«H υπερπληροφόρηση δεν είναι ενημέρωση»

Στην πρώτη γραμμή της ενημέρωσης συνεχίζει να βρίσκεται το Mega αυτό το καλοκαίρι. Η πρωινή εκπομπή του σταθμού «Κοινωνία Ωρα Mega» παραμένει πιστή στο ραντεβού της με την επικαιρότητα, προσφέροντας άμεση κι ολοκληρωμένη κάλυψη των σημαντικότερων εξελίξεων.

Από σήμερα, το τιμόνι της παρουσίασής της αναλαμβάνει ο Βασίλης Τσεκούρας. Δημοσιογράφος που ξέρει καλά την αδρεναλίνη της ειδησεογραφίας, μπαίνει

στην πρωινή ενημερωτική ζώνη και μαζί με τη Βελίκα Καραβάλτσιου θα καταγράφουν καθημερινά τα θέματα που μονοπωλούν την ατζέντα της ημέρας, φιλοξενώντας παράλληλα αναλύσεις σε θέματα πολιτικής, οικονομίας, διεθνών εξελίξεων και συνδέσεις από τα σημεία της Ελλάδας όπου χτυπάει η καρδιά του καλοκαιριού.

Με αυτή την αφορμή, ο Βασίλης Τσεκούρας μίλησε στο «Νσυν».

Πώς είναι για εσένα να βρίσκεσαι στην πρωινή ζώνη αυτό το καλοκαίρι; Αλλάζει κάτι στον τρόπο που προσεγγίζεις την επικαιρότητα;

Η πρωινή ζώνη είναι το σημείο εκκίνησης της καθημερινής ενημέρωσης. Οι εποχές αλλάζουν συνεχώς και ο κόσμος αναζητά αμεσότητα, ειλικρίνεια και καθαρό λόγο. Απαιτεί όμως και μια πιο αισιόδοξη ματιά, γιατί η μέρα αξίζει να ξεκινά με ενημέρωση και χαμόγελο. Αισθάνομαι ιδιαίτερα ευτυχής που βρίσκομαι σε αυτή την εκπομπή, ως πολύ πρόσφατο μέλος της οικογένειας του Mega.

Είναι η εκπομπή πιο «ειδησεογραφική» ή πιο «ανθρώπινη» το καλοκαίρι;

Η κοινωνία χρειάζεται ανθρώπινη ενημέρωση. Αλλωστε, αυτό αποτελεί και την πτυχή αυτής της εκπομπής καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Γι’ αυτό και την έχουν αγκαλιάσει οι τηλεθεατές. Η επικαιρότητα έχει λιγότερες πολιτικές αιχμές το καλοκαίρι και περισσότερα θέματα που αγγίζουν την καθημερινότητα. Η είδηση και η ανθρώπινη διάσταση δεν είναι αντίθετες έννοιες, μπορούν και πρέπει να συνυπάρχουν. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει «ειδησεογραφικό» ή «ανθρώπινο» καλοκαίρι. Η καλή τηλεόραση είναι πάντα και τα δυο. Να ενημερώνεις, αλλά πρέπει να μιλάς και στην καρδιά του τηλεθεατή.

Ως παρουσιαστής έχεις την ευθύνη να διαχειριστείς τον ρυθμό και τη ροή. Ως ρεπόρτερ είχες την ευθύνη της πληροφορίας. Ποια ευθύνη βαραίνει περισσότερο;

Η αφετηρία είναι πάντα η ίδια: η εγκυρότητα της πληροφορίας. Χωρίς ακριβή και επαληθευμένα δεδομένα, ό,τι και αν πεις είτε ως ρεπόρτερ είτε ως παρουσιαστής χάνει την αξία του. Είναι ένας αλληλένδετος κρίκος ο ρόλος και των δυο. Ο δημοσιογράφος διασταυρώνει και μεταφέρει την είδηση. Ο παρουσιαστής προσπαθεί να τη «μεταφράσει». Φυσικά, έχει σημασία και πώς το λες: πώς θα δώσεις ρυθμό στην εκπομπή, πώς θα κρατήσεις τον τηλεθεατή μαζί σου, πώς θα μεταφράσεις την πληροφορία ώστε να γίνει κατανοητή και ουσιαστική.

Σε μια τρίωρη εκπομπή, ποια είναι εκείνη η στιγμή που νιώθεις «τώρα είμαστε πραγματικά συντονισμένοι με τον τηλεθεατή»;

Δεν είναι πάντα η στιγμή μιας «μεγάλης» είδησης. Είναι τα θέματα που τον αφορούν προσωπικά, από μια πρακτική συμβουλή, μια ιστορία που μπορεί να τον συγκινήσει έως και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στην καθημερινότητά του. Οταν οι τηλεθεατές αλληλεπιδρούν με τα μηνύματά τους, κάνουν ερωτήσεις ή μοιράζονται τη δική τους εμπειρία, είμαστε πραγματικά συντονισμένοι. Τότε δεν μιλάμε στην κάμερα, αλλά σε ανθρώπους που μας ακούν.

Η τηλεόραση είναι σήμερα πιο γρήγορη απ’ όσο αντέχουν οι τηλεθεατές ή πιο αργή απ’ όσο απαιτεί η εποχή;

Το μόνο σίγουρο είναι πως η υπερπληροφόρηση δεν είναι ενημέρωση. Η επικαιρότητα τρέχει καθημερινά με καταιγιστικούς ρυθμούς. Η τηλεόραση προσπαθεί να «τρέξει» παράλληλα με το Διαδίκτυο. Ενίοτε για να «χωρέσουν» όλες οι ειδήσεις, η τηλεόραση κινείται με ταχύτατους ρυθμούς. Η ενημέρωση δεν είναι απλώς μετάδοση των γεγονότων, είναι κατανόηση και αυτό απαιτεί χώρο και χρόνο. Εκεί πρέπει να βρούμε την ισορροπία. Δεν είναι μόνο η ταχύτητα, αλλά η κατανόηση της είδησης.

Τι δεν πρέπει να ξεχάσει ποτέ η τηλεόραση αν θέλει να συνεχίσει να «ενημερώνει»;

Τη σωστή ενημέρωση, χωρίς «γωνίες». Οι τάσεις της εποχής έχουν αλλάξει. Οι οικογένειες δεν κάθονται – όπως παλιά – να δουν όλοι μαζί ειδήσεις. Συνέβαινε και στο δικό μου σπίτι αυτό. Τα τελευταία χρόνια έχει υπάρξει μια μεγάλη «επανάσταση» με την είσοδο των social media στη ζωή μας, που σε μεγάλο βαθμό επιχείρησαν να αντικαταστήσουν τα παραδοσιακά μέσα. Η τηλεόραση πρέπει να βρει ξανά τον ρυθμό και τον ρόλο της, προσαρμοσμένη στα νέα δεδομένα. Οσο θυμάται πως απευθύνεται με αξιοπιστία στους ανθρώπους, θα συνεχίσει να ενημερώνει, κερδίζοντας καθημερινά όλο και περισσότερους.

Αν η δημοσιογραφία είχε «καλοκαιρινές εκπτώσεις», τι θα έπρεπε να βγει προσωρινά από το ρεπορτάζ;

Θα πρέπει να εκλείψουν οι υπερβολές και οι βαρύγδουπες εκφράσεις. Μάλιστα, σε μόνιμη και όχι προσωρινή βάση. Δεν μπορούν να εφαρμοστούν στη δημοσιογραφία οι «ατάκες» των reels και των TikTok. Δεν αρκεί ένας τίτλος για να αναλυθεί μια ολόκληρη είδηση ούτε μπορεί να είναι πάντα ακριβής. Η δημοσιογραφία πρέπει να ανακτήσει το χαμένο έδαφος με τους πολίτες. Υπάρχουν ρεπορτάζ που δεν τους εκφράζουν και πιστεύουν πως υπάρχει απόσταση με τα όσα βιώνουν στην καθημερινότητά τους. Στη δημοσιογραφία δεν χωρούν «εκπτώσεις», αντιθέτως χρειάζονται φρέσκες ιδέες ώστε να καλυφθεί το κενό με τους πολίτες.