Μπιανκί: Δέκα χρόνια χωρίς τον Ζιλ

Πέρασαν δέκα χρόνια από την στιγμή που ο Ζιλ άφηνε την τελευταία του πνοή στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Νίκαιας. Θυμόμαστε ένα από τα μεγαλύτερα ανεκπλήρωτα ταλέντα του σπορ.

Το ημερολόγιο έδειχνε 5 Οκτωβρίου του 2014 όταν στην Σουζούκα της Ιαπωνίας διεξαγόταν ο 15ος αγώνας εκείνης της σεζόν, υπό καταρρακτώδη βροχή. Τα φώτα ήταν στραμμένα στην μάχη των Χάμιλτον-Ρόσμπεργκ για το πρωτάθλημα οδηγών.

Ο αγώνας καθυστέρησε να ξεκινήσει και υπήρξαν πολλοί γύροι πίσω

από το αυτοκίνητο ασφαλείας ώστε να απομακρυνθεί το νερό από την πίστα. Ωστόσο η νεροποντή δεν σταματάει. Ο τότε αλυτάρχης, Τσάρλι Γουίτινγκ, απενεργοποιεί το DRS -το οποίο είχε επιτρέψει λίγους γύρους πριν- στον 41ο γύρο. Η εντεινόμενη βροχόπτωση και η χαμηλή ορατότητα κάνουν εξαιρετικά δύσκολο το έργο των οδηγών.

Στον 42ο γύρο ο Άντριαν Σούτιλ υδρολισθαίνει στην γρήγορη αριστερή στροφή Dunlop. Η Sauber του Γερμανού βγαίνει εκτός πίστας και οι κριτές αμέσως ανεμίζουν διπλές κίτρινες σημαίες. Ταυτόχρονα επιστρατεύουν γερανό για να απομακρύνουν το μονοθέσιο. Ο Γουίτινγκ δεν βγάζει το αυτοκίνητο ασφαλείας.

Λίγα δευτερόλεπτα μετά περνάει από το σημείο η Marussia του Μπιανκί. Ο Γάλλος δεν έχει δει τις κίτρινες σημαίες. Με 213 χλμ/ώρα υδρολισθαίνει στο ίδιο σημείο με τον Σούτιλ και το μονοθέσιο του ακολουθεί παρόμοια πορεία εκτός πίστας.

Για κακή του τύχη, όμως, κατευθύνεται προς το σημείο που βρίσκεται το βαρύ όχημα περισυλλογής. Το μονοθέσιο του Μπιανκί προσκρούει με 123χλμ/ώρα στο πίσω μέρος του γερανού, ο οποίος ανασηκώνεται στιγμιαία από το έδαφος. Το roll-bar του μονοθέσιου σπάει -τότε δεν υπήρχε το halo- και το μονοθέσιο μπαίνει κάτω από τον γερανό.

Σοκ

Ήδη από τις πρώτες στιγμές γίνεται αντιληπτή η σοβαρότητα του ατυχήματος. Όλα δείχνουν ότι ο Μπιανκί έχει χτυπήσει σοβαρά στο κεφάλι. Ο αγώνας διακόπτεται οριστικά έπειτα από 4 γύρους. Λόγω της βροχόπτωσης δεν είναι δυνατή η αερομεταφορά του.

Του παρέχονται οι πρώτες βοήθειες επί τόπου και στο ιατρικό κέντρο της πίστας. Λίγο αργότερα μεταφέρεται με ασθενοφόρο στο Γιοκαΐτσι όπου και χειρουργείται άμεσα. Στις 6 Οκτωβρίου φτάνουν οι γονείς του, ενώ τρεις μέρες μετά τα αδέρφια του Μπιανκί, όπως και ο καλύτερος φίλος του, Λορέντσο Λεκλέρ, αδερφός του Σαρλ.

Ο Μπιανκί παραμένει σε κώμα μετά το χειρουργείο και η κατάστασή του περιγράφεται από τους οικείους του ως πολύ σοβαρή. Αρκετά αργότερα ο Μπιανκί μεταφέρεται στην πατρίδα του και εισάγεται στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Νίκαιας. Εκεί θα αφήσει την τελευταία του πνοή στις 17 Ιουλίου του 2015.

Το σοκ στον κόσμο της F1 είναι τεράστιο. Ο Ζιλ είναι ο πρώτος οδηγός που χάνει τη ζωή του σε αγώνα έπειτα από το τραγικό τριήμερο της Ίμολα του 1994. Πολλοί θεωρούσαν ότι ένας θάνατος οδηγού εν ώρα αγώνα ήταν κάτι σχεδόν απίθανο, με τα σύγχρονα στάνταρ ασφαλείας. Ωστόσο η Σουζούκα του 2014 τους διέψευσε.

Η κληρονομιά του Ζιλ

Ο Μπιανκί ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της γενιάς του. Η μετάβασή του μελλοντικά στην Ferrari θεωρούταν σχεδόν δεδομένη έπειτα από την εντυπωσιακή rookie season που είχε το 2014. Ωστόσο η ζωή τα έφερε διαφορετικά.

Παρά το σύντομο πέρασμά του από τον κόσμο αυτό, όμως, η κληρονομιά που άφησε πίσω του ο Ζιλ μόνο αμελητέα δεν είναι. Ως άμεσο αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, εισήχθη το Εικονικό Αυτοκίνητο Ασφαλείας για τον έλεγχο της ταχύτητας σε επικίνδυνες ζώνες χωρίς να μηδενίζει πλήρως τις διαφορές. Κάθε φορά που ένας γερανός περισυλλογής επιχειρεί να απομακρύνει ένα αυτοκίνητο από τον τόπο του ατυχήματος, επιβάλλεται τουλάχιστον μία περίοδος VSC.

Επιπλέον, αναπτύχθηκε το Halo, που προστατεύει τα κεφάλια των πιλότων από το 2018. Αρχικά, το σύστημα επικρίθηκε από πολλούς οδηγούς, πρώην πιλότους και ειδικούς. Υποστήριξαν ότι το Halo θα μείωνε την ορατότητα και θα έδειχνε αντιαισθητικό. Αλλά αυτός ο τελευταίος ισχυρισμός, ειδικότερα, είναι αδιάφορος όταν η προστασία σώζει μια ανθρώπινη ζωή. Με το Halo, ο Ζιλ πιθανότατα θα ήταν ακόμα ζωντανός σήμερα.

Με τα χρόνια, έχουν υπάρξει και άλλα ατυχήματα στη Formula 1 όπου το Halo απέτρεψε κάτι χειρότερο. Για παράδειγμα, το ατύχημα στο Σπα του 2018, όταν ο πίσω τροχός του Σαρλ Λεκλέρ (ο οποίος είναι στην F1 σε μεγάλο βαθμό χάρη στον Ζιλ) χτύπησε το Halo του Φερνάντο Αλόνσο. Η σύγκρουση του 2021 των Χάμιλτον-Φερστάπεν στη Μόντσα είναι επίσης αξιομνημόνευτη.

Δυστυχώς ο Ζιλ δεν είναι πια μαζί μας. Ένας οδηγός αδιαμφισβήτητου ταλέντου και ήθους δεν πρόλαβε να ξεδιπλώσει όλες τις αρετές του στις πίστες της F1. Αφήνει πίσω του πολλά ερωτήματα για το που θα μπορούσε να είχε φτάσει. Και μία κληρονομιά στις επόμενες γενιές οδηγών οι οποίες λόγω αυτής, απολαμβάνουν τα υψηλότερα στάνταρ ασφαλείας που υπήρξαν ποτέ.