύγει. Θα αγοράσει από κάπου αλλού.

Ο νόμιμος επιχειρηματίας απογοητεύεται: «Χάνω τόσες πωλήσεις κάθε μήνα. Πωλήσεις που πάνε στον ανταγωνισμό. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό». Ρωτά πρώτα τον λογιστή του, που ως νόμιμος και σωστός δεν δέχεται κουβέντα. Συζητά, όμως, το πρόβλημα με τον κύκλο του και βρίσκει τον λογιστή που αντί για γνώσεις, ακεραιότητα και συνέπεια, προσφέρει προσβάσεις, χειραγώγηση ελεγκτών και προστασία παράνομων συναλλαγών.

Κάποια στιγμή ο καταστηματάρχης υποκύπτει. Αφήνει τη γνώση και την ακεραιότητα για τις προσβάσεις και την προστασία. Και ξαφνικά τα έσοδά του αυξάνονται, τα προβλήματά του λύνονται. Τι έμαθε; Οτι η παρανομία επιβραβεύεται και η νομιμότητα τιμωρείται. Το ίδιο μάθημα πήρε και ο σωστός λογιστής, που βλέπει τους πελάτες του να μειώνονται.

«Ναι, αλλά πλέον θα φοβάται τον έλεγχο», σας ακούω να σκέφτεστε. Δυστυχώς, στην Ελλάδα όσο πιο νόμιμος είσαι τόσο περισσότερο φοβάσαι τον έλεγχο. Και από ποιον ελεγκτή; Από την ΑΑΔΕ, που εδώ και δύο χρόνια ισχυρίζεται χωρίς ντροπή ότι δεν μπορεί να διαπιστώσει ποιες επιχειρήσεις εισπράττουν με κάρτα και δεν κόβουν αποδείξεις, οπότε η διασύνδεση των POS με τις ταμειακές μηχανές προβάλλεται ως μοναδική και επαναστατική λύση;

Ακριβώς επειδή οι έλεγχοι δεν ασχολούνται με την ουσία, το κενό καλύπτεται με πανάκριβα οριζόντια πρόστιμα, όχι για διαπιστωμένη φοροδιαφυγή, αλλά για την υποψία της. Οσο τυπική κι αν είναι μια επιχείρηση, κάποια στιγμή κάτι θα ξεχαστεί, και αν βρεθεί τότε στο στόχαστρο, δεν θα γλιτώσει. Οι παράνομες πρακτικές, ίσα ίσα, τη βοηθούν να αντέξει το πρόστιμο, αν έχει αυτή την ατυχία.

Ο φαύλος αυτός κύκλος συμβαίνει με κάθε τυπολατρική διάταξη. Τον ζήσαμε επί δεκαετίες με τον διαβόητο Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων (ΚΒΣ), που δεν είχε όμοιό του πουθενά στον κόσμο. Η τρόικα κατήργησε τον ΚΒΣ το 2012. Η τυπολατρία, όμως, επέστρεψε θριαμβευτικά μέσω της ψηφιοποίησης, που αντί να απελευθερώσει τις διαδικασίες, τυποποιεί κάθε μικρολεπτομέρεια και εξουθενώνει κάθε παραγωγικότητα.

Απαιτούνται επειγόντως απλοποίηση διαδικασιών και ουσιαστικοί έλεγχοι. Στρεβλοί νόμοι, όπως η απαγόρευση των μετρητών για συναλλαγές πάνω από 500 ευρώ, μπορεί να έχουν καλές προθέσεις, αλλά τελικά τιμωρούν την ειλικρίνεια και οδηγούν ευσυνείδητους επιχειρηματίες στην παρανομία από ανάγκη.

Ο Αγαμέμνων Σταυρόπουλος είναι λογιστής και φοροτεχνικός

Keywords
Τυχαία Θέματα