Ατελέσφορες διαδικασίες – «κάρφωμα»

Προ μερικών εβδομάδων, εκεί γύρω στις τελικές διεργασίες για την ανακοίνωση του νέου κυβερνητικού σχήματος, απόρροια του ανασχηματισμού που πρόκρινε ο Πρωθυπουργός, τα «φυτευτά» (παρα) δημοσιεύματα κάθε wannabe παραγοντίσκου που φαντασιωνόταν τα… σαλόνια της πολιτικής, έκαναν «ουρά».

Από ανεξάρτητους συμβούλους και γενικούς γραμματείς μέχρι νυν βουλευτές, αποτυχημένους πρώην υφυπουργούς, ακόμη και πολιτευτές, όλοι προσπαθούσαν να διαφημίσουν -ουσιαστικά- την υποψηφιότητά τους.

Για την ακρίβεια, την διάθεσή

τους να αναλάβουν να σώσουν την χώρα ή απλά να αναδείξουν το (περιορισμένο) μέγεθος και το (εξαιρετικά ρηχό) βάθος της persona τους. Το πρόβλημα ήταν πως πέραν των ιδίων, ουδείς άλλος -και κυρίως αυτοί που έπρεπε στο Μέγαρο Μαξίμου- γνώριζαν την αυτόβουλα εκπεφρασμένη πρόθεσή τους να αυτοπροταθούν!

Οι περισσότεροι εξαφανίστηκαν από την (επίπλαστα διαμορφωμένη πραγματικότητά τους) επικαιρότητα, όσο ξαφνικά και είχαν προκύψει.

Βέβαια, δεν εκλείπουν και ορισμένοι, αμετανόητοι, οι οποίοι συνεχίζουν να επιμένουν και να εμμένουν ταυτόχρονα. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι δεν αναζητούν κάποια θέση εργασίας, καθώς είθισται να έχουν αρκετές και υπό διαφορετικά «καπέλα», μέσω των οποίων αμείβονται εξαιρετικά καλά, όσο και πολλαπλά. Το τελευταίο συνδέεται άμεσα με την θέση που κατέχουν και μέσω της οποίας δύναται να επηρεάσουν την πορεία εξέλιξης σημαντικών προμηθειών.

Αυτοί, λοιπόν, παρότι θεωρούνται -και ορθά- ως «βολεμένοι», εντούτοις όμως διακατέχονται από την μανία αναγνώρισης και έκθεσης στους προβολείς της δημοσιότητας. Οπότε, προσπαθούν με συνέπεια και συνέχεια να καταφέρουν να ανελιχθούν και να… τρυπώσουν στην κεντρική κυβέρνηση, παρότι αποτελούν σημαντικά μέλη της επιτελικής μηχανής.

Πρόσφατο παράδειγμα, στέλεχος με σειρά από πτυχιακούς τίτλους και αισθητό run πενταετούς -μέχρι ώρας- διάρκειας, ο οποίος ευεργετήθηκε από τους δυο -μέχρι ώρας- «πάτρωνές» του, λειτουργώντας ως την γλάστρα στην γνωστή παροιμία με τον βασιλικό, ο οποίος επέλεξε να κινητοποιήσει μια σεβαστή δίοδο που διαθέτει, προκειμένου να (αυτό) προμοτάρει πρόσφατη διάκριση του.

«Αγκάθι» αποτελεί η όλη διαδικασία της πρότασης για την τιμητική του αναγνώριση, καθώς αφορά και εκπορεύεται εξ’ ολοκλήρου από κορυφαίο προμηθευτή της κρατικής οντότητας στην οποία… λύνει και δένει.

Το ακόμη πιο «προβληματικό» στοιχείο είναι πως η εν λόγω βράβευση δεν αφορά σε κάποιο συγκεκριμένο έργο, ούτε προέρχεται από κάποιον ανεξάρτητο διεθνή φορέα, αλλά τα πάντα κινούνται εντός των κόλπων του προαναφερθέντος προμηθευτή. Κάτι ως -άτυπη- ανταπόδοση και αναγνώριση του ανθρώπου στον οποίο ο οργανισμός- προμηθευτής οφείλει το «ευ» στο ζην του!

Παρότι η υπόθεση… φωνάζει, καθώς η ιστορία κάθε άλλο παρά «αθώα» μπορεί να χαρακτηριστεί, σε συνάρτηση με το γεγονός πως ο άμεσα εμπλεκόμενος διαθέτει άπειρα έτη εμπειρίας «around the block», όπως λένε και στις ΗΠΑ, εντούτοις όμως δεν είχε τον παραμικρό ενδοιασμό να προχωρήσει στην σχετική, πληρωμένη δημοσίευση, την οποία ειρρήσθω εν παρόδω συνέταξε ο ίδιος. Ούτε, φυσικά, υπήρξε κάποια αντίστοιχη παρότρυνση / νύξη με αποτρεπτικό μήνυμα από μέρος του… Σοφού δημοσιολόγου.

Μάλιστα, όταν μετά την επίμαχη δημοσίευση, δέχτηκε κλήση από σημαίνων κυβερνητικό στέλεχος, ο οποίος από τη μια ήθελα να πληροφορηθεί το παρασκήνιο της δημοσίευσης και από την άλλη επιχείρησε να τον συνετίσει (back to reality, αλλιώς), ο κεντρικός ήρωας της ιστορίας φρόντισε να του εκφράσει την βεβαιότητά του πως οδεύει -σύντομα- προς υπουργοποίηση!

Το ερώτημα που προκύπτει είναι εάν θα πάρει μαζί και την τήβεννό του ή θα αρκεστεί σε μια μικρότερου μεγέθους, όπως λ.χ. της… συζύγου του;