Νίκος Καρανίκας for President!

Τα τελευταία πολλά χρόνια – από το 1989 και εντεύθεν, έπειτα από την πτώση του (αν)ύπαρκτου σοσιαλισμού, για την ακρίβεια…- η συζήτηση περί της αριστεράς έχει μετατοπιστεί προς την κεντροαριστερά, καθώς – πλέον – στην πολιτική σκηνή τόσο στη χώρα μας, όσο και διεθνώς υπάρχει ένα – σχεδόν – ξεκάθαρο πλαίσιο άσκησης πολιτικής: και φυσικά ο πάντοτε επικίνδυνος λαϊκισμός, καθώς εκτείνεται από τη λαϊκή Δεξιά (λέγε με Κ. Καραμανλής, Α. Σαμαράς και οι παραφυάδες τους), την ψεκ-Δεξιά (με εκπρόσωπο τον έμπορο κηραλοιφών, ιερών

επιστολών και πάντοτε αστήρικτου, μη-αποδεικνυόμενου, όσο και ατέλειωτου σανού, ψεύδους και «σώτου»), αγγίζει το «όπως θέλω τα γυρίζω» Ν(ίκου) Α(νδρουλάκη) ΠΑΣΟΚ και φτάνει μέχρι τα ριζοσπαστικοποιημένα «αδελφάκια» των προαναφερθέντων Σύριζα, Νέα Αριστερά, Ανταρσύα και λοιπούς τεθλιμμένους συγγενείς, οι οποίοι μονίμως ενδιαφέρονται, δρουν και διαδηλώνουν για τις πάσης φύσεως Κούβες, Γάζες, Βενεζουέλες, ποτέ λ.χ. για συνεχιζόμενα εγκλήματα στο Ιράν, κάνουν σημαία τους την προστασία των ορδών λαθρομεταναστών, αγνοώντας επιδεικτικά τις ανάγκες, τα αιτήματα, τα «θέλω» και την άποψη του εγχώριου πληθυσμού στον οποίο και απευθύνονται ανά τετραετία για την ψήφο του!

Αποτέλεσμα; Όλοι μαζί και ο καθένας ξεχωριστά να αποτελούν «ξεθυμασμένες», ανεδαφικές, εντελώς αποσυνδεδεμένες με την πραγματικότητα κομματικές παρουσίες, δίχως πολιτική πρόταση, με έμπνευση να αγνοείται, πόσο μάλλον γενναιότητα στήριξης θετικών σημείων από την κυβέρνηση και παραγωγικών θέσεων βελτίωσης άλλων.

Πλήρως outdated, όπως θα αναφωνούσε και κάποιος παρατηρητής από τις πέραν του Ατλαντικού ακτές.

Και ξαφνικά, ένα εκτυφλωτικό φως καθαρής σκέψης, λογικής προσέγγισης και φρεσκάδας αναδύθηκε από το πλέον απροσδόκητο σημείο. Στέλεχος, για την ακρίβεια, έστω και πρώην. Και τι στέλεχος. Σύμβουλος του πρώην (άχαστου κάποτε και αγνοούμενου σήμερα, rebranded 360 – ήτοι ευρισκόμενου στο ίδιο -πάντοτε- σημείο) Πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα.

Ο λόγος περί του Νίκου Καρανίκα, ο οποίος σε κάθε ευκαιρία παρέμβασης σε όσα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης δείχνουν γενναιότητα και ανεξαρτησία από πολλαπλές δεσμεύσεις και… ατζέντες, εκπλήσσει και δη ευχάριστα, προτάσσοντας μια πλατφόρμα πολιτικής σκέψης, μακριά από στείρα, όσο και  μονόχνωτη άρνηση, μηδενιστική αντίληψη και – τα συνήθη – θολά μηνύματα του «είμαστε με όλους, ενδιαφερόμαστε για λιγότερους και εν τέλει στηρίζουμε τους δικούς μας και δη όσους εξυπηρετούν το αφήγημά μας!».

Αντιθέτως, δείχνοντας εντυπωσιακή ωριμότητα σε ότι αφορά το πολιτικό ένστικτο και κριτήριό του, ο κ. Καρανίκας, αναγνωρίζει τα θετικά της κυβέρνησης, κρίνει τα κακώς κείμενα και προτείνει πρόσθετες ενέργειες και δράσεις προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Αλλιώς, ο Νίκος Καρανίκας ασκεί σύγχρονη αντιπολίτευση με παραγωγικό πρόσημο. Τέτοια, που λειτουργεί παραγωγικά, συνθέτοντας και προσδοκώντας σε ένα καλύτερο, περισσότερο ευεπίφορο, όσο και κερδοφόρο με πολλαπλές αναγνώσεις αύριο για το σύνολο του πληθυσμού, με έμφαση πρωτίστως στους μη έχοντες και τους λιγότερο κατέχοντες.

Κι αυτό, καθώς αντιλαμβάνεται πλήρως πως με την ανέλιξη των τελευταίων σε ανώτερα επίπεδα, αυτομάτως θα επωφεληθεί η πατρίδα μας συνολικά.

Απορώ, πραγματικά, γιατί η πολιτική έχει αναγκάσει στελέχη της πολιτικής κουλτούρας του κ. Καρανίκα να απέχουν από την κεντρική σκηνή, επιλέγοντας να «αυτοεξοριστούν» στις σκέψεις και τις ιδέες τους, αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο σε πάσης φύσεως φελλούς να αποδείξουν πως αδυνατούν να επιπλεύσουν… 

Αναμφίβολα, η κοινωνία και η πατρίδα μας κατ’ επέκταση, μόνο κέρδη θα είχε από την ενεργή παρουσία του Νίκου Καρανίκα στις πολιτικές ζυμώσεις και εξελίξεις.

Άραγε, τα… τζιμάνια των think tanks της κεντροαριστεράς σε ποια χαράδρα ρεμβάζουν, όταν αναζητούν την killer πρόταση επιστροφής στο επίκεντρο της πολιτικής;