Προαπαιτούμενο η …εποπτεία της Ελλάδας

Του Βαγγέλη Δουράκη

Στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους οι εργασίες είναι πυρετώδεις ώστε όλα να είναι έτοιμα στην παραμικρή τους λεπτομέρεια πριν την Σύνοδο των Ευρωπαίων Υπουργών Οικονομικών, καθώς ήδη στο προσχέδιο του νέου Μνημονίου υπάρχουν αναφορές για ενίσχυση των μηχανισμών ελέγχου και παρακολούθησης της εφαρμογής του προϋπολογισμού.

Τα μέτρα αυτά ουσιαστικά συνιστούν ένα «δίχτυ ασφαλείας» για τους πιστωτές, προκειμένου να γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή πουυ κατευθύνονται τα χρήματα της βοήθειας.

Με

τα τεχνικά κλιμάκια της τρόικα είναι σε εξέλιξη διαπραγμάτευση για το ποιος θα είναι ο ακριβής ρόλος του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης (EFSF) στον ειδικό λογαριασμό που υπάρχει στην Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ) για την εξυπηρέτηση του χρέους, αλλά και το πώς θα λειτουργήσει ο κανόνας της αυτόματης περικοπής δαπανών σε περίπτωση υστέρησης εσόδων από τις αποκρατικοποιήσεις.

Ξεκάθαρο είναι πάντως το ότι το EFSF θα εκταμιεύει τις δόσεις προς τον ειδικό λογαριασμό, πριν έρθει η στιγμή της αποπληρωμής κάποιας υποχρέωσης και όχι νωρίτερα.

Στο προσχέδιο, λοιπόν, του νέου Μνημονίου (MoU) έχουν ήδη περιληφθεί σαφείς ρήτρες βάσει των οποίων η Ελλάδα θα αναλαμβάνει δράση περιορίζοντας τις δαπάνες της, όταν υπάρχουν αποκλίσεις έναντι των στόχων. Επίσης, το υπουργείο Οικονομικών θα αναλαμβάνει την οικονομική διαχείριση φορέων που συστηματικά δεν επιτυγχάνουν τους στόχους των προϋπολογισμών τους, ενώ θα έχει και δικαίωμα «βέτο» για τις δαπάνες άλλων υπουργείων.

Στα μέτρα που περιλαμβάνονται στο MoU για την προώθηση αυστηρότερης εποπτείας του ελληνικού προγράμματος περιλαμβάνονται:

- Καταβολή των δόσεων στον ειδικό λογαριασμό, λίγο πριν την αποπληρωμή υποχρεώσεων.

- Θέσπιση αυτόματων περικοπών δαπανών (εκτός μισθών, συντάξεων, κοινωνικών επιδομάτων), σε περίπτωση που υπάρξουν αποκλίσεις στους στόχους του προϋπολογισμού.

- Εφαρμογή μηχανισμού περικοπής δαπανών σε φορείς της γενικής κυβέρνησης ανάλογου ύψους με τυχόν αποκλίσεις στα έσοδα αποκρατικοποιήσεων. Δηλαδή, εάν υπαχει στόχος για έσοδα της τάξης των 2 δισ. ευρώ και τελικά εισρέουν 1,5 δισ. ευρώ, τα 500 εκατ. ευρώ που δεν προέκυψαν από τις ιδιωτικοποιήσεις, θα αναζητηθούν από τις δαπάνες του κράτους.

- Εφαρμογή «κανόνα εσόδων». Τα επιπλέον των στόχων έσοδα θα πηγαίνουν κατά 30% στην εξυπηρέτηση του χρέους και κατά 70% σε αναπτυξιακές και κοινωνικές πολιτικές.

- Θέσπιση πλαφόν στις δαπάνες που θα μπορούν να κάνουν τα επόμενα τρία χρόνια οι φορείς του Δημοσίου και κυρίως της κεντρικής κυβέρνησης (υπουργεία) και τα νοσοκομεία.

- Υπογραφή Μνημονίων Συνεργασίας μεταξύ υπουργείου Οικονομικών και των άλλων υπουργείων για έλεγχο δαπανών

- Η ανάθεση στο υπουργείο Οικονομικών και τους μηχανισμούς του περισσότερων αρμοδιοτήτων (ακόμα και ”βέτο”) για τις δαπάνες άλλων υπουργείων ή φορέων που δεν ανταποκρίνονται στους στόχους τους.

- Η ταχύτερη εφαρμογή των κανόνων του δημοσιονομικού συμφώνου της ΕΕ.

- Δημιουργία θέσπιση πλαισίου για τ