O Oυναΐ είναι το… αλατοπίπερο!

Κάποιες ομάδες έχουν όλα τα υλικά, αλλά χρειάζονται εκείνη τη μικρή πινελιά που θα αλλάξει ολόκληρη την εικόνα. Στον Παναθηναϊκό αυτή η πινελιά έχει το όνομα του Αζεντίν Ουναΐ.

Ο Μαροκινός είναι κάτι σαν το αλάτι στο φαγητό. Δεν χρειάζεται πολύ για να κάνει τη διαφορά. Αρκούν μερικές επαφές με την μπάλα, μία αλλαγή κατεύθυνσης, μία έμπνευση που οι υπόλοιποι δεν θα καταλάβουν ποτέ. Και ξαφνικά το παιχνίδι αποκτά ρυθμό, χρώμα, φαντασία. Γίνεται πιο όμορφο.

Στη Λεωφόρο χρειάστηκε μόλις 26 λεπτά για να μετατρέψει ένα συνηθισμένο παιχνίδι Κυπέλλου απέναντι στην Κηφισιά σε προσωπική

παράσταση. Μπήκε στο γήπεδο και – σαν μαέστρος – άλλαξε τον τόνο. Έδωσε ταχύτητα και φαντασία στο παιχνίδι της ομάδας του και ανάγκασε την αντίπαλη άμυνα να τον… κυνηγά.

Και επειδή η πραγματική ποιότητα δεν μένει μόνο στις όμορφες ενέργειες, ο Ουναΐ έβαλε και την υπογραφή του. Δύο γκολ με το δεύτερο να μοιάζει με… ζωγραφιά!

Αυτό προσφέρει ο Ουναΐ στον Παναθηναϊκό. Το απρόβλεπτο. Εκείνη τη στιγμή που μπορεί να χαλάσει όλες τις ισορροπίες. Μία ντρίμπλα, μία κάθετη πάσα, μία κίνηση που δεν βρίσκεται γραμμένη σε κανένα τακτικό πλάνο. Ο Ουναΐ δεν παίζει απλώς ποδόσφαιρο. Το ομορφαίνει.

Το παιχνίδι με την Κηφισιά, δεν ήταν μόνο παράσταση Ουναΐ. Για τον Τζέικομπ Νίστρουπ ήταν και ένα απόγευμα αξιολόγησης. Μία ευκαιρία να δώσει χρόνο σε παίκτες που δεν βρίσκονται σταθερά στην πρώτη γραμμή των επιλογών του, αναμένοντας…  απάντηση. Δεν την πήρε από όλους.

Ο Φακούντο Πελίστρι συνεχίζει να ψάχνει τον καλό του εαυτό. Ο Ουρουγουανός και πάλι ήταν κατώτερος των περιστάσεων, των προσδοκιών και μακριά από το ταλέντο του. Του λείπει η αυτοπεποίθηση, η αποφασιστικότητα, εκείνη η σπίθα…  Στην άλλη πλευρά του νομίσματος είναι ο Τάκης Μπινιάρης. Μόλις 17 ετών, 1 μήνα και 22 ημερών, πήρε για πρώτη φορά θέση στην αρχική ενδεκάδα του Παναθηναϊκού και ήταν… μια χαρά!

Ο Νίστρουπ δεν δίστασε να του δώσει χώρο και χρόνο και ο νεαρός δεν έδειξε να τρομάζει από τη στιγμή. Για ένα παιδί αυτής της ηλικίας δεν χρειάζονται υπερβολές, ούτε βιαστικά συμπεράσματα. Η πρώτη του παρουσία ως βασικός, ήταν ακόμη ένα μικρό, αλλά σημαντικό βήμα.

Ο Κάνγκουα μπορεί να μην τραβά πάνω του τα περισσότερα βλέμματα, αλλά σπάνια θα δεις ένα παιχνίδι στο οποίο δεν θα δώσει ό,τι έχει.

Τρέχει, πιέζει, καλύπτει χώρους, προσπαθεί να υπηρετήσει κάθε ρόλο που του αναθέτει ο προπονητής του και παραμένει ένας από τους πιο φιλότιμους παίκτες του ρόστερ.

Δεν διαθέτει τη λάμψη του Ουναΐ, όμως σε μία σεζόν με συνεχόμενα παιχνίδια και απαιτήσεις, ποδοσφαιριστές με τέτοια διάθεση και συνέπεια έχουν τη δική τους ξεχωριστή αξία.

Στη Λεωφόρο άνοιξε και το πρώτο κεφάλαιο του Ανάς Σαλάχ-Εντίν με τη φανέλα του Παναθηναϊκού. Ο Νίστρουπ τον έριξε κατευθείαν στα βαθιά και τον κράτησε στο γήπεδο για ολόκληρο το 90λεπτο. Πλέον μπαίνει για τα καλά στην αγωνιστική εξίσωση του Παναθηναϊκού και δίνει στον προπονητή του ακόμη μία επιλογή, αυξάνοντας το βάθος ενός ρόστερ που ξεχειλίζει από ποιότητα.

Keywords
Τυχαία Θέματα