Αντε γεια, Μαδούρο!

Είναι υπέροχο και συγχρόνως απολύτως τρομακτικό. Υπέροχο να βλέπεις τον Μαδούρο σιδηροδέσμιο να εύχεται «καλό βράδυ» και «καλή χρονιά» στους δεσμώτες του. Τρομακτικό, όμως, να βλέπεις τις Ηνωμένες Πολιτείες να συμπεριφέρονται όπως η Ρωσία του Πούτιν. Γιατί, μην αμφιβάλλετε, αν κάποιος έσκασε από τη ζήλια του για την «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, αυτός ήταν ο πρόεδρος της Ρωσίας. Πόσο θα ήθελε να μπορούσε να κάνει το ίδιο με τον

Ζελένσκι! Ενας άλλος που φαντάζομαι ότι θα ένιωσε μεγάλο θαυμασμό πρέπει να ήταν ο πρόεδρος Σι της Κίνας. Γιατί, αν η Αμερική του Τραμπ επεμβαίνει με στρατιωτικά μέσα στη λεγόμενη αυλή της, τότε γιατί να μην κάνει και η Κίνα το ίδιο με τη δικιά της αυλή και την Ταϊβάν; Πολύ περισσότερο όταν ο ίδιος ο Τραμπ ανακοινώνει ότι εφεξής οι Αμερικανοί θα διοικούν τη Βενεζουέλα! Και, φυσικά, το ίδιο ισχύει και για τους Ρώσους. Η Ουκρανία είναι στην αυλή τους.

Η στρατιωτική επιχείρηση δεν εξέπληξε όσους παρακολουθούσαν την κλιμάκωση στην περιοχή. Οι Αμερικανοί είχαν συγκεντρώσει περίπου το 10% του στόλου τους στ’ ανοιχτά της Βενεζουέλας, μεταξύ των οποίων δύο αεροπλανοφόρα. Ηταν φανερό ότι τέτοια συγκέντρωση δυνάμεων δεν είχε γίνει με τον σκοπό να βυθίζουν τα ταχύπλοα που μεταφέρουν ναρκωτικά, κάτι άλλο και μεγαλύτερο ετοιμαζόταν και το είδαμε να συμβαίνει. Η περιγραφή της στρατιωτικής επιχείρησης από τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου, στρατηγό Νταν Κέιν, ήταν εντυπωσιακή στις λεπτομέρειες που αποκάλυψε, ιδίως όσον αφορά την προετοιμασία της και το υψηλό επίπεδο διακλαδικής συνεργασίας. Ομως ο σκοπός του ήταν ακριβώς να εντυπωσιάσει το διεθνές ακροατήριο με τις δυνατότητες της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος και να εδραιώσει την πεποίθηση ότι η επιτυχία ήταν αποτέλεσμα του υψηλού επαγγελματισμού. Ο λόγος που το έκανε, υποψιάζομαι, ήταν για να τραβήξει την προσοχή μακριά από τη συνεργασία των Αμερικανών με στελέχη στο εσωτερικό του καθεστώτος, που είναι πολύ πιθανό να υπήρξε. Ο στρατηγός ανέφερε μόνο την παρουσία πρακτόρων της CIA στο έδαφος.

Προξενεί εντύπωση, όμως, πως δεν σημειώθηκε καμία αντίσταση στην επιχείρηση των Αμερικανών. Ο Μαδούρο, άλλωστε, προστατευόταν από κουβανούς σωματοφύλακες. Πώς εξηγείται ότι η απαγωγή έγινε μέσα σε 28 λεπτά, χωρίς καθόλου σοβαρή αντίδραση; Ηταν μόνο η αμερικανική ανωτερότητα ή και κάτι ακόμη; Οι υποψίες για εσωτερική συνεργασία με το καθεστώς ενισχύονται και από τις δηλώσεις του προέδρου Τραμπ. Ηταν εξωφρενικό να τον ακούμε να λέει ότι η Μαρία Κορίνα Ματσάδο, η βραβευμένη με Νομπέλ αρχηγός της αντιπολίτευσης, «δεν είναι σεβαστή και δημοφιλής» στον λαό της Βενεζουέλας, ενώ η αντιπρόεδρος της χώρας, Ντέλσι Ροντρίγκες, ήταν «γενναιόδωρη και συνεργάσιμη» στις συνομιλίες της με τους Αμερικανούς. Δεδομένου ότι όλη αυτή η ιστορία γίνεται για τα πετρέλαια της Βενεζουέλας (ο ίδιος ο Τραμπ το είπε, δεν υπάρχει λόγος να ψάχνουμε παρακάτω…), αναρωτιέμαι μήπως δεν έχουμε ανατροπή καθεστώτος, αλλά απλώς απομάκρυνση του Μαδούρο.

Η κατάσταση στη Βενεζουέλα ήταν και είναι τόσο άθλια, με υπαιτιότητα του καθεστώτος, ώστε να μην υπάρχει προοπτική για το μέλλον. Ενα διεφθαρμένο καθεστώς που έχει οδηγήσει στη μετανάστευση το ένα πέμπτο του πληθυσμού της χώρας, έχει μειώσει το ΑΕΠ κατά 80% και έχει πετύχει το παγκόσμιο ρεκόρ στον πληθωρισμό (33.000% το 2013), σε τι μπορεί να ελπίζει; Δεν αποκλείω την πιθανότητα, δηλαδή, η συνεργασία με τους Αμερικανούς και η αποδοχή των όρων τους να είναι ο μόνος τρόπος για να διατηρήσουν την εξουσία. Θα φανεί στο προσεχές μέλλον. Ακόμη είναι πολύ νωρίς.

Να κλείσω το σημείωμα με λίγα λόγια παρηγοριάς για τους φίλους του Μαδούρο στην Αθήνα, που είδα ότι ξεσηκώθηκαν και βγήκαν στους δρόμους. Παιδιά, μην ανησυχείτε. Ανεξαρτήτως της ποινής που θα του επιδικάσει το δικαστήριο, υπάρχει τρόπος να καθαρίσει ο Νικόλας. Θυμίζω την περίπτωση του πρώην προέδρου της Ονδούρας, Χουάν Ορλάντο Χερνάντεζ. Αυτός ήταν συνεργάτης του διαβόητου Ελ Τσάπο και είχε καταδικαστεί για εισαγωγή 500 τόνων κοκαΐνης στις ΗΠΑ, όμως ο ίδιος ο πρόεδρος Τραμπ του έδωσε χάρη, με το επιχείρημα ότι η σύλληψη και η καταδίκη του ήταν «κομπίνα του Μπάιντεν». Επομένως, μην απελπίζεστε! Υπάρχει προηγούμενο.