Ταξί: «Πυροβολώντας» τα πόδια τους

Οι συνεχείς απεργιακές κινητοποιήσεις στον κλάδο των ταξί, έχουν μετατραπεί σε παράγοντα σοβαρής οικονομικής αιμορραγίας για τους ίδιους τους οδηγούς, ενώ ο κλάδος πλέον αντιμετοπίζει και τα όρια της κοινωνικής ανοχής.

Σε μια περίοδο που το κόστος ζωής πιέζει τα νοικοκυριά, τα λειτουργικά έξοδα παραμένουν υψηλά και η καθημερινή δουλειά γίνεται ολοένα πιο απαιτητική, κάθε ημέρα απεργίας

Η εικόνα του επαγγέλματος δείχνει ότι οι περισσότεροι οδηγοί ταξί στην Ελλάδα δεν έχουν σταθερό μισθό και εξαρτώνται άμεσα από το ημερήσιο ταμείο. Σύμφωνα με διαθέσιμα στοιχεία για την ελληνική πραγματικότητα, τα καθαρά μηνιαία εισοδήματα των επαγγελματιών του χώρου μπορεί να κυμαίνονται αρκετά, αλλά δεν είναι ασυνήθιστο να βλέπεις πολύ χαμηλά δηλωμένα νούμερα στην εφορία.

Από την άλλη πλευρά, άλλες εκτιμήσεις για καθαρό εισόδημα ταξί στην Ελλάδα, λαμβάνοντας υπ’ όψη τα πραγματικά έσοδα και τα λειτουργικά έξοδα (καύσιμα, συντήρηση, ενοίκια αδειών κ.λπ.), δείχνουν ότι ένας οδηγός μπορεί να έχει μηνιαία καθαρά έσοδα από περίπου έως 2.500 ευρώ, όταν εργάζεται κανονικά 25–30 ημέρες τον μήνα.

Με αυτό το εύρος ως βάση, η απώλεια μιας ημέρας λειτουργίας αντιστοιχεί άμεσα στην απώλεια των εσόδων εκείνης της ημέρας, αλλά και στη συσσώρευση σταθερών εξόδων που συνεχίζουν να τρέχουν (όπως ενοίκια, τέλη, πληρωμές δόσεων κ.λπ.). Αν, υπό πιο ρεαλιστικές συνθήκες, ένας οδηγός ταξί εξασφαλίζει καθαρά έσοδα της τάξης των 50–80 ευρώ την ημέρα, τότε σε μια 48ωρη απεργία, η απώλεια μπορεί να φτάσει και στα 160 ευρώ (καθαρό κέρδος).

Το ζήτημα της ηλεκτροκίνησης και ο φόβος του κόστους
Η ηλεκτροκίνηση αποτελεί τον βασικό πυρήνα των τελευταίων αντιδράσεων. Οι οδηγοί ταξί εκφράζουν φόβους για το υψηλό κόστος αγοράς ηλεκτρικών οχημάτων, για την επάρκεια των υποδομών φόρτισης και για το αν οι όποιες κρατικές ενισχύσεις επαρκούν στην πράξη. Οι ανησυχίες αυτές είναι υπαρκτές και σε μεγάλο βαθμό δικαιολογημένες. Ένα ταξί δεν είναι ΙΧ περιορισμένης χρήσης, αλλά εργαλείο δουλειάς που διανύει δεκάδες χιλιάδες χιλιόμετρα τον χρόνο. Η αυτονομία, ο χρόνος φόρτισης και η μακροχρόνια αξιοπιστία δεν είναι θεωρητικά ζητήματα, αλλά άμεσα συνδεδεμένα με το εισόδημα του οδηγού.

Ωστόσο, η ηλεκτροκίνηση δεν είναι μια επιλογή που θα κριθεί αποκλειστικά στους δρόμους με απεργίες. Είναι μια στρατηγική μετάβαση που επιβάλλεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο και, αργά ή γρήγορα, θα αφορά όλο τον κλάδο. Η σύγκρουση με αυτή την πραγματικότητα, χωρίς παράλληλη ουσιαστική διαπραγμάτευση και τεκμηριωμένες προτάσεις, οδηγεί σε αδιέξοδα.

Οι «μαντράδες» και οι πραγματικές πιέσεις
Ένα κομμάτι του κλάδου, οι λεγόμενοι «μαντράδες» ή οι επαγγελματίες με περισσότερα του ενός οχήματα, πράγματι δέχεται έντονες πιέσεις από τις αλλαγές στο θεσμικό και τεχνολογικό πλαίσιο. Τα μεγάλα κόστη επένδυσης πολλαπλασιάζονται όταν δεν μιλάμε για ένα αλλά για δέκα και είκοσι ταξί. Αυτό όμως δεν αναιρεί το γεγονός ότι το κόστος των απεργιών το πληρώνει ολόκληρος ο κλάδος, ανεξαρτήτως μεγέθους. Ο μεμονωμένος οδηγός, που δουλεύει μόνος του, πλήττεται περισσότερο από όλους.

Το κοινωνικό αποτύπωμα και η εικόνα του κλάδου
Οι συνεχείς κινητοποιήσεις κουράζουν όχι μόνο τους ίδιους τους οδηγούς, αλλά και την κοινωνία. Ο πολίτης που δεν βρίσκει ταξί, ο τουρίστας που ταλαιπωρείται, η πόλη που παραλύει, θα αρχίζουν να αντιμετωπίζουν τον κλάδο με δυσπιστία, αφού αναγκαστικά θα αναζητήσουν εναλλακτικές μορφές μετακίνησης, τις οποίες ένα ποσοστό θα τις υιοθετήσει στην καθημερινότητά του. Η κοινωνική ανοχή δεν είναι ανεξάντλητη, ειδικά όταν οι απεργίες δεν συνοδεύονται από σαφή μηνύματα και ρεαλιστικές προτάσεις.
Η μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση, οι φορολογικές ελαφρύνσεις, οι επιδοτήσεις, οι υποδομές φόρτισης και το χρονοδιάγραμμα εφαρμογής είναι πεδία όπου μπορούν να υπάρξουν συγκεκριμένες, μετρήσιμες διεκδικήσεις. Με τεκμηρίωση, με στοιχεία και με ενιαία φωνή, ο κλάδος μπορεί να πετύχει περισσότερα από όσα κερδίζει σήμερα με αλλεπάλληλες απεργίες. Το ζητούμενο δεν είναι η σύγκρουση για τη σύγκρουση, αλλά η διασφάλιση ότι οι οδηγοί ταξί θα μπορέσουν να επιβιώσουν οικονομικά σε ένα περιβάλλον που αλλάζει.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ

Τα κόλπα που έκανε για να πάρει πίσω 62.000€ από τη Ferrari που αγόρασε

Κλέβουν σχεδόν έξι εκατομμύρια λίτρα το χρόνο

Η απόσυρση ξεκίνησε